به گزارش “سینما سینما “،روزنامه جوان نوشت : محسن مخملباف که در اوج حمایت هنـرمندان دنیا از فلسطین به اسرائیل رفت و در آغوش رژیم صهیونیستی فیلم «باغبان» را برای ستایش بهائیت ساخت در اظهاراتی جدید گفته که مجید مجیدی روحش را به رژیم شیطانی ایران فروخته است!
گستردهتر شدن دایره آوازه جهانی فیلم «محمد رسولالله(ص)» مجیدی که موفقیتی بزرگ برای سینمای ایران محسوب میشود برای بسیاری که چشم دیدن این موفقیت را ندارند، گران تمام شده است. رسانههای عربی که منتقد درجه یک فیلم مجیدی بودهاند بهزعم خود تخریب چهره مجیدی را راه جدید مقابله با فیلم اخیر او قلمداد کردهاند؛ آنها در تشخیص اینکه چه کسی در این موقعیت میتواند کمک حالشان باشد به سراغ گزینه مناسبی رفتهاند؛ محسن مخملباف؛ چهره سینمایی مخالف نظام و البته دوست و همکار سابق مجیدی.
از قضا مجیدی و او همدیگر را برای اولین بار در مقابل مجلس شورای ملی ملاقات میکنند؛ زمانی که مجیدی جوان در تئاتر فعالیت میکرد و مشکلاتی که دامنگیر این حوزه بود او و گروهی دیگر از تئاتریها را به مقابل مجلس شورای ملی کشاند.
مخملباف هم در همان روز برای تهیه گزارشی از این تجمع اعتراضآمیز به مقابل مجلس رفته بود؛ ملاقات این دو زمینهای شد برای همکاریهای آنها. مجیدی بعدها در فیلم «بایکوت» مخملباف ایفای نقش کرد و همکاریهای آنها تا ساخت فیلمهای کوتاه برای حوزه هنری هم ادامه پیدا کرد تا جایی که مخملباف در آن با چهرههای هنری بزرگی آشنا شد؛ نمونهاش مرحوم امیرحسین فردی بود که پیش از درگذشتش در سال ۸۸ خطاب به مخملباف نامهای کوبنده را با عنوان «در منجلاب اجانب» نوشت. حالا سالها گذشته است. مخملباف و مجیدی هر کدام راه خود را رفتند.
دوستی و رفاقت آنها در یک نقطه به پایان رسید. وقتی که مجیدی در ایران ماند و برای کشورش فیلم ساخت و مخملباف برای رساندن شعارهای ضدحکومتیاش از ایران رفت و شهرت سینماییاش را هم به خاک سپرد.
کارگردانی که تا قبل از ترک ایران در جرگه چهرههای ارزشی سینما ایفای نقش میکرد ناگهان چهره عوض کرد؛ حتی در روزهایی که بسیاری از هنرمندان و چهرههای شاخص دنیای علم و هنر همچون «استیون هاوکینگ» برای دفاع از فلسطین و کمپین بایکوت اسرائیل از رفتن به سرزمینهای اشغالی امتناع میکردند او به اسرائیل و به آغوش رژیم صهیونیستی شتافت.
به همراه پسرش در محل باغهای بهایی در اسرائیل به مثابه یک آنونس تبلیغاتی برای بهائیت فیلمی به نام «باغبان» را ساخت و سپس در جشنواره اسرائیلی «بیتالمقدس» شرکت کرد و در آن عشقش به اسرائیلیها را ابراز کرد. حالا او به عنوان کسی که به سوی اسرائیل و رژیم صهیونیستی غش کرده در مقام انتقاد از مجید گفته است: «مجیدی روحش را به رژیم شیطانی ایران فروخته، او یک فرصتطلب است.» توهینهای مخملباف درست در بحبوحه اکران جهانی فیلم «محمد رسولالله(ص)» مجیدی از نظر زمانی سنجیده به نظر میرسند. او در گفتوگو با روزنامه النهار چاپ بیروت گفته است: «برخی کارگردان رژیم ایران هستند و مجید مجیدی یکی از آنهاست. او دستیار و شاگرد من بود اما خودش را به رژیم فروخت.»
روزنامه « النهار» بارها وضعیت روحی- روانی مخملباف در حین گفتوگو را عصبانی توصیف میکند. مخملباف در بخشی از این گفتوگو با بیان اینکه موج جدید سینمایی توسط او، عباس کیارستمی و امیر نادری ایجاد شده و پس از آن عده زیادی به آن پیوستند، گفته است: «نزدیک ۲۰ کارگردان در این موج سینمایی که در خارج است، حضور دارند. در مقابل برخی کارگردان رژیم ایران هستند؛ مجید مجیدی یکی از آنهاست. او دستیار و شاگرد من بود اما خودش را به رژیم فروخت.»
مخملباف چند سال پیش و در حاشیه جشنواره فیلم کن هم توهینهای صریحی را علیه ملت ایران ادا کرده بود، از جمله اینکه مردم ایران خوابهایشان هم ایدئولوژیک است و عقبمانده هستند؛ توهینهایی که مرحوم فردی در پاسخ به آن، این جملات کوبنده را نوشت: «هیچ وقت نتوانستم تو را جدی بگیرم، چه آن زمان که جماعتی پشت سرت راه میافتادند و هی برادر مخملباف، برادر مخملباف بهت میگفتند و نه حالا که شدهای موسیو مخملباف. تو هیچ کدام از اینها نیستی، تو فقط محسنی، محسن مخملباف. با تمام جیغ و دادهایت، این در و آن در زدنهایت، آوارگیهایت، دربهدریهایت، تو همان یهودی سرگردانی هستی که ناگزیر باید به ارض موعودت بروی و کنار دست قصابان اسرائیلی پادویی کنی و برایشان حرفهای بامزه بزنی یا به تعبیر ضدانقلابیون سلف، مهمل ببافی، چیزی بالاتر این نیستی.»
روزنامه جوان روایت جالبی را از حمله مخملباف به مجیدی منتشر کرد.
برچسبها: محسن مخملباف،مجید مجیدی
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





