سیروس میمنت بازیگر نقش «کیوان» میگوید سریال «نون خ ۲» خود زندگی واقعی را نمایش میدهد.
به گزارش سینماسینما، سیروس میمنت بازیگر سینما و تلویزیون در گفتگویی درباره حضور خود در سریال «نون خ ۲» توضیح داد: پیشنهاد بازی در «نون خ ۲» را پذیرفتم به دلیل آنکه میدانستم کار خوبی است. علاوه بر آن من با سعید آقاخانی کارگردان کار دوست هستم و با هم درباره آن صحبت کردیم و فیلمنامه را خواندم و چون دوست داشتم با او کار کنم با اشتیاق پذیرفتم.
وی درباره نقش «کیوان» و تغییرات آن نسبت به فصل اول بیان کرد: «کیوان» همان فرد فصل اول است که کاملتر شده است. این کاراکتر یک شخصیت بانمک است که حساسیتهای خودش را دارد. «کیوان» نقش خاص و بسیار سختی بود که من روز اول که فیلمنامه را خواندم، ترسیدم نکند آن اتفاقی که لازم است برای نقش نیفتد اما زمانی که سعید آقاخانی درباره «کیوان» به من گفت متوجه شدم انگار این آدم را دیدهام و میشناسم به همین دلیل بسیار راحت به «کیوان» رسیدم.
بازیگر «نون خ ۲» درباره همکاری با سعید آقاخانی بیان کرد: کار با ایشان هم لذتبخش است و هم سختیهای خودش را دارد. سعید سر صحنه دوستیها را فراموش میکند و فقط کار برایش مهم است. بسیار جدی است و از چیزی چشم پوشی نمیکند.
میمنت درباره سختیهای کار در فصل دوم این مجموعه عنوان کرد: کار در فصل زمستان کرمانشاه سخت بود. مردم آن منطقه روزهای زمستان نیز کمتر از خانه بیرون میآیند اما ما نه تنها در روز بلکه در شب و در نوک کوهها باید کار میکردیم. چند شب در آن منطقه سرد، باران و باد مصنوعی نیز داشتیم و تصور کنید در آن سرما چه میشد. عدهای از بینندگان فکر میکنند چون کار طنز است پشت صحنه سریال به ما خوش میگذرد اما این موارد سختیهای کار است که گاهی باعث میشد اشک ما سرازیر شود.
بازیگر «خانه به دوش» افزود: کارگردان و تهیهکننده «نون خ» واقعا برای کار زحمت کشیدهاند. مهدی فرجی واقعا از کار حمایت کرد و پشت ما بود. ایشان در روزهای کرونایی یک اکیپ پزشکی را هر روز سر صحنه میآورد و مراقب بچهها بود. ما در شرایط سختی کار کردیم و مطمئن باشید پایان کار خوب است.
وی در پاسخ به این پرسش که به عنوان بازیگر این سریال کدام فصل را بیشتر دوست دارد، گفت: من هر دو فصل را دوست دارم اما فصل دوم قابل مقایسه با فصل اول نیست نه اینکه فصل اول بد بوده باشد اما فصل دوم پختهتر شده و گروه سازنده متوجه شدند که نقاط قوت را حفظ و نقاط ضعف را برطرف کنند.
بازیگر «نون خ» درباره موقعیتهای طنز این مجموعه اظهار کرد: «نون خ» یک کار جدید در ژانر طنز بود به این دلیل آنکه همه بازیگرانی که جلوی دوربین رفتند برای خنداندن مردم هیچ کدام چشم درشت نکردند، دهان کج نکردند و ادا و اصول درنیاوردند بلکه خودشان بودند و تقابل آدمها موقعیتهای طنز را به وجود آورد.
میمنت ادامه داد: برای خندادن مردم نیاز به چشم درشت کردن، دهان کج کردن و ادا درآوردن درست نیست. نیاز نیست برای فهماندن برخی از مسایل فریاد کشید چراکه سکوت معنای خاص خود را دارد. اگر حرف درست بیان و با مکث و آرامش گفته شود، تاثیر بیشتری دارد. البته هر جا که لازم بوده ما داد هم زدهایم.
وی با اشاره به اینکه در این مجموعه خودِ زندگی نمایش داده میشود، تصریح کرد: نکته اولی که توجه مخاطبان را به این سریال جلب کرد جدا از تکنیک والای کارگردانی سعید آقاخانی که شما در ریتم، رنگ و کادر بندیها میبینید و انگار یک فیلم سینمایی خوب را دنبال میکنید و لذت میبرید، نمایش زندگی بود؛ افرادی که دور هم جمع شدهاند و با هم زندگی میکنند. انسانها در جمع معنا پیدا کرده و زمانی که یک عده با هم زندگی میکنند قشنگی و زیبایی دارد.
بازیگر «نون خ» افزود: سالیان سال است که ما با زندگی شهرنشینی قرنطینه ایم و خود خبر نداریم. زندگی شهری ما را قرنطینه کرده است. با یکدیگر زندگی کردن زیبایی خودش را دارد و «نون خ» در حال به تصویر کشیدن این موضوع است که باید با هم باشیم و مشکلات را با همیاری هم حل کنیم. شخصیتهای این مجموعه همه گرفتار هستند اما با هم زندگی می کنند و این بسیار زیبا است. حس ما این را میپذیرد و وقتی میبینیم آن را دوست داریم.
میمنت درباره استقبال مخاطبان نیز گفت: سعید آقاخانی بر این موضوع اصرار داشت و هر روز به ما میگفت که قرار نیست با ادا و اصول، حرفهای زننده و شوخیهای چرک و کثیف و تحت هر شرایطی مردم را بخندانیم ما میخواهیم زندگی واقعی را نشان بدهیم که اگر باعث خنده مردم هم شدیم که چه بهتر. این موضوع باعث شد بازتاب کار اینگونه شود و مردم استقبال کنند. ما میدانستیم کار مورد توجه قرار میگیرد اما به این میزان از رضایت را فکر نمیکردیم.
وی در پایان درباره جدیدترین فعالیتهای هنری خود عنوان کرد: این روزهای قرنطینه فرصت خوبی برای خواندن فیلمنامههای پیشنهادی است. پیشنهاد بازی زیاد داشتهام اما هنوز موردی نهایی نشده است.
منبع: صبا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- حادثه ناشی از کورس شبانه دو اتومیبل در خیابانهای تهران برای سریال بهنام بهزادی
- سعید آقاخانی و مهدی حسینینیا مقابل دوربین بهنام بهزادی میروند
- انتشار اولین تصویر سعید آقاخانی و آناهیتا افشار در «خاتی»
- فضای ماتمزده صداوسیما شادی را از خانه مردم دور میکند
- بازگشت مهران مدیری با یک سریال و شروعِ پیشتولید «پایتخت»
- یک رکورد دیگر برای «تمساح خونی»؛ ۱۱.۵میلیارد فروش در ۷ روز
- «تمساح خونی» در سینماها/ رونمایی از پوستر فیلم جواد عزتی
- تلویزیونی که مهرهسوزی میداند
- معرفی برگزیدگان چهاردهمین جشن منتقدان/ جوایز اصلی به «آتابای» رسید
- پخش «نون خ ۳» از امشب از شبکه یک سیما
- تهیهکننده سریال خبر داد: ساخت «نون خ ۴» قطعی است/ احتمال آغاز فیلمبرداری در اواسط تابستان
- تبعید سایهها/ جهان کیمیایی در «خون شد»
- «حمال طلا» در جشنواره جهانی فیلم کُردی لندن اکران میشود
- سعید آقاخانی: گاهی کار کردن با افراد حرفهای ناامیدکننده است
- «بنفشه آفریقایی» به جشنواره آتلانتا رسید
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





