چند شب قبل در یکی از برنامههای خندوانه، شاهد میزانسن و اتفاقات عجیبی میان مجری برنامه (رامبد جوان) و همسر گرامیاش (خانم نگار جواهریان) که به عنوان میهمان شرکت داشت، بودیم. البته نکتهای را برای رفع هرگونه سوءتفاهم عرض کنم. حدود دو سال قبل از رامبد جوان و مانی حقیقی برای شرکت در یک میزگرد مرتبط با سینمای کمدی در مجله «سینما و ادبیات» دعوت کرده بودم. وسط گفتوگو این دو که با هم رابطه گرم و صمیمانهای داشتند، بلند شدند و جلسه را با این توجیه که کار دارند و بیش از این حرفی برای گفتن ندارند، ترک کردند. نگارنده در لید گفتوگو با لحنی آمیخته با طنز به این موضوع اشاره و گلهمندیام را عنوان کردم. تعمدا این موضوع را یادآور شدم تا بگویم اصلا قصد تلافی و حالگیری ندارم. بههرحال سنی از بنده گذشته و قرار نیست از موضعی کینهتوزانه، مقابلهبهمثل کنم. آنچه من را مجبور به نوشتن این یادداشت کرد، اعتمادبهنفس ستودنی و بینظیر این زوج و در نقطه مقابل، موضع کاملا انفعالی تلویزیون در برابر این یکهتازی رسانهای و ژورنالیستی یک مجری است. هر چقدر بخواهیم محبوبیت رامبد جوان و پرمخاطببودن برنامهاش را اصل و مبنا قرار دهیم، باز دلیلی برای نمایش عیان این همه خودشیفتگی نیست. شما تصور کنید در پوشش یک برنامه با موضوعات طنز و کمدی و با هدف خنداندن تماشاگران و مخاطبانی که از خانه و محل کارشان و دیگر اماکن این برنامه را میبینند، یک زوج در برابر دوربین راه به راه به خودشان حال میدهند، از فیلم جدیدی که با هم کار کردهاند و در حال اکران است (نگار) تعریف و برایش تبلیغ مجانی میکنند، تلویحا منتقدان خود را مشتی آدم حسود و عقدهای میدانند و بعد اظهار لطف میکنند و بر همه ما منت میگذارند که به این خودباوری رسیدهاند که حرف مخالفانشان را بشنوند؛ خب، این بدهبستان کلامی شخصی و خانوادگی پرمهر و محبت، چه ارتباطی به این برنامه و اصول محوریاش دارد؟ آن تماشاچیهای بختبرگشته و صبور چه گناهی کردهاند که باید ساکت سر جاهایشان بنشینند و نظارهگر این خوشوبش محفلی باشند و دم نزنند؟نکته سؤالبرانگیز، سیاست یکبام و دوهوای تلویزیون است که گاه اینقدر انعطافپذیر و کفتر جلد میشود و گاه به هیچ صراطی مستقیم نیست. امیدوارم این تصور پیش نیاید که دارم گیر میدهم تا دست و بال رامبد جوان را ببندند، هرچند او زرنگتر از این حرفهاست و خودش گلیمش را از آب بیرون میکشد. برای اجرای عدالت، حالا که این فرصت طلایی و استثنایی در اختیار ایشان و همسرشان گذاشته شد، جا دارد از دیگر زوجهای پیر و جوان و میانسال این عرصه، مثل لیلا حاتمی و علی مصفا، پژمان بازغی و مستانه مهاجر، رؤیا تیموریان و مسعود رایگان، داریوش مهرجویی و وحیده محمدیفر، عاطفه رضوی و حسین پاکدل و… دعوت به عمل آید تا از خوشبختیها و حالوروز خوب و زندگی پرتفاهمشان بگویند، شاید با این رهنمودها کانون خانوادهها گرمتر شود و این زوجهای هنری الگوی خانوادههایی قرار بگیرند که به تیپوتاپ هم زدهاند و دل خوشی از یکدیگر ندارند یا در کانون بحران قرار گرفتهاند و نیاز به مشاوره و فریادرس دارند و خلاصه… حتی حس و انگیزه این را ندارند که ظاهرسازی کنند و بگویند: «ما خیلی باحالیم، بریم بیایم».
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جواد طوسی : نقد، حافظه زنده یک ملت است
- نمایش و بررسی «شبح کژدم» در موزه سینما
- از پخش پیام صوتی کیمیایی تا حضور گلچهره سجادیه در نمایش «دندان مار»
- نسخه اصلاح و مرمت شده «دندان مار» در موزه سینما نمایش داده میشود
- در موزه سینمای ایران مطرح شد: سینمای دانش بنیان نیاز جدی امروز کشور است
- بررسی «زمانی برای کشتن» در خانه هنرمندان ایران؛ وقتی قانون ناکارآمد است، عدالتخواهی مطرح میشود
- «زمانی برای کشتن» در سینماتک خانه هنرمندان ایران
- در سینماتک خانه هنرمندان ایران مطرح شد؛ تعجب میکنم برخی در جامعه ما توصیه به لیبرالیسم میکنند!/ عدالت ترمیمی تمرین دموکراسی است
- «و عدالت برای همه» در سینماتک خانه هنرمندان ایران/ وکیل مدافعِ یک قاضی
- خانه فیلم طهران گشایش یافت
- در هوای آن مجنونِ عدالتخواه
- «جشنواره آنلاین فیلم کوتاه کشف استعداد» آغاز شد
- همسفر کوچههای عشق/ یادداشت جواد طوسی درباره خسرو سینایی
- انتقاد جواد طوسی از ساخت فیلم های سطحی و بزن برویی
- از پشت عینک دودی
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «چهار صندوقِ» بهرام بیضایی نمایشنامهخوانی میشود
- مارتین اسکورسیزی به فیلم بهمن قبادی پیوست
- نگاهی به موسیقی فیلم «زیبا صدایم کن»/ یک عاشقانه آرام
- یادداشتی بر برخوانی نمایشنامه «آرش»؛ از ستوربانی تا کمانداری، از حماسه تا تراژدی
- برای شرکت در نود و نهمین دوره جوایز آکادمی؛ برای نخستین بار واتیکان یک فیلم به اسکار میفرستد
- گرامیداشت روز سینما / گزارش تصویری
- «داستانهای موازی»؛ همه نمیدانند
- «مردن ترسناک نیست»؛ شرافت در قامت زیبای معشوق
- فوت مستندساز شیلیایی؛ پاتریشیو گازمن درگذشت
- نامه آقااسفندیار به رائد فریدزاده؛ اهدای نشان به آقای داوودنژاد را به شما تبریک میگویم!
- مدیر جشنواره جهانی مونترال درگذشت
- همزمان با معرفی هیات انتخاب؛ فیلمهای تجربی راهیافته به چهلوسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران معرفی شدند
- نخستین پیشنشست همایش نمایشنامهپژوهی/ از آسیبشناسی پژوهش تئاتر تا ضرورت بازخوانی تاریخ ادبیات نمایشی ایران
- «غروب در دیاری غریب» به باغ کتاب رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶/ «کمی نور»؛ در شرایط ناامیدی
- روز سینما مبارک، اگر چیزی برای مبارک گفتن مانده باشد
- «پرده آخر»؛ نمونهای از یک فیلم ایرانی در ژانر پلیسی و معمایی
- «زن ناشناس»؛ داستانی از روزهای آزادی دانمارک در سال ۱۹۴۵
- ماموریت جدید صدای نمایشنامه نویس؛ بیشتر شنیده شدن/ برگزیدگان دوره پنجم معرفی شدند
- تصویربرداری «ده پهلوان» آغاز شد
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ جایزه آیرون دلا لاگونا به «مُراقب» رسید
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ شیرطلایی به «زن ناشناس» رسید/ یک جایزه برای بازیگر ایرانی
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ لاله مرزبان بهترین بازیگر زن بخش افقها شد
- نشست رسانهای روسای خانه سینما؛ عسگرپور: شورای پروانه ساخت حذف شود، نه پروانه ساخت
- «عبور از نمیدانم» در موزه سینما
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ گزارشی از آرای منتقدان فیپرشی/ «مراقب» در صدر جدول افقها
- گذری در جشنواره فیلم ونیز / گزارش تصویری
- نمایش «رومولوس»؛ این رومولوسِ مغموم
- رونمایی از ۶ کتاب درباره فیلمهای شاخص سینمای ایران در موزه سینما
- دو جایزه جشنواره «جامو و کشمیر» به «زیبا صدایم کن» رسید





