نرگس آبیار در نشست با دانشجویان صرب از سینمای زنان ایران گفت، به پرسشهای آنها درباره سینما، وضع زنان و حجاب پاسخ داد و در آخر هم به شوخی گفت، اگر اینطور پیش برود، شاید مردان به قشر منفعل و خانهدار تبدیل شوند.
به گزارش سینماسینما، این فیلمساز که در حاشیه برنامههای شصت و یکمین نمایشگاه بینالمللی کتاب بلگراد در دانشگاه جان نسمیت سخن میگفت، اظهار کرد: یکی از سینماگران محبوبم امیر کاستاریکاست و فیلمهای «دوران کولیها» و «زیرزمین» او به ما وجوه فرهنگی مشترکمان را نشان میدهد.
آبیار در ابتدای این نشست که با حضور محسن سلیمانی، رایزن فرهنگی ایران در صربستان همراه بود، به ارائه تاریخچهای از سینمای زنان در ایران پرداخت و با اشاره به آغاز سینمای ایران با فیلم «دختر لر» در ۸۰ سال پیش، گفت: در سینمای قبل از انقلاب زنان به عنوان موجواتی وابسته به مردان، منفعل، رقاص، کلفت و… حضور دارند؛ زنانی که چشم امیدشان به مردان قدرتمند است تا زندگی آنها را اصلاح کنند. البته استثنا هم داریم. بهرام بیضایی در دهه ۴۰ از زن ایرانی تصویری نشان می دهد که کنشمند و فعال است و نقش دارد.
کارگردان فیلمهای «شیار ۱۴۳» و «نفس» در ادامه با بیان این که بعد از انقلاب در سالهای اول به خاطر جنگ سینما پیشرفت آنچنانی نداشت و نقش زن در این دوره به عنوان طفیلی و خانهدار دیده میشود، بیان کرد: با آغاز دهه ۷۰ و شروع اصلاحات نقش زن هم در سینمای ما عوض میشود و از موجودی منفعل و بیدست و پا به موجودی کنشمند و تأثیرگذار در جامعه تبدیل میشود. رخشان بنیاعتماد با فیلم «نرگس» جهشی را آغاز میکند برای نشان دادن هویت زن ایرانی و در فیلمهای بعدیاش هم این را ثابت میکند.
نرگس آبیار در ادامه بررسی فیلمسازی زنان ایران به نامهایی همچون پوران درخشنده، مرضیه برومند، تهمینه میلانی، منیژه حکمت، سمیرا مخملباف، نیکی کریمی، آیدا پناهنده و خودش اشاره کرد و همچنین به بررسی ۹۰۰ اثر از فیلمسازان زن در جشنواره فیلم پروین اعتصامی اشاره داشت.
او در ادامه جلسه به پرسشهای دانشجویان صرب پاسخ داد؛ از تصویر زنان در سینمای ایران تا حجابش، نوع برخورد کارگردانان مرد و …
آبیار درباره انگیزهاش برای آغاز فیلمسازی گفت: من داستاننویس بودم و حدود ۲۰ کتاب داشتم اما تجربه فیلم نداشتم. خیلی شجاعانه اولین فیلم کوتاهم را شروع کردم. دیدن «لاکپشتها هم پرواز میکنند» بهمن قبادی باعث شد به سمت فیلمسازی بیایم. فیلم خیلی درخشانی است و باعث شد سه بار به سینما بروم. تصمیم گرفتم وارد سینما شوم چون زبان سینما زبان جهانیتری است. برای فیلمساز شدن باید خیلی شجاع و اهل ریسک باشی. تحصیلات آکادمیک ممکن است آدم را از فیلمسازی بترساند و خوشبختانه من این تحصیلات را نداشتم. بعد از ۱۰ سال فیلم کوتاه و مستند ساختن اولین فیلم بلند سینماییام را شروع کردم و ساختم.
او همچنین درباره اینکه آیا فیلمها به بهبود وضعیت زنان کمک کرده، پاسخ را مثبت دانست و گفت: محدودیتهایی برای پرداختن به موقعیت زن وجود داشت اما این محدودیتها موجب خلاقیت برای پرداختن به وضع زن شد و به نحو عجیبی کمک کرد به جای اینکه فیلمسازان ما به ظاهر زن بپردازند و نگاه ابزاری وجود داشته باشد، به وجود زن، موقعیت اجتماعی و روانی و کاراکتر واقعی او بپردازند و لایههای زیرینش را بررسی کنند.
او سپس در پاسخ به سوالی گفت: همه دنیا به نوعی دچار مردسالاری است اما دنیا دارد تغییر میکند و سرعت این تغییرات در ایران خیلی بیشتر است که زنان موقعیت خود را پیدا کنند. تعداد دانشجویان زن خیلی بیشتر از مردان است. مردان دارند میپذیرند که زنان را بیشتر از قبل باور کنند.
این کارگردان همچنین متذکر شد: زنان باید چندبرابر مردان تلاش کنند تا دیده شوند. زنان علاوه بر نقش خانواده باید چند برابر بیشتر تلاش کنند تا خود را ثابت کنند و این مختص ایران نیست و در همه جا همینطور است.
آبیار درباره واکنش خانوادهاش نسبت به فیلمساز شدنش گفت: خیلی دخالتی ندارند. همیشه کمک میکنند که یک خانم پیشرفت کند و از افتخاراتشان این است که درباره این موضوع با دیگران حرف بزنند.
او درباره اینکه آیا از احترام همکاران مرد خود برخوردار است، اظهار کرد: همیشه طول میکشد تا زن کارگردان خودش را ثابت کند و اعتماد جلب کند.
نرگس آبیار در پاسخ به پرسش دیگری درباره حجاب گفت: برای من شخصا مذهب مهم است و به آن اعتقاد دارم. حجاب برای من مهم است و به اجبار آن را سر نمیکنم. حجاب برای من یک وجه آیینی اعتقادی دارد و همانطور که همه آیینها و مذهبها برای خودشان در لباس یا رفتار نشانهای دارند، معتقدم دنیا باید به حجاب من احترام بگذارد. مثلا در واتیکان به خانمهایی که پوشش مناسبی ندارند، چیزهایی برای پوشش میدهند. در دنیای جدید باید به همه آیینها احترام بگذاریم.
او سپس در پاسخ به سوالی درباره میزان اهمیت سینما در ایران گفت: همانقدر که فوتبال در برزیل اهمیت دارد، سینما در ایران مهم است. سالانه حدود ۲۰۰ فیلم سینمایی داریم و نسل جوان به شدت سینما را دنبال میکند.
این فیلمساز در ادامه در پاسخ به سوالی درباره فیلمهای محبوبش، به «قصههای عامیانه» تارانتینو، اولین فیلم ایناریتو، سینمای کیشلوفسکی، «دوران کولیها» و «زیرزمین» از امیر کاستاریکا اشاره کرد.
آبیار که چند بار از او درباره وضعیت زنان در ایران پرسیده شد، با لحنی همراه با شوخی گفت: اگر اینطور پیش برود، ممکن است مردان به قشر منفعل و خانهدار تبدیل شوند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- نرگس آبیار خدای زدن به دل ماجراست
- «شبی که ماه کامل شد» به هند رفت
- نگاهی به سریال «سووشون» اقتباسی از رمان سیمین دانشور/ قابهای زیبای شیراز
- «بامداد خمار»؛ از کتاب ممنوعه تا پلتفرمهای سینمای خانگی
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- پرداختن به آیین و فرهنگهای قشقایی در سریال تاریخی «سووشون»
- «بامداد خمار» مهرماه منتشر میشود
- نرگس آبیار، رییس هیئت داوران فستیوال TRT شد
- بیانیه ساترا درباره توقف پخش سریال «سووشون»
- واکنش کارگردان به توقیف سریالش و فیلتر نماوا/ نرگس آبیار: در برابر این حذف بیرحمانه، سکوت نخواهیم کرد
- پس از انتشار اولین قسمت «سووشون»؛ نماوا فیلتر شد
- با انتشار نامهای سرگشاده؛ نرگس آبیار از شورای پروانه نمایش استعفا داد
- با حکم وزیر ارشاد؛ اعضای جدید شورای پروانه نمایشِ فیلمهای سینمایی منصوب شدند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»
- نمایش کمدی «قبض روح» / گزارش تصویری
- پوستر «من میترسم» رونمایی شد
- یادداشتی بر پروژه «بیضاییخوانی»؛ فرهنگ و هنر را آدم ها می سازند
- در ۷ ماه؛ فروش گیشه سینماها به ۱۰۰۰میلیارد تومان رسید
- «نجات ما»؛ یکی از درخشانترین فیلمهای سال فرانسه
- اکران خصوصی فیلم «کافه سلطان»/ گزارش تصویری
- اپرای عروسکی «عشق»/ گزارش تصویری
- درباره مستند «فراموشخانه»/ یادم تو را فراموش
- بلیت تئاتر، اقتصاد و فرهنگ
- نگاهی به اجرای «کارنامهی بندار بیدخش»؛ داستان کبوتری که نرسید و پیکی که در نکوفت
- مستند NAZA؛ وقتی انسان به عدد و خانه به هدف تبدیل میشود
- معرفی برگزیدگان شانزدهمین جوایز ایسفا
- فیلم مجید مجیدی راهی اسکار ۲۰۲۷ شد
- نمایش فیلم «نفرین توقیف» در غیاب کارگردان
- بوسان؛ جایی که آسیا آینده سینمایش را میسازد
- یک جایزه برای فیلمکوتاه ایرانی؛ جشنواره بوسان ۲۰۲۶ برگزیدگانش را شناخت
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
- «کارگردانی تئاتر عروسکی در عصر چندرسانهای» منتشر شد
- خانه سینما برگزار میکند؛ «۷ سال سینمای ایران»
- نمایش «راشومون»؛ وقتی حقیقت عریان میشود
- بهترین سریالهای ایران بر مبنای مفهوم ابرکاراکتر
- انتشار فراخوان نخستین جشنواره سراسری تئاتر «دارا رُخ»
- معرفی نامزدهای شانزدهمین جوایز ایسفا
- روایت «نفرین توقیف» از مالیخولیای توقیف در سینمای ایران
- مراسم تجلیل از ستارگان لابراتوارها / گزارش تصویری
- کمدین معروف بازیگر تئاتر تارانتینو شد
- نگاهی به نمایش «بستور؛ سپهسالار کوچک»؛ برای ساختن هویت ملی به اساطیرمان نیاز داریم
- «ریورس»؛ روایتی از جبر و اختیار در جهان امروز





