سینماسینما، سام بهشتی_ ارسیا تقوا، روانپزشک و نویسنده سینما در گفتگو با سینماسینما درباره حواشی برنامه هفت با مقوله پرخاشگری گفت: در روان شناسی اصطلاح خشم با خشونت تفاوت دارد.
خشم به عنوان یک احساس منفی در زندگی روزمره ی انسان ها به دفعات پیش می اید.اما قرار نیست هر خشمی به خشونت تبدیل بشود. که اگه این طور بود ما هر روز با مصادیق خشونت که پرخاشگری کلامی یا فیزیکی است رو به رو بودیم. و تصور کنید اگه قرار بود مثل حیوانات هر حس خشم ما به خشونت تبدیل می شد دنیا چه جای سخت و دشواری می شد. انسان نسبت به حیوان این مزیت را دارد که خشم خود را کنترل می کند .
وی در تکمیل حرف هایش عنوان کرد: یکی از اتفاق هایی که در جامعه با آن مواجه هستیم، این است که افراد در رسانه ها و فضای مجازی راحت تر واکنش نشان می دهند وپرخاشگری می کنند. شاید یکی از دلایل آن، وجود “شرم”باشد. نگاه چشم در چشم که گاهی باعث می شود ما بعضی حرف ها را نزنیم یا برخی کارها را نکنیم. این نگاه چشم در چشم در دنیای مجازی کمتر است و این بستری برای بی پروایی ما فراهم می کند.
متاسفانه می بینیم که ابراز این خشم گاه با نوعی لذت همراه است و کلی هم علاقمند و طرفدار پیدا می کند؛ مثل گلادیاتورها که با یکدیگر مبارزه می کردند و در انتها یک نفر کشته می شد و تماشاگرها نه تنها واکنشی منفی نسبت به این رفتار حیوانی نداشتند که کلی هم کیف می کردند و هورا می کشیدند. بررسی ها نشان می دهد که خشم خاصیتی سرایت پذیر داره و می تواند از یک نفر به دیگری انتقال پیدا کنه. علاقمندان سینما فیلم کهنه نشدنی “خشم”فریتس لانگ را در این زمینه به خاطر دارند که چطور آتش خشم بی دلیل همه ی یک شهر را به آتش کشید.
تقوا در ادامه افزود: در فضای هنر و به خصوص سینما که قرار است یک روح متعالی در آن جریان داشته باشد کنترل رفتارهایی منفی و یا ابراز آن به شیوه ای مدنی انتظار زیادی نیست. هتاکی اگه بد است از اهل دل نپذیرفتنی تر است. و بدتر اگه اصرار داشته باشیم که هرچه بیشتر بر این طبل گستاخی بکوبیم و نخواهیم که با عذرخواهی، دل علاقمندان خود را شاد کنیم. چه بهتر که اگر ناراحتی وخشمی نسبت به اثری بروز پیدا می کند، به شیوه مدنی و در قالب ادبیات درست مورد انتظار از یک منتقد ابراز بشود و گمان نمی کنم این انتظار زیادی باشد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
آخرین ها
- با مشارکت انجمن تئاتر کودک و نوجوان و انجمن نمایشگران عروسکی؛ جشن روز کودک در خانه تئاتر برگزار میشود
- ادغام ۱۱۱ میلیارد دلاری پارامونت و برادران وارنر
- «زیور» از ایتالیا و تایلند جایزه گرفت
- معرفی بازیگران «قطع رابطه در خانه»
- نسخه ویژه نابینایان «نفس عمیق» با صدای پریوش نظریه منتشر میشود
- بازگشت «ویکُنتِ شقه شده»/ میزبانی عمارت نوفللوشاتو از ۳ نمایش
- جرج کلونی در فرانسه رستوران باز کرد!
- مستند «زیر یک آسمان» آمادهی نمایش شد
- بیضاییخوانی به «کارنامهی بُندارِ بیدخش» رسید
- ارزشمندترین بازیگران زن سینمای ایران بنابر تعداد فیلمهای مؤلف
- «بچهخور»؛ حقیقتی که خلاف جهتِ جهان میدود
- پس از ۴۰ سال؛ «مستر بین» به تئاتر بازمیگردد
- «کاغذ بیخط »؛ فیلمی روشنفکرانه با نگاهی فلسفهگرا
- شکست تام کروز و ایناریتو در اولین روز اکران «دیگِر»
- درباره «مردی که میخواست سلطان باشد»/ مُردن، بدونِ عاشقی، چه غمانگیز است!
- یادداشتی بر نمایشگاه نقاشیهای انتزاعی حسین اسماعیلی؛ «سوی بیکرانگی» حاصل جوششی خلاقانه است
- افتتاحیه سیوهشتمین جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان / گزارش تصویری
- «بچهخرس» در خانه هنرمندان ایران/ علی غریب «تناسخ…» را روی صحنه میبرد
- «روز چهلم» و «منجمد» در جشنواره فیلم کوتاه تهران
- سه فیلم ایرانی در سی و نهمین جشنواره توکیو
- یادداشتی بر نمایشنامهخوانی «غروب در دیاری غریب»؛ شگفتی از ساز و کار جهان، وقتی عروسکها زبان باز میکنند
- اهدای ششمین نشان عالی خورشید به احمد ضابطی جهرمی
- «کودکی سیزیفوس» بهترین مستند کوتاه خارجی هاریانا شد
- «دیگِر»؛ فیلمی که در یک صحنه تئاتر میگذرد
- روزشمار جشنواره تورنتو؛ در حال و هوای سینما
- «مادرکیو»؛ بهرهگیری از فانتزی به عنوان زبان اثر
- «سرزمین فرشتهها» نماینده ایران در اسکار ۲۰۲۷ شد
- تجلیل از اصغر فرهادی در ترکیه
- «پسماند»؛ کابوسی از یک رنج
- «سکس و فلسفه»؛ دلا خو کن به تنهایی





