برنامه «زاویه» که چهارشنبه شب از شبکه چهار سیما با حضور عباس عبدی و حسین کچویان درباره خطر فروپاشی پخش شد، بازتاب های بسیاری داشت. در این باره با سید بشیر حسینی، سرپرست گروه فرهنگ و اندیشه شبکه چهار گفت وگو کردیم که می خوانید.
شبکه چهار تصمیم گرفته است مسائل انقلاب و نظام را جدی تر پیگیری کند. اگر قرار است شبکه ای، شبکه دانایی باشد و نسبت به انقلاب و نظام حساسیت داشته باشد، نمی تواند سراغ موضوعات بی خاصیت، غیرضروری و غیرفوری برود. از این رو بنا شد مطالبات و مشکلات حقیقی مردم را از خود مردم استخراج کرده و به سمت کسانی ببریم تا در مقام عمل یا نظر پاسخگوی نیاز مردم باشند و در مرحله بعد، پاسخ ها را برای مردم پخش کنیم. قرار است شبکه چهار برای مردم باشد، البته با ویژگی هایی که مختص این شبکه است. برای ما مهم است که بتوانیم نیازهای ۴۰ سالگی انقلاب و حتی مطالبات مردمی را پوشش دهیم، بحث ها را جدی تر کنیم، وارد مسائل حقیقی شویم و شجاعانه تر در میدان حاضر باشیم و در نهایت به جای رویکرد انفعال، رویکرد فعال داشته باشیم. از این رو به جای اینکه بسیاری موضوعات حساسیت برانگیز را به رسانه های دیگر واگذار کنیم که یکسویه و غیرمنصفانه به آن بپردازند و عملا به مواضع اندیشمندان داخلی بی توجهی شود، می خواهیم خودمان جسورانه تر به سراغ آنها برویم، از جمله این تلاش ها فضای برنامه زاویه است که چند قسمت اخیر آن محسوس بوده و ما این روند، بویژه موضوع انگاره فروپاشی را در هفته آینده هم ادامه خواهیم داد. برای اولین بار در شبکه چهار به حوزه بین الملل هم جدی تر توجه خواهیم کرد تا اندیشمندان جهان اسلام و بین الملل حضور و ظهور بیشتری داشته باشند.
فارغ از صحت و سقم این ادعا، نکته اصلی رویکردی است که با تاکید رهبر معظم انقلاب در جوانگرایی در حال اتفاق افتادن است. وقتی جوان ها به صورت جدی تر در حوزه های مدیریتی ورود پیدا می کنند، خود به خود نگاه محافظه کارانه و منفعلانه جای خود را به نگاه شجاعانه می دهد که البته ممکن است مشکلاتی هم داشته باشد که قطعا در کلیت، رویکرد مبارکی است.
به باور من هم مساله جوانگرایی مهم تر از اتفاقاتی مانند اعتراضات دی ماه و مسائل مربوط به سیاست داخلی یا خارجی است. به باور من، هر جا که مانند اوایل انقلاب به جوانان اعتماد شد، برایند مثبت بوده است. قطعا مدیران سابق هم رویکردهای انقلابی داشتند، اما حیطه سن و سال، آنان را به سمت احتیاط و محافظه کاری پیش می برد، اما مدیران جوان دوست دارند جدی تر، صریح تر و سریع تر به مسائل عکس العمل نشان داده شود و این جدیت را به نفع انقلاب می دانند. امثال مهندس عبدی و چهره های دیگری که در برنامه های بعدی در خدمت شان خواهیم بود، کسانی هستند که سال ها به تلویزیون نیامده اند یا اگر آمده اند، در برنامه های غیرزنده بوده است که صحبت هایشان کامل پخش نشده است. اما این بار با تدبیر و تدریج می خواهیم افکار مختلف را پوشش دهیم و معتقدیم چتر انقلاب اینقدر با ثبات و وسیع است که هیچ جای نگرانی نیست و مرجعیت رسانه ای و بسیاری از بحث ها را دوباره به فضای درون انقلاب باز می گرداند.
بازخورد بسیار چالشی و البته مثبتی داشت. هرچند طیف های مختلف سیاسی برنده مناظره را معمولا طیف متبوع خود دیدند، اما ما معتقدیم برنده اصلی شبکه چهار و رسانه ملی بود. رسانه ملی باید بستری فراهم کند تا اقوال و رویکردهای مختلف ذیل نظام در آن مطرح شوند. در همان صحنه غذاخوردن مهندس عبدی و آقای کچویان، آقای عبدی گفت برخی فکر می کنند وقتی از یک تهدید صحبت می کنیم، خود ما مبلغ و مشوق تهدید هستیم، درصورتی که هشدار می دهیم و برای این نظام و ساختار زحمت کشیدیم.
مساله من جناحی نیست. واقعیت داستان، فشارهای نامتعارفی است که همواره مدیران را محافظه کار کرده است و اگر هم مشابه این کارها را انجام دادند، این فشارها باعث شده دیگر به آن سمت و سو حرکت نکنند. چه بسا مواضعی که کار را از موضع اعتدال، به سمت دعواهای بسیار رادیکال و خطی برده و از مدار حقیقی خود خارج کرده است، یعنی به جای اینکه ثمره بحث ها، بازشدن فضا باشد، بسته شدن فضا، زیاد شدن ابهامات، حساسیت های نهادهای مختلف را به دنبال داشته است.
ببینید دکترا و تخصص من حوزه رسانه ها است و اگر بحث از مدیران جوان مطرح می شود، لازمه آن تخصص و شجاعت توامان است. ما و دوستان چون با مشورت و اتاق فکر و تامل کافی حرکت کرده و بازخوردها را سنجیده و دائما خودمان و رسانه را رشد می دهیم، با سرعت مطمئن و نه شتاب بیش از حد پیش می رویم و می دانیم ظرفیت نسبت به آنچه تاکنون بوده، بسیار بیشتر است. البته اگر بخواهیم بگوییم ظرفیت کاملا باز است، اغراق کرده ایم و خودمان هم بی تدبیر جلو رفته ایم و طبعا نمی توانیم این را استمرار دهیم، اما معتقدیم باید همه حرف های امثال مهندس عبدی و دیگرانی که ذیل نظام جمهوری اسلامی تعریف می شوند و فعالیت سیاسی، فرهنگی و اجتماعی دارند، به طور کامل شنیده شود، بدون قید و شرط هم باید بیایند. زیرا از یک طرف به استحکام و سعه صدر نظام ایمان داریم و از طرف دیگر خود این بزرگواران را اینقدر عاقل و صاحب تجربه می دانیم که در اغلب موارد ملاحظات را تشخیص دهند و رعایت کنند.
در این برنامه مانند فضای مجازی، بیشتر با اعجاب سازمانی مواجه بودیم، تا فشار سازمانی. یعنی برخی از مسئولان بخش های مختلف سازمان متعجب شده بودند. مقداری نگرانی هم بود که نمی شود کنترل کرد، اما خروجی برنامه برای آنان مایه دلگرمی بود اما اگر جوانان نشان بدهند که با دلسوزی و با دقت عمل می کنند و بزرگ تر ها هم سعه صدری که داشتند را با آرامش بیشتری پی بگیرند، به نظرم اتفاقات مبارکی خواهد افتاد. از سازمان تحت فشار نبودیم، مقداری تذکر و ملاحظاتی داشتیم که پس از پخش برنامه آن تذکرات هم با بازخوردهای مثبتی مواجه شد و عمده بازخوردها تقدیر و تشکر از برنامه بود و برخی تذکرها و دقت ها هم بود که بسیاری درست بود.
□
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





