می گویند تعادل بین عرضه و تقاضا لازمه بقای هر صنعتی است؛ اما دو کفه صنعت سینما سال هاست که توازن و تعادلی با یکدیگر ندارند. کفه تولیدات سینمایی (که البته چندان هم پربار نیست) سال هاست که نسبت به سالن سازی سینما سنگینی می کند. ۴۰ فیلم در سال ۹۴، ۴۵ فیلم در سال ۹۵، ۴۳ فیلم در سال ۹۶ و در مجموع ۱۲۸ فیلم در سه سال گذشته هیچ کدام هنوز رنگ اکران نگرفته و فرصتی برای نمایش نیافته اند. این ها آماری است که منوچهر شاهسواری در نشست خبری بیستمین جشن بزرگ سینمای ایران اعلام کرده. فارغ از فیلم هایی که هیچ وقت فرصت نمایش نمی یابند، کمبود سالن های سینما هر ساله صف فیلم های پشت خط اکران را طولانی تر می کند، فیلم ها مدت زمان بیشتری در صف انتظار می مانند و از سوی دیگر در زمانی کمتر از ظرفیت نمایش روی پرده می مانند. با چنین وضعیتی، سینمای ایران هر ساله در شرایطی پا به نیمه دوم سال می گذارد که با توجه به فرصت سه چهار ماهه تا برگزاری جشنواره فجر، ماراتن سنگین سازندگان برای اکران فیلم هایشان آغاز می شود و روند اکران دچار همپوشانی فیلم های در حال نمایش یا پدیده «فیلمسوزی» می شود.
اگر چه در سال های اخیر سالن سازی در سینمای ایران شتاب بیشتری گرفته و تعداد سالن های فعال از ۳۲۴ سالن در سال ۹۰ به ۵۴۸ سالن فعال در ۴ ماه اول سال ۹۷ رسیده (در این سال ها برخی سینماها مثل سینما اروپا تعطیل شده است) اما همچنان صنعت سینمای ایران با کمبود سالن نمایش مواجه است. طبق اطلاعات ارائه شده از سوی مجید مسچی، مدیرعامل موسسه سینماشهر به روزنامه ایران، ۱۵ سالن سینما در سال ۹۰، ۶ سالن سینما در سال ۹۱، ۱۶ سالن سینما در سال ۹۲، ۲۴ سالن سینما در سال ۹۳، ۶۹ سالن سینما در سال ۹۴، ۲۵ سالن سینما در سال ۹۵، ۹۴ سالن سینما در سال ۹۶ ، ۱۷ سالن سینما در ۴ ماه اول سال ۹۷ به ظرفیت سالن های نمایش در کشور افزوده شده است. برای ایجاد توازن برخی کم کردن حجم تولیدات سینمایی را راهکار ایجاد تعادل عنوان می کنند و در مقابل عده ای با انتقاد از این تفکر راه چاره را ایجاد بازار جدید عرضه یا افزایش سالن های سینما می دانند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





