علیرضا داود نژاد کارگردان سینما با انتشار یادداشتی ، از سرزنش برخی از هنرمندان انتقاد کرد.
به گزارش سینماسینما ، داود نژاد نوشت : آنان که به بازسازیِ سینمای ایران در فردای پیروزی میاندیشند، شایسته است امروز به جای سرزنشِ «بیتفاوتی» در برخی اهالی سینما، از «مطالبهی عدالت» سخن بگویند. باید از غلبهی ویرانگرِ بازار سیاه بر بازار رسمی گفت؛ از ناامنیِ مزمنِ شغلی و از سانسوری که همواره «جانبدارِ تصنع» بوده و سینما را از متنِ باورپذیرِ زندگیِ روزمره، به سوی کلیشه و تقلید رانده است.
باید از قانون توهینآمیزِ «مجوز پیشینی» برای خلق اثر هنری سخن گفت و از آنچه در فردای پیروزی میراثدارش خواهیم بود. باید برای سینمایی چارهجویی کرد که کماکان در مدارِ سیاست و بر محورِ سرمایههای ناشناخته میگردد؛ سینمایی که هنرمندانش یا به انزوای خانگی و یا به فیلمسازی در زیرزمینها پناه بردهاند.
آنان که سودایِ ساختنِ فردای سینما را دارند، بهتر است به جای ملامتِ پیکرِ نحیفِ سینمایی که دههها با سانسور و ناامنیِ معیشت دستبهگریبان بوده، با وعدهی «فرداهای روشن» سخن بگویند. فردایی که در آن، دهها میلیون مخاطبِ ربوده شده توسط بازار سیاه، باید به آمار رسمیِ مخاطبان سینمای ایران بازگردند. ما برای حضور موثر در فضای دیداری-شنیداریِ ملی، منطقهای و جهانی، سالانه به تولید دستکم «هزار فیلم سینمایی» نیاز داریم. ساختن بازاری که در آن «انواع فیلم برای انواع مخاطب» تولید شود، بیش از هر چیز با رواداری نسبت به همکاران و احترام به منزلتِ هنرمندان میسر میشود.
سرزنش و عیبجویی از سینمایی که غرق در بحرانِ بیکاری و تنگیِ معاش است و آثار تهدید، انزوا، ممنوعالکاری و زندان هنوز بر سیمای آن پیداست، نه شرطِ صلاح است و نه رسمِ انصاف؛ و چه بسا شائبهی نوعی تسویه حساب را ایجاد کند.
بنیانگذارانِ سینمای فردا نباید فراموش کنند که جامعهی ایران، علیرغم دستیابی به بنیهی دفاعیِ بومی و توانِ بازدارندگیِ موثر، در پیادهکردنِ «عدالت» کامیاب نبوده و با تحمیلِ قوانینی که با خواستِ اکثریت مغایرت داشته، جامعه را گرفتار شکاف و اختلاف کرده است. ایران، ملت ایران و سینمای ایران قطعا به دورانِ پیش از پیروزی باز نمیگردند. دستیابی به عدالت و اِعمالِ آراءِ اکثریت بر جریانِ امور، تنها چشماندازِ روشنِ پیش روی ملت و فرهنگ و هنرِ این سرزمین است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





