سینماسینما، معین محب علیان:
سینمای تجربی طبق مستندات تاریخی با اِعمال چهارچوب های خارج از مسائل قراردادی و نظری در حاشیه مطالعات فیلم کارایی داشته است. آخرین کتاب میزوتا لیپیت یعنی «سینمای خروجی: برگرفته از تئوری ویدیو و فیلم های تجربی» مواردی از تحقیقات ناچیزِ این گونه از فیلم ها را مورد بررسی قرار می دهد. او به مفهوم دقیق کلمه تجربه و تجربی در این سینما می پردازد. کوشش او بر آن است که تاویل متقاعدکننده ای را ارائه دهد که تولیدکنندگان برنامه تلویزیونی و سینمایی به چه نحوی تحت عنوان سینمای «تجربی» با یکدیگر همکاری می کنند. لیپیت ما را با مجموعه ای از مباحثات فلسفی با همان اولین سوالش همراه می کند که دیالکتیک سینمای تجربی بر چه عنوانی استوار است؟ با استفاده از استعاره محل ضرب سکه یا مدال او تبار واژه را از زبان یونانی بیرون می کشد. اِکس (بیرون) و اِرگون یعنی کار، ارجاعی می شود برای اشاره به چنین فضایی بیرون از کار، خارج از بدنه اصلی کار درحالیکه کماکان بخشی از آن است. اگزرگ یا همان ضرب مدال به دنبال جایی است که فضای بیرون از کار را با وابستگی به خودِ کار معرفی می کند. به بیانی دیگر، سینمایی که درون و برون سینما به حیات خود ادامه می دهد، سینمایی که احساس نیاز می کند تا وجوه تولیداتش را برای آیندگان ظاهر کند. او بنیان هایی از فراواقعیت را در سینما بدین گونه مطرح می کند: «فراواقعیت در فیلم به زمان اجازه ورود مجدد را از هرجایی می دهد، کافی است ردپای زمان را دنبال کنیم، دیگر شبیه خودش نیست.» او همچنین سوالی را مطرح می کند که اگر بازنمایی زمان در سینما تنها در سایه فراواقعیت میسر بود، چه اتفاقی می افتاد؟ اگر زمان تنها در مفهوم خطی اش با فاصله ای بیرون از ما و ساعت های دیواریمان خودش را نمایان می ساخت، چه اتفاقی می افتاد؟ در یکی از فصل های این کتاب به بدنه و چیدمان آثار کاوه زاهدی، فیلمساز ایرانی، پرداخته شده است که بازپرسی بی رحمانه ای از فضای هنری و واقعی خودش را نشان می دهد؛ اینکه چرا دائما دوربین را در لحظه جلو عقب می برد و مرزهای شخصی و جهان بیرونی را کدر می کند، گویی همزمان از خودبیخودی و به خود برگشتن را تجربه می کند. نام این فصل رتوریک یا بلاغت تصویر است. مسئله ای که گاهی به مرحله تصویرسازی، شاید به معنای رایجش پهلو نزند. لیپیت در این کتاب نگاهی به کلیپ های هنرمندانه دیانا تاتر نیز می اندازد. از منظر او تغییرپذیری ویدیو به تاریکی ویژگی های منحصر به فرد می انجامد. او به اکتشاف چنین قابلیت هایی به منظور معرفی این مدیوم رسانه ای به جهان بیرون اشاره می کند. در فصل دیگری از این کتاب به ژست های خالی: بدن های بدون ژست اشاره می کند. تمرکز اصلی او حرکت در سینماست که بنیان را چنین می گذارد: «فیلم و سینما از سینتیک یا جنبش گرفته شده اند.» که غیرمستقیم به بازتولید حرکت های برگرفته از زندگی اشاره می کنند. او همچنین خاطرنشان می کند که وجه سینمایی خودش را در قالب نظامی از حرکات تحمیل می کند که در بدن دیگری با تمهیداتی نظیر حرکت دوربین و تدوین نمودار می شود.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- هرم طلایی مصر به حبیب باوی ساجد میرسد
- سایت داوری «آیین هفت سال سینمای ایران» رونمایی شد
- گرشا رضایی به «امیرکبیر» پیوست
- آیدا پناهنده: دیگر سریال نمیسازم!
- فوت مدیر دوبلاژ و صداپیشه ایرانی؛ ناهید شعشعانی درگذشت
- پیش از جنایت؛ سینما و مسئولیت اجتماعی در برابر خشونت
- مستند «شهین» نمایش داده میشود
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر





