ساناز بیان که فیلم -تئاتر «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» او مدتی است عرضه شده معتقدست گرچه تئاتر را باید روی صحنه دید ولی تولید فیلم- تئاتر هم ضروری است.
به گزارش سینماسینما، ساناز بیان، نویسنده و کارگردان نمایش «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» با اعلام این خبر که این فیلم- تئاتر از اجرای سال ۱۳۹۴ که در تماشاخانه «باران» روی صحنه رفت تولید شده به خبرنگار مهر گفت: یک هفته است که این فیلم- تئاتر به بازار آمده اما فردا ساعت ۲۰ جشن امضای این فیلم با حضور عوامل اجرایی برپا می شود.
وی با بیان اینکه فیلم – تئاتر نمی تواند جایگزین یک اجرای صحنه ای باشد، توضیح داد: فیلم – تئاتر جانشینی برای تماشای زنده یک اثر نمایشی نیست و تئاتر را حتما باید دید، اما این اتفاق نمی تواند مانع تولید فیلم- تئاتر باشد یعنی نمی شود گفت چون تئاتر را باید روی صحنه دید پس فیلمش تولید نشود. ضمن اینکه همه جای دنیا فیلم – تئاتر تولید می شود اما با این علم که تماشای تئاتر روی صحنه دقیق تر است.
این کارگردان و نویسنده ادامه داد: یکی از آسیب های فیلم- تئاترها این است که ممکن است نظر کارگردان تلویزیونی فیلم- تئاتر به نظر کارگردان تئاتر نزدیک یا دور باشد. من به اصلان شاهابراهیمی کارگردان تلویزیونی این کار گفتم چون میزانسن های اجرا یک تعادلی دارد دوربین ها را در سمت چپ و راست صحنه به شیوهای بچیند که این تعادل رعایت شود. یا اینکه من این اجرا را اجرای کلوزآپ نمی دانم و باید نماها باز باشد. به هر حال ممکن است کارگردان تئاتر از بخش هایی از فیلم کارش راضی نباشد اما از سوی دیگر یکی از غبطه های همیشگی اهالی تئاتر این است که تئاتر هنری میراست و فیلم – تئاتر برای آنها دلخوشی است.
وی درباره این پیشنهاد خبرنگار مهر که به جای تولید فیلم- تئاتر با همکاری کارگردان تلویزیونی و کارگردان تئاتر میزانسن هایی برای فیلم اجرا طراحی و چند جلسه تمرین و فیلمبرداری از کار صورت بگیرد نیز بیان کرد: من با این پیشنهاد بسیار موافق هستم. علیرغم نزدیکی تئاتر و سینما به هم و اینکه تئاتر مادر معنوی سینماست اما این دو مدیوم با هم تفاوت هایی دارند و زبانشان متفاوت است. به نظرم اینکه اجرایی برای تبدیل به فیلم- تئاتر با میزانسن های متفاوت تر تمرین شود و در تعامل دو کارگردان این اتفاق بیفتد خروجی مطلوب تری دارد.
این نویسنده و کارگردان در انتها با بیان این موضوع که در حال نگارش دو فیلمنامه فیلم بلند سینمایی است درباره فعالیت این روزهای خود در تئاتر نیز گفت: من چند نمایشنامه در این سالها نوشته ام که روی هم انباشته شده است. نمایشنامه «آبی مایل به صورتی» که یک مستند اجتماعی است برای اجرا در حوالی آبان ماه در دست دارم. این نمایشنامه را بعد از نمایشنامه «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» در سال ۹۲ شروع کردم که گرچه نمایشنامه مستند است اما از جنس مستند ژورنالیستی نیست و بیشتر یک مستند داستانی است. قرار است در پردیس تئاتر پایتخت که به زودی با اجرایی از رضا ثروتی افتتاح می شود این نمایش را اجرا کنم.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش «۱۱/۱۱»؛ اخلاقِ فردی در برابر فاجعهی جمعی
- «دورهمیِ بانوی اوّل»؛ رنجنامهی خاموشی و شکیبایی!
- بهاره رهنما با «دورهمی بانوی اول» در کهریزک
- رونمایی از پوستر نمایش «دورهمی بانوی اول»
- «دورهمی زنهای دیکتاتورها» در تالار حافظ
- نیما رئیسی در «عطرهای خالی» بازی میکند
- «آقای سانسور» در اکران آنلاین میلیاردی شد/ اتمام اکران در هفته آینده
- اسامی آثار راهیافته به دومین جشنواره فیلم نوستالژیا اعلام شد
- دانایی درد دارد خانم بهاره رهنما
- ساترا بخش توهین بهاره رهنما به اقوام ایرانی در «شام ایرانی» را حذف کرد
- دغدغه زنان و دختران را دارم/ روایت بهاره رهنما از مستند “صدام کن مامان”
- بازیگرانی که دست به قلم شدهاند/از داستانهای کیانیان تا ترجمه های نیکی کریمی و نگار جواهریان
- معضلی به نام بلیت مهمان در تئاتر/ کسی مفت کار انجام نمیدهد!
- نخستین تصویر از سحر قریشی و بهاره رهنما در «ایکس لارج»
- برنامههای «گذر سینما» در جشنواره جهانی فیلم فجر/ بهاره رهنما «سونات پاییزی» را میخواند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





