سینماسینما، آریو همتی
نخستین مواجهه برای اهالی هنر با مرجان ساتراپی «پرسپولیس» است. این رمان بیوگرافی که در واقع یک اتوبیوگرافی اکسپرسیونیستی است با موضوع رابطه فرد و وطن با مفاهیمی مانند جنگ، مهاجرت ، آوارگی و دلتنگی برای زادگاه و نقش اموری که رخداد نیستند، اما پیشامد محسوب می‌شوند در شکل‌گیری سرنوشت انسان تحلیل می‌شود. در این اثر زن در جایگاه سوژه است و نگاهی انتقادی و جامعه شناسانه نیز به شکل مستتر برای مشکلات عارض شده نگره جنسیتی وجود دارد. استفاده از پتانسیل‌های هم افزای نقاشی که مرجان در آن نیز مهارت داشته به پتانسیل مند شدن هر چه بیشتر این اثر پلی فون کمک کرده است. با وجود آنکه این اثر در وضعیت پست مدرن نوشته شده و تلاطم جان و جهان انسان در این اثر را نمود می‌بخشد علاوه بر نقد جدی بر سنت‌های غیر فرارو، به نام ساختن معنای جدید و مبارزه بی‌پایان انسان جهت هویت‌یابی رگه‌هایی از فراساختارگرایی نیز در این اثر یافت می‌شود.
از نمونه‌های عینی انسان‌هایی که مرگ و زندگی مجدد آنها را همه دیده‌ایم زر امیرابراهیمی بانوی تمام شده ی جهان بازیگری در ایران است که توانست رسالت بازآفرینی خویش را به عنوان « انسان به مثابه معنا » درست انجام بدهد و مجدد مرکز توجه و ستایش بسیاری باشد. مرجان ساتراپی علاوه بر اینکه با «پرسپولیس» در عصر داستان نویسی پسامدرنیستی یک نویسنده مولف و صاحب سبک محسوب می شود در زمینه سینما نیز کارگردانی، دارای استانداردهای فیلم سازی به حساب می‌آید (نمی دانم چرا نمی‌توانم مرگ او را باور کنم و فعل گذشته به کار ببرم)، فیلم «پرسپولیس» ۲۰۰۷ و فیلم «خورش آلو با مرغ» ۲۰۱۱، هر دو جز آثاری هستند که در نوع ساختار آوانگارد تعریف می‌شوند و جزو پتانسیل‌های تاریخ فیلم سازی ایرانیان به حساب می آیند. بازی گلشیفته فراهانی درون گرای درون ریز با آن چشمان بی نظیر در «خورش آلو …» جزو عمیق‌ترین حضورهای یک بازیگر زن بر پرده سینماست.
فیلم «صداها» ۲۰۱۴ اثر پساساختارگرا و در نوع روان سوژه گرایی به مرحله تحلیل روان نمی‌رسد و در سطح باقی می‌ماند. به لحاظ سینمایی نیز فیلمی متوسط محسوب می‌شود. فیلم «رادیو اکتیو» ۲۰۱۹ اثری جسورانه در نوع زندگینامه‌ای است که البته موضوع محور است و با وجود تخصص مرجان در مباحث هنری زندگی نامه محور نسبت به صداها اثری ماندگارتر است ولی به هر حال این فیلم نیز متوسط محسوب می شود. مرجان ساتراپی در میان اهالی سینما که به نوعی «سینما در ساحت مهاجرت» را پیش برده‌اند در کنار شیرین نشاط، گلشیفته فراهانی و… توانسته‌اند آثاری موفق ارائه بدهند و بخش‌های مختلف بدنه هنری سینمای جهان را مانند دو کارگردان مولف و جهانی ما عباس کیارستمی و اصغر فرهادی با ایران بیشتر آشنا کنند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- بهترین سریالهای ایران بر مبنای مفهوم ابرکاراکتر
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- صورتبندی مبحث سوپراستار در سینمای ایران
- بدنمندی زن در سینما
- سیروس ابراهیمزاده؛ رده بازیگران حرفهای
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- «روسری آبی»؛ فرا رفتن از چارچوب بسته
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «زنان، بدون مردان»؛ از شهرنوش پارسیپور تا شیرین نشاط
پربازدیدترین ها
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بی‌پایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- جدیدترین عکس از پسر شهرزاد/پدر فرهاد و کبیر در پشت صحنه «شهرزاد ۲»
آخرین ها
- جوایز ایدا؛ فهرست اولیه برترین مستندهای سال معرفی شد/ «روباه و ماه صورتی» در میان مدعیان
- همزمان با روز جهانی انیمیشن؛ رونمایی از نخستین انیمیشن «دستساز» جهان
- انتشار ۱۱ قطعه باکلام و بیکلام با ۱۶ نوازنده مطرح و ۴ خواننده
- مسیری تازه برای بازآفرینی حماسه ملی ایران؛ «شاهنامه» در راه است
- معرفی هیئت داوران بخش‌های جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت
- تهیهکننده «امیرکبیر» معرفی شد
- «یک ساعت از آن روز»، روایتی از ایرانِ این روزها
- محکومیت جعفر پناهی به ۵ سال حبس و ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها می‌شود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
