شیوا شجاعی، کارگردان نمایش «سوءتفاهم» گفت: این نمایشنامه از آثار برجسته آلبرکامو محسوب میشود و در آن صحنههای دراماتیک زیادی از روابط انسانها خلق شده است.
به گزارش سینماسینما، شیوا شجاعی کارگردان نمایش جدید «سوءتفاهم» نوشته آلبرکامو که قرار است از ۲۷ دی ماه اجرایش را در تماشاخانه مهرگان آغاز کند، درباره این نمایش گفت: «سوءتفاهم» نمایشنامهای است که توسط آلبرکامو نویسنده بزرگ قرن بیستم، فیلسوف و روزنامه نگار فرانسوی در سال ۱۹۴۳ نوشته شده است.
وی در ادامه افزود:کامو بعداً در سال ۱۹۵۸ این متن را بازنویسی و حک و اصلاح کرد. در مجموع متن ۱۹۵۸ فشردهتر از ۱۹۴۳ است و کامو جملات زیادی را حذف کرده و از اصطلاحات خاص خودش مخصوصاً پوچی و طغیان بیشتر استفاده کرده است.
شجاعی با بیان اینکه این نمایشنامه به سبک درام و پر از صحنههای دراماتیک است که با توجه به روند داستان در دل خود قتلها و جنایتهایی را نیز در بر میگردد، افزود: یکی از بارزترین تفاوتهایی که در این نسخه از متن نسبت به متنهای دیگر وجود دارد این است که به عنوان کارگردان تدبیر را در این دیدم که کار را به سبک درام و جنایی روی صحنه ببرم و صحنههایی جدید با توجه به نمایشنامه به کار اضافه کنم تا بتوانم تصویرسازی خوبی برای مخاطبان در ذهنشان ایجاد کنم.
وی در ادامه یادآور شد: «سوء تفاهم» داستانی را در ارتباط با خانوادهای ۴ نفره در قلب چکسلواکی کشوری سرد و کوهستانی که در مسافرخانه خودشان زندگی میکردند، روایت میکند که بعد از ۳۰ سال پدر میمیرد و پسر هم در سن نوجوانی خانه را ترک میکند و اداره مسافرخانه به دست دختر و مادر پیرش میافتد.
این کارگردان تئاتر اظهار داشت: از ویژگی های بارز این متن میتوان به پوچگرا بودن تک تک کاراکترها و زندگیهایشان اشاره کرد چرا که هر کدام برای رهایی از این پوچگرایی دست به اعمالی میزنند که در آخر باز هم به پوچی و نیستی میرسند.
وی یکی از اصلیترین دغدغههایش برای اجرای این نمایش را نشان دادن اعمالی از جانب آدمها به شمار آورد که گاهی وقتها میتواند زندگی چندین نفر دیگر را نیز به تباهی بکشاند.
منبع: فارس
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- به بهانه پایان یک سریال جنایی پلیسی/ اعتراف در چهار دیواری
- دو فیلم ایرانی در جشنواره شبهای سیاه تالین/ گلشیفته فراهانی در یک فیلم از افغانستان
- «فصل شیرین» آماده نمایش شد
- با مشارکت انجمن تئاتر کودک و نوجوان و انجمن نمایشگران عروسکی؛ جشن روز کودک در خانه تئاتر برگزار میشود
- ادغام ۱۱۱ میلیارد دلاری پارامونت و برادران وارنر
- «زیور» از ایتالیا و تایلند جایزه گرفت
- معرفی بازیگران «قطع رابطه در خانه»
- نسخه ویژه نابینایان «نفس عمیق» با صدای پریوش نظریه منتشر میشود
- بازگشت «ویکُنتِ شقه شده»/ میزبانی عمارت نوفللوشاتو از ۳ نمایش
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی
- «کودکی سیزیفوس» بهترین مستند کوتاه خارجی هاریانا شد
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- روزشمار جشنواره تورنتو؛ در حال و هوای سینما
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- «سرزمین فرشتهها» نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۷ شد





