علیرضا داود نژاد کارگردان سینما با انتشار یادداشتی ، از سرزنش برخی از هنرمندان انتقاد کرد.
به گزارش سینماسینما ، داود نژاد نوشت : آنان که به بازسازیِ سینمای ایران در فردای پیروزی میاندیشند، شایسته است امروز به جای سرزنشِ «بیتفاوتی» در برخی اهالی سینما، از «مطالبهی عدالت» سخن بگویند. باید از غلبهی ویرانگرِ بازار سیاه بر بازار رسمی گفت؛ از ناامنیِ مزمنِ شغلی و از سانسوری که همواره «جانبدارِ تصنع» بوده و سینما را از متنِ باورپذیرِ زندگیِ روزمره، به سوی کلیشه و تقلید رانده است.
باید از قانون توهینآمیزِ «مجوز پیشینی» برای خلق اثر هنری سخن گفت و از آنچه در فردای پیروزی میراثدارش خواهیم بود. باید برای سینمایی چارهجویی کرد که کماکان در مدارِ سیاست و بر محورِ سرمایههای ناشناخته میگردد؛ سینمایی که هنرمندانش یا به انزوای خانگی و یا به فیلمسازی در زیرزمینها پناه بردهاند.
آنان که سودایِ ساختنِ فردای سینما را دارند، بهتر است به جای ملامتِ پیکرِ نحیفِ سینمایی که دههها با سانسور و ناامنیِ معیشت دستبهگریبان بوده، با وعدهی «فرداهای روشن» سخن بگویند. فردایی که در آن، دهها میلیون مخاطبِ ربوده شده توسط بازار سیاه، باید به آمار رسمیِ مخاطبان سینمای ایران بازگردند. ما برای حضور موثر در فضای دیداری-شنیداریِ ملی، منطقهای و جهانی، سالانه به تولید دستکم «هزار فیلم سینمایی» نیاز داریم. ساختن بازاری که در آن «انواع فیلم برای انواع مخاطب» تولید شود، بیش از هر چیز با رواداری نسبت به همکاران و احترام به منزلتِ هنرمندان میسر میشود.
سرزنش و عیبجویی از سینمایی که غرق در بحرانِ بیکاری و تنگیِ معاش است و آثار تهدید، انزوا، ممنوعالکاری و زندان هنوز بر سیمای آن پیداست، نه شرطِ صلاح است و نه رسمِ انصاف؛ و چه بسا شائبهی نوعی تسویه حساب را ایجاد کند.
بنیانگذارانِ سینمای فردا نباید فراموش کنند که جامعهی ایران، علیرغم دستیابی به بنیهی دفاعیِ بومی و توانِ بازدارندگیِ موثر، در پیادهکردنِ «عدالت» کامیاب نبوده و با تحمیلِ قوانینی که با خواستِ اکثریت مغایرت داشته، جامعه را گرفتار شکاف و اختلاف کرده است. ایران، ملت ایران و سینمای ایران قطعا به دورانِ پیش از پیروزی باز نمیگردند. دستیابی به عدالت و اِعمالِ آراءِ اکثریت بر جریانِ امور، تنها چشماندازِ روشنِ پیش روی ملت و فرهنگ و هنرِ این سرزمین است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید
- اولین نمایش نسخه مرمتشده «کاغذ بی خط» در موزه سینمای ایران
- به بهانه زادروز کیارستمی، شهیدثالث، تقوایی و پناهی؛ چهار شیوه برای دیدنِ جهان
- اثر فیلمساز ایرانی در مسابقه کوتاه ونیز ۲۰۲۶
- «بره سیاه» در کاخ هنر روی صحنه میرود
- برآورده شدن آرزوی آقای بازیگر؛ نخستین آلبوم موسیقیِ آنتونی هاپکینز منتشر میشود
- اچبیاو مکس با اختلاف در صدر؛ نامزدهای جوایز اِمی ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتگویی به بهانه جایزه گوی بلورینِ کارلووی واری؛ بازگشت ستاره فیلم کیارستمی با فیلم کارگردان تُرک
- نیلوفر حدادی درگذشت
- برای هفتادونهمین دوره برگزاری؛ جشنواره لوکارنو فیلمهای ۱۱ بخش خود را اعلام کرد
- «زنان، بدون مردان»؛ از شهرنوش پارسیپور تا شیرین نشاط
- پوستر نمایش «هنوز زندهایم؛ داستان یک زلزله» رونمایی شد
- نولان: با این فیلم مهربان باشید/ «اودیسه» در نکوهش جنگ
- «رنگها همه سیاه هستند» در کانادا
- جورج کلونی شیر طلایی ونیز ۲۰۲۶ را میگیرد
- «داستان اسباببازی ۵» بهترین ژوئن گیشه آمریکای شمالی از سال ۲۰۱۹ را رقم زد
- اولین واکنشها به «اودیسه»ی نولان/ تحسینآمیز و شگفتآور
- گدار و هنر ویرانگر تصویر
- از «هامون»، «تایتانیک» و «پیرپسر» تا «بدنام»
- شهرنوش پارسیپور؛ نویسندهای در مرز ادبیات، جامعه و کنشگری
- منوچهر فرید درگذشت





