نرگس آبیار در نشست با دانشجویان صرب از سینمای زنان ایران گفت، به پرسشهای آنها درباره سینما، وضع زنان و حجاب پاسخ داد و در آخر هم به شوخی گفت، اگر اینطور پیش برود، شاید مردان به قشر منفعل و خانهدار تبدیل شوند.
به گزارش سینماسینما، این فیلمساز که در حاشیه برنامههای شصت و یکمین نمایشگاه بینالمللی کتاب بلگراد در دانشگاه جان نسمیت سخن میگفت، اظهار کرد: یکی از سینماگران محبوبم امیر کاستاریکاست و فیلمهای «دوران کولیها» و «زیرزمین» او به ما وجوه فرهنگی مشترکمان را نشان میدهد.
آبیار در ابتدای این نشست که با حضور محسن سلیمانی، رایزن فرهنگی ایران در صربستان همراه بود، به ارائه تاریخچهای از سینمای زنان در ایران پرداخت و با اشاره به آغاز سینمای ایران با فیلم «دختر لر» در ۸۰ سال پیش، گفت: در سینمای قبل از انقلاب زنان به عنوان موجواتی وابسته به مردان، منفعل، رقاص، کلفت و… حضور دارند؛ زنانی که چشم امیدشان به مردان قدرتمند است تا زندگی آنها را اصلاح کنند. البته استثنا هم داریم. بهرام بیضایی در دهه ۴۰ از زن ایرانی تصویری نشان می دهد که کنشمند و فعال است و نقش دارد.
کارگردان فیلمهای «شیار ۱۴۳» و «نفس» در ادامه با بیان این که بعد از انقلاب در سالهای اول به خاطر جنگ سینما پیشرفت آنچنانی نداشت و نقش زن در این دوره به عنوان طفیلی و خانهدار دیده میشود، بیان کرد: با آغاز دهه ۷۰ و شروع اصلاحات نقش زن هم در سینمای ما عوض میشود و از موجودی منفعل و بیدست و پا به موجودی کنشمند و تأثیرگذار در جامعه تبدیل میشود. رخشان بنیاعتماد با فیلم «نرگس» جهشی را آغاز میکند برای نشان دادن هویت زن ایرانی و در فیلمهای بعدیاش هم این را ثابت میکند.
نرگس آبیار در ادامه بررسی فیلمسازی زنان ایران به نامهایی همچون پوران درخشنده، مرضیه برومند، تهمینه میلانی، منیژه حکمت، سمیرا مخملباف، نیکی کریمی، آیدا پناهنده و خودش اشاره کرد و همچنین به بررسی ۹۰۰ اثر از فیلمسازان زن در جشنواره فیلم پروین اعتصامی اشاره داشت.
او در ادامه جلسه به پرسشهای دانشجویان صرب پاسخ داد؛ از تصویر زنان در سینمای ایران تا حجابش، نوع برخورد کارگردانان مرد و …
آبیار درباره انگیزهاش برای آغاز فیلمسازی گفت: من داستاننویس بودم و حدود ۲۰ کتاب داشتم اما تجربه فیلم نداشتم. خیلی شجاعانه اولین فیلم کوتاهم را شروع کردم. دیدن «لاکپشتها هم پرواز میکنند» بهمن قبادی باعث شد به سمت فیلمسازی بیایم. فیلم خیلی درخشانی است و باعث شد سه بار به سینما بروم. تصمیم گرفتم وارد سینما شوم چون زبان سینما زبان جهانیتری است. برای فیلمساز شدن باید خیلی شجاع و اهل ریسک باشی. تحصیلات آکادمیک ممکن است آدم را از فیلمسازی بترساند و خوشبختانه من این تحصیلات را نداشتم. بعد از ۱۰ سال فیلم کوتاه و مستند ساختن اولین فیلم بلند سینماییام را شروع کردم و ساختم.
او همچنین درباره اینکه آیا فیلمها به بهبود وضعیت زنان کمک کرده، پاسخ را مثبت دانست و گفت: محدودیتهایی برای پرداختن به موقعیت زن وجود داشت اما این محدودیتها موجب خلاقیت برای پرداختن به وضع زن شد و به نحو عجیبی کمک کرد به جای اینکه فیلمسازان ما به ظاهر زن بپردازند و نگاه ابزاری وجود داشته باشد، به وجود زن، موقعیت اجتماعی و روانی و کاراکتر واقعی او بپردازند و لایههای زیرینش را بررسی کنند.
او سپس در پاسخ به سوالی گفت: همه دنیا به نوعی دچار مردسالاری است اما دنیا دارد تغییر میکند و سرعت این تغییرات در ایران خیلی بیشتر است که زنان موقعیت خود را پیدا کنند. تعداد دانشجویان زن خیلی بیشتر از مردان است. مردان دارند میپذیرند که زنان را بیشتر از قبل باور کنند.
این کارگردان همچنین متذکر شد: زنان باید چندبرابر مردان تلاش کنند تا دیده شوند. زنان علاوه بر نقش خانواده باید چند برابر بیشتر تلاش کنند تا خود را ثابت کنند و این مختص ایران نیست و در همه جا همینطور است.
آبیار درباره واکنش خانوادهاش نسبت به فیلمساز شدنش گفت: خیلی دخالتی ندارند. همیشه کمک میکنند که یک خانم پیشرفت کند و از افتخاراتشان این است که درباره این موضوع با دیگران حرف بزنند.
او درباره اینکه آیا از احترام همکاران مرد خود برخوردار است، اظهار کرد: همیشه طول میکشد تا زن کارگردان خودش را ثابت کند و اعتماد جلب کند.
نرگس آبیار در پاسخ به پرسش دیگری درباره حجاب گفت: برای من شخصا مذهب مهم است و به آن اعتقاد دارم. حجاب برای من مهم است و به اجبار آن را سر نمیکنم. حجاب برای من یک وجه آیینی اعتقادی دارد و همانطور که همه آیینها و مذهبها برای خودشان در لباس یا رفتار نشانهای دارند، معتقدم دنیا باید به حجاب من احترام بگذارد. مثلا در واتیکان به خانمهایی که پوشش مناسبی ندارند، چیزهایی برای پوشش میدهند. در دنیای جدید باید به همه آیینها احترام بگذاریم.
او سپس در پاسخ به سوالی درباره میزان اهمیت سینما در ایران گفت: همانقدر که فوتبال در برزیل اهمیت دارد، سینما در ایران مهم است. سالانه حدود ۲۰۰ فیلم سینمایی داریم و نسل جوان به شدت سینما را دنبال میکند.
این فیلمساز در ادامه در پاسخ به سوالی درباره فیلمهای محبوبش، به «قصههای عامیانه» تارانتینو، اولین فیلم ایناریتو، سینمای کیشلوفسکی، «دوران کولیها» و «زیرزمین» از امیر کاستاریکا اشاره کرد.
آبیار که چند بار از او درباره وضعیت زنان در ایران پرسیده شد، با لحنی همراه با شوخی گفت: اگر اینطور پیش برود، ممکن است مردان به قشر منفعل و خانهدار تبدیل شوند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- نرگس آبیار خدای زدن به دل ماجراست
- «شبی که ماه کامل شد» به هند رفت
- نگاهی به سریال «سووشون» اقتباسی از رمان سیمین دانشور/ قابهای زیبای شیراز
- «بامداد خمار»؛ از کتاب ممنوعه تا پلتفرمهای سینمای خانگی
- بنیاد ایرانشناسی برگزار میکند؛ نشست تخصصی روایت وطن در سینمای ایران
- پرداختن به آیین و فرهنگهای قشقایی در سریال تاریخی «سووشون»
- «بامداد خمار» مهرماه منتشر میشود
- نرگس آبیار، رییس هیئت داوران فستیوال TRT شد
- بیانیه ساترا درباره توقف پخش سریال «سووشون»
- واکنش کارگردان به توقیف سریالش و فیلتر نماوا/ نرگس آبیار: در برابر این حذف بیرحمانه، سکوت نخواهیم کرد
- پس از انتشار اولین قسمت «سووشون»؛ نماوا فیلتر شد
- با انتشار نامهای سرگشاده؛ نرگس آبیار از شورای پروانه نمایش استعفا داد
- با حکم وزیر ارشاد؛ اعضای جدید شورای پروانه نمایشِ فیلمهای سینمایی منصوب شدند
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- زنی گرفتار در ساختاری آسیبزننده/ تحلیل اجتماعی فیلم «زن و بچه»
- از باغ تا غیاب، خوانش هرمنوتیکی از «بدون ایرج»
- تحلیل ششلایهای فضا در «در حال و هوای عشق»/ فضا بهمثابه آخرین نگهبانِ راز
- «بیداد»؛ ضربه هفتاد و پنجم
- فوت بازیگر «نشویل» و «جیغ»؛ هیدن پنتییر درگذشت
- نمایش و بررسی «جیببر» در سینماتوگراف اهواز؛ رستگاری یک دزد!
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ در ایستگاه پایانی؛ پلنگ طلایی به فیلم فلورین شربان رسید
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- «رُز» نماینده اتریش در اسکار شد
- مارک رایدل درگذشت
- بدرقه پهلوان آواز ایران به خانه ابدی؛ «ایرج» عاشق ایران بود
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نود و نهمین دوره جوایز اسکار؛ پنج کشور نمایندگان خود را به آکادمی معرفی کردند
- ایرج درگذشت
- برای شرکت در پنجاه و یکمین جشنواره تورنتو؛ «یک روز شیرین» راهی کانادا شد
- جادوی تدوین در «اودیسه» نولان
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا
- ۲ رکورد مهم در گیشه؛ «اودیسه» پرفروشترین فیلم نولان و اکران آیمکس شد
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- «استاکر»؛ آستانهای بیپایان برای مواجهه با خویشتن
- «یخ بستگی»؛ برف روی کاجها
- نشست خبری رئیس سازمان سینمایی / گزارش تصویری
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی





