محسن امیریوسفی، متولد سال ۵۰ در آبادان است. او در دانشگاه ریاضی خوانده، با این حال علاقهاش به ادبیات و سینما باعث شده در این حرفه مشغول به کار شود. امیریوسفی ۱۲ سال قبل نخستین فیلم بلند سینمایی خود با عنوان «خواب تلخ» را ساخت؛ فیلمی که عنوان نخستین کمدی سیاه سینمای ایران را از منتقدان جشنواره کن گرفت و در بیش از ۴۰ جشنواره معتبر جهانی شرکت کرد و جایزه ویژه بخش دوربین طلایی کن (۲۰۰۴) و جایزه نگاه جوان بخش دو هفته با کارگردانهای کن و اسکندر طلایی تسالونیکی یونان و جایزه فیپرشی و… را از آن خود کرد. فیلم در جشنواره فجر سال ۱۳۸۲ نمایش داده نشد و از آن زمان تاکنون شرایطی برای اکران پیدا نکرده بود، تا اینکه گروه هنر و تجربه که این روزها ناجی اکران فیلمها شده، شرایط اکران «خواب تلخ» را فراهم کرد و فیلم را ازهفته آینده میتوان در این گروه سینمایی دید.
آقای امیریوسفی چرا اینهمه سال فاصله میان تولید و اکران فیلم افتاد؟
سال ۸۳ «خواب تلخ» را بعد از حضور در جشنواره کن در سینما سپیده برای اهالی رسانه و منتقدان به نمایش درآوردیم که نظرها بسیار مثبت بود. فیلم در جشنواره آن سال هم به دعوت دبیرجشنواره در خارج از مسابقه به نمایش درآمد و بسیار نمایشهای خوبی داشتیم ولی از جایی به بعد مسیر تغییر کرد، درست از زمانی که عنوان مخاطب خاص برای برخی آثار استفاده شد و من همان موقع گفتم که معتقدم این عنوان «مخاطب خاص» چماقی روی این آثار بود تا به شکلی محترمانه آنها را از اکران محروم کنند. ما هم صبر کردیم و صبر کردیم و تا چشم بر هم زدیم، ۱۲ سال گذشت!
البته شما برای فیلم «آشغالهای دوستداشتنی» نیز صبر کردید.
بحث این فیلم متفاوت است و دو سالی میشود که آماده اکران شده، حتی
چندین و چند بار توسط مدیران و مسوولان مختلف در دولت قبل و فعلی دیده شده و فکر میکنم این اختلاف نظرها بیشتر به نوع نگاهها برمیگردد. چون همه کارهایی که انجام دادهام، قانونی است و همان چیزی است که از ابتدا وجود داشته است. فکر میکنم سلیقه مدیران و البته محافظهکاریای که در سینمای ما همیشه وجود دارد، باعث بروز چنین اتفاقاتی شده است.
با اینکه آن سالها عنوان مخاطب خاص را روی اثر شما گذاشتند، باز هم امروز در گروه هنر و تجربه که برای همین نوع فیلمها تعریف شده، اکران گرفتهاید و باز هم همان مخاطب خاص را دارید، درست است؟
میان این دو فرق وجود دارد، اینکه گروهی با عنوان هنر و تجربه فعالیت میکنند با نوع نگاهی که در آخرین دوره ریاستجمهوری احمدینژاد نسبت به فیلمهایی با مخاطب خاص وجود داشت، فرق میکند. چون گروه هنر و تجربه این فاز را به وجود آورده که این فیلمها اکران داشته باشند و ما باید واقعبین باشیم که در شرایط فعلی سینمای کشور حتی تعداد سالن برای اکران مناسب فیلمهای تجاری هم نداریم. پس اوضاع برای سینمایی که متفاوت است، کمی فرق میکند، در این اوضاع من هم منطقی هستم و شعاری یا احساسی به موضوع نگاه نمیکنم و به دنبال نتیجه خوب هستم. از همین رو خوشحال هستم که فیلم اکران گرفته است. من این فیلم را برای شعار دادن نساختم و فقط دوست داشتم که فیلم اکران شود و مردم برای دیدن آن به سینما بیایند.
با این حال شما خیلی صبور هستید.
بله. همین طور فکر میکنم، صبوری
۱۲ سالهای لازم بود که این اتفاق بیفتد، شاید من جسارت و جنجالهای درونم را بیشتر در فیلمهایی که میسازم، نشان میدهم.
این روزها درگیر کار جدیدی نیستید؟
فعلا به دنبال اکران خوب «خواب تلخ» هستم و برای جشنواره امسال هم با فیلم «آشغالهای دوستداشتنی» ثبتنام کردهام.
منبع: اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- واکنش نائبرییس خانه سینما به تکذیبیه قوهقضاییه
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- به خاطر یک نقد طنزآمیز؛ شورایعالی تهیهکنندگان از محسن امیریوسفی شکایت کرد
- واکنش آقااسفندیار به بیانیه شورایعالی تهیه کنندگان در مورد پروانه ساخت
- محسن امیریوسفی: روزی در این مملکت دادگاه رسیدگی به جنایات فرهنگی تشکیل میشود
- بازگشت آقااسفندیار با واکنش به بیانیه هیات انتخاب کمیته اسکار
- اکران آنلاین «قیف» از سهشنبه
- انتشار عکس گریم متفاوت رضا عطاران/ «قیف» اکران میشود
- «قیف» با رضا عطاران به سینما میآید
- مراسم بزرگداشت کیومرث پوراحمد در خانه سینما
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
آخرین ها
- روایت اسکورسیزی از سرنوشت یکی از پروژههایش؛ چرا «کلئوپاترا» با بازی آنجلینا جولی ساخته نشد؟
- برندگان جوایز آسیا پاسیفیک ۲۰۲۶ معرفی شدند
- محمدرسول صادقی مدیرعامل هنروتجربه شد
- کوچ سینماگران ایرانی به اروپا و آمریکا/ چه اتفاقی در راه است؟
- برای محسن راستانی/ حیرت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «کارنامهی بندار بیدخش»/ خردمندِ دربندِ رویینه دژ
- ایدفا۲۰۲۶؛ ایرانیها تریلر رسمی مهمترین جشنواره مستند جهان را ساختند
- «پاتریک استوارت» درگذشت
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخشهای جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو





