
نیکی کریمی در پنجمین تجربه کارگردانی خود در سینما، فیلم عاشقانه «آتابای» را جلوی دوربین برد. این فیلم در سیوهشتمین جشنواره فجر مورد توجه قرار گرفت و در مقایسه با دیگر آثار کریمی به عنوان کارگردان، قدم رو به جلویی برای او محسوب میشود. «آتابای» در جمع نامزدهای بهترین فیلم، کارگردانی، موسیقی متن و فیلم برداری حضور داشت و جواد عزتی بازیگر آن نیز نامزد بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. «آتابای» از چند روز پیش اکران خود را آغاز کرده است، به همین بهانه در ادامه نکاتی درباره ساخته جدید نیکی کریمی میخوانید.
قصه کند و آرام زندگی «آتابای»
هادی حجازیفر در اولین تجربه خود در زمینه فیلم نامه نویسی یک فیلم بلند سینمایی، فیلم نامه «آتابای» را نوشته و نقش اصلی فیلم را نیز ایفا کرده است. قصه «آتابای» درباره مردی به نام «کاظم» معروف به «آتابای» است. این شخصیت گذشته سخت و خانواده فقیری داشته، در طول عمرش توسط اطرافیانش تحقیر شده، خودسوزی خواهرش در جوانی تاثیر عمیقی بر روح و روان او گذاشته و مرد تنها و شکستخوردهای است. «آتابای» با روایت زندگی این شخصیت، مخاطب را با ویژگیهای فردی و روحیه او آشنا میکند، نوع ارتباطش با اطرافیان را نشان میدهد و در واقع شرح حال «کاظم» است. فیلم، قصه پر فراز و نشیب و پر اتفاقی ندارد، بنابراین آن دسته از مخاطبانی را که به دنبال پیگیری قصه و سرگرم شدن هستند، راضی نمیکند. هرچند که فیلم موفق میشود تماشاگر را با شخصیت اصلی همراه کند و حس کنجکاوی او را در خصوص ابهاماتی که وجود دارد برانگیزد، اما ریتم کُند و آرام فیلم از یک جایی به بعد مخاطب را خسته میکند.
بازیخوب ستارهها
یکی دیگر از نقاط قوت فیلم «آتابای» بازی خوب بازیگران است. هادی حجازیفر در نقش «آتابای» بازی بسیار خوب و قابل باوری دارد. او تنهایی کاراکتر، درون آشفته و سرخوردگی او را بسیار خوب به نمایش میگذارد و در لحظات احساسی فیلم نیز به خوبی تماشاگر را تحت تاثیر قرار میدهد. نقش «آتابای» در کارنامه حجازیفر نیز نقش متفاوتی است. جواد عزتی هم یکی از بهترین بازیهای خود را ارائه کرده است. «یحیی» نیز وضعیتی مشابه «آتابای» دارد، او هم در رسیدن به فرد مورد علاقه خود ناکام مانده، زندگی خوبی نداشته و مخاطب او را در شرایطی میبیند که عزادار همسرش است و از لحاظ روحی شرایط مناسبی ندارد. جواد عزتی در فیلم حضوری کوتاه، اما مهم و تاثیرگذار دارد. این بازیگر که گریم متفاوتی هم در فیلم دارد، کاملا از پس ایفای نقش این شخصیت افسرده برمیآید و حالات او را به درستی نشان میدهد. حجازیفر زاده خوی است و با زبان و لهجه آنها کاملا آشنایی دارد، اما عزتی در «آتابای» برای اولینبار به زبان ترکی صحبت کرده و علاوه بر بازی خوب، لهجه را نیز به درستی ادا میکند.
قابهای زیبا و موسیقی خوب
همان طور که اشاره کردیم، کمبود اتفاق و قصه در «آتابای» ممکن است تماشای فیلم را برای مخاطب سخت کند، اما قابهای زیبا و فیلم برداری سامان لطفیان انگیزه خوبی برای دیدن فیلم در تماشاگر ایجاد میکند. «آتابای» جزو آن دسته از فیلمهایی است که برای تماشا روی پرده سینما ساخته شده و برای درک زیباییهای بصری آن، نوع نورپردازی و رنگآمیزی قابها باید در سینما به تماشای فیلم نشست. نماهای دیدنی و چشمنواز فیلم از طبیعت، درختان، باغ، جاده، دریاچه، غروب و حتی تاریکی شب را تنها باید روی پرده سینما دید تا متوجه جزئیات و روایت تصویری قصه شد.
تنوع جغرافیایی، لهجه و زبان
فیلم در روستایی در شهرستان خوی جلوی دوربین رفته، بنابراین تقریبا همه شخصیتهای آن به استثنای خانوادهای که از تهران آمدهاند، به زبان ترکی صحبت میکنند و ترجمه دیالوگها زیرنویس میشود، با وجود این، مخاطب به خوبی با فیلم، کاراکترها و فضای آن همراه میشود و زبان ترکی که اصلا لازمه فیلم بوده مشکلی در برقراری ارتباط مخاطب با فیلم ایجاد نمیکند. تنوع جغرافیایی و تنوع گویشها اتفاق خوبی است که کمتر در سینما شاهد آن هستیم و «آتابای» و «پوست» که آن نیز به زبان ترکی ساخته شده و اکنون روی پرده سینماست، جزو استثناها به حساب میآیند. «آتابای» از حضور آهنگ ساز کارکشته و خوش سابقهای مانند حسین علیزاده بهره برده است. موسیقی در این فیلم زیاد شنیده نمیشود، اما در همان لحظات کوتاه به موقع به کمک فیلم میآید و کاملا با جهان فیلم تناسب دارد.
حضور موفق «آتابای» در جشنواره فجر
نیکی کریمی تا به حال در مقام کارگردان فیلمهایی مانند «یک شب»، «چند روز بعد»، «سوت پایان» و «شیفت شب» را جلوی دوربین برده که هیچ کدام از این آثار موفقیت ویژه و مهمی را به عنوان کارگردان نصیب او نکرده، اما نمایش «آتابای» در جشنواره فجر بسیاری از مخاطبان و منتقدان را غافلگیر کرد و نیکی کریمی را در مرکز توجهات قرار داد. او با این فیلم حضور موفق و پرسروصدایی در جشنواره داشت. هرچند که کریمی در رقابت با دیگر فیلم سازان موفق نشد جایزهای به دست آورد، اما توانست در بخشهای اصلی مانند بهترین فیلم و بهترین کارگردانی در جمع نامزدها حضور داشته باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
- «سوت پایان»؛ فیلمی با بار زنانگی و عاطفی قوی
- «دو زن» در آینه مکتب نقد عمیقگرا/ تصویری ماندگار از زنان
- یادداشت مینا اکبری/ حق انتخاب و قضاوتهای سطحی
- یادداشت نیکی کریمی درباره شیوا ارسطویی
- فیلم جدیدی به جشنواره اضافه نمیشود/ خروج فیلم نیکی کریمی از جشنواره فجر
- معرفی داوران جشنواره ملی فیلم اقوام ایرانی
- مرور آثار نیکی کریمی در ایتالیا
- جایزه بزرگ جشنواره فرانسوی برای فیلمی به تهیهکنندگی نیکی کریمی
- اختصاصی سینماسینما/ نیکی کریمی بر فرش قرمز جشنواره فیلم برلین
- قصه ناتمام سریالی با بازی نیکی کریمی و شهاب حسینی
- نیکی کریمی، کیارستمی را به جشنواره برلین بُرد
- آغاز اکران «تا فردا» در فرانسه
- «تا فردا» در جشنواره فیلم زوریخ تقدیر شد
- پنج فیلمنامه پروانه ساخت سینمایی گرفتند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- اکران مردمی سریال کوری / گزارش تصویری
- بیانیه خانه سینما درباره مصوبه اخیر مجلس؛ جرم انگاریِ بدیهیترین حقوق هنرمندان!
- مریم قربانینیا مدیر روابط عمومی انجمن منتقدان سینما شد
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- «تاکسی»؛ ۱۲ مسیر کوتاه، ۱۲ قصه ماندگار
- در هفتادمین دوره برگزاری؛ فیلمهای بخش مسابقه جشنواره لندن معرفی شدند
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- زنی گرفتار در ساختاری آسیبزننده/ تحلیل اجتماعی فیلم «زن و بچه»
- از باغ تا غیاب، خوانش هرمنوتیکی از «بدون ایرج»
- تحلیل ششلایهای فضا در «در حال و هوای عشق»/ فضا بهمثابه آخرین نگهبانِ راز
- «بیداد»؛ ضربه هفتاد و پنجم
- فوت بازیگر «نشویل» و «جیغ»؛ هیدن پنتییر درگذشت
- نمایش و بررسی «جیببر» در سینماتوگراف اهواز؛ رستگاری یک دزد!
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ در ایستگاه پایانی؛ پلنگ طلایی به فیلم فلورین شربان رسید
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- «رُز» نماینده اتریش در اسکار شد
- مارک رایدل درگذشت
- بدرقه پهلوان آواز ایران به خانه ابدی؛ «ایرج» عاشق ایران بود
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نود و نهمین دوره جوایز اسکار؛ پنج کشور نمایندگان خود را به آکادمی معرفی کردند
- ایرج درگذشت
- برای شرکت در پنجاه و یکمین جشنواره تورنتو؛ «یک روز شیرین» راهی کانادا شد
- جادوی تدوین در «اودیسه» نولان
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد





