پیکر نجف دریابندری در کنار مزار همسرش فهمیه راستکار (هنرمند فقید) در بهشت سکینه کرج به خاک سپرده میشود.
به گزارش سینماسینما، علی میرزائی – مدیر مسئول مجله «نگاه نو» – گفت: آقای دریابندری امروز (پانزدهم اردیبهشت ۹۹) ساعت ۱۱:۲۷ درگذشت. او حدود ۱۰ صبح امروز به هوش میآید و چشمانش را باز میکند. سهراب فرزندش بالای سر او بوده است. به گفته فرزندش، او نگاهی پرسشگرانه داشته و بعد چشمانش را میبندد.
او در ادامه افزود: خواهش خانواده دریابندری این است که کسی به منزلشان نرود چون کسی در خانه نیست. پیکر او را به بهشت زهرا منتقل کردهاند و فردا کارهای اولیه را در آنجا انجام میدهند و در بهشت سکینه کرج و در کنار مزار همسرش، فهمیه راستکار به خاک سپرده میشود. خانواده دریابندری برگزاری هرگونه مراسم را به بعد از کرونا محول کردهاند.
میرزائی افزود: نکتهای که وجود دارد تاریخهای متعددی است که به عنوان تاریخ تولد نجف دریابندری گفته میشود. تولد، او ۱۳۰۸ نیست. او در سال ۱۳۰۹ در آبادان متولد شده اما روز دقیقش را هیچ کس نمیداند. خواهر بزرگتر نجف دریابندری به سهراب گفته بود که پدر شما در زمستان ۱۳۰۹ به دنیا آمد اما شناسنامهاش را ۱۳۰۸ میگیرند تا زودتر به مدرسه برود.
او در ادامه یادآور شد:نجف دریابندری از خانوادهای از اعماق اجتماع زاده شده بود. او مدرسه را از پنج سالگی شروع کرد. حتی دیپلم نگرفت و قبل از پایان تحصیلات به شرکت نفت رفت و در آنجا استخدام شد. سپس به انتشارات “فرانکلین” میآید و به مدت ۱۷ سال در آنجا بود؛ هم معاون فرهنگی بود و هم سر ویراستار که در سال ۱۳۵۴ از آنجا بیرون میآید و از همان سال همکاریاش را با رادیو تلویزیون آغاز میکند تا انقلاب. در این مدت او سرپرستی دوبله فیلمها را به زبان فارسی به عهده داشت. بعد هم آقای دریابندری خانهنشین میشود اما در همه این سالها تا زمانی که دچار سکته مغزی شد، ترجمه میکرد. او قبل از انقلاب ۱۴ کتاب ترجمه داشت و بعد از انقلاب حدود ۲۱ کتاب که تالیف و ترجمه است. او در ۱۸ سال اخیر چهار بار دچار سکته مغزی شد که به گفته پزشکان، تحت تأثیر نارسایی قلبی بوده است. سازمان میراث فرهنگی در سال ۹۶، عنوان گنجینه زنده بشری را به نجف دریابندری داده است و نشان ویژه هم از دانشگاه کلمبیا به خاطر ترجمه آثار برجستهاش به او دادهاند.
میرازئی خاطر نشان کرد: هرگاه درباره آقای نجف دریابندری صحبت میکنیم باید دو صفت را بگوییم؛ یکی خوش سلیقه بود و دوم لحن مناسبی برای ترجمههایش انتخاب میکرد. شما مترجمانی را میشناسید که ۵۰ کتاب از ۵۰ نویسنده ترجمه کردهاند که همگی یک لحن دارند. اما آقای دریابندری هر کتابی ترجمه کرده یک لحن دارد. یکی از آثار مهم او «تاریخ فلسفه غرب» است که در سال ۴۱ منتشر کرده است و تا زمانی که این کتاب منتشر نشده بود، ما کتاب درست حسابی درباره تاریخ فلسفه غرب نداشتیم. «وداع با اسلحه»، «بازمانده روز»، «پیرمرد و دریا»، «قدرت»، «متفکران روز»، «معنای هنر» و «مستطاب آشپزی» هم از جمله دیگر آثار او هستند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «قیصر»؛ خندقی در گذر زمان
- جراح واژهها/ به مناسبت چهلمین روز درگذشت نجف دریابندری
- مراسم یادبود مجازی نجف دریابندری برگزار شد/ نوشتههایش بوی زندگی میداد
- مراسم یادبود نجف دریابندری به صورت مجازی برگزار میشود
- مراسم خاکسپاری نجف دریابندری برگزار شد
- ویدئوی کامل مستند «پیرمرد و دریا»/ به بهانه درگذشت نجف دریابندری
- نجف دریابندری درگذشت
- «مغولها»؛ فیلمی که میشد با آن خوابید یا با آن بیدار شد!/ نگاهی به فیلم «مغولها»
- آنچه درباره نجف دریابندری نمیدانیم
- نجف دریابندری: «سینما» معلمِ زبان انگلیسیام بود / ابراهیم گلستان دروغ میگوید
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





