
بهناز شیربانی :حیرت آور است وقتی در وانفسای اکران فیلم های کمدی، که تقریبا تمام فضای سالن های سینما را احاطه کرده اند، به دنبال دیدن فیلمی مطابق با سلیقه و معیارهای درست سینما می گردی، با ناباوری سانس های محدود سینماها را برای دیدن فیلم مورد علاقه ات پیدا می کنی! این موضوع بر همگان آشکار است که کمدی ها نبض سینماها را به دست گرفته اند و طی چند سال اخیر سینمای جدی تر و به اصطلاح اجتماعی کمتر مجالی برای عرض اندام پیدا کرده است. به همین رو، بسیاری از فیلم سازانی که آنها را با ساخت فیلم های اجتماعی به یاد می آوریم، هریک مسیری انتخاب کرده اند. برخی ترجیح داده اند تا زمانی که قواعد شورای پروانه ساخت برای تولید آثار اجتماعی به نقطه مطلوب نرسیده است، در این حیطه کاری انجام ندهند.
برخی ساخت فیلم در گونه های دیگر را به کارنکردن ترجیح داده اند و برخی دیگر با تمام دشواری ها همچنان فعالیت هایی در این حوزه دارند. از سویی دیگر، وضعیت علاقه مندان و مخاطبان سینمای اجتماعی نیز طی سال های اخیر چندان تعریفی نیست. فیلم های اندکی در این حوزه به اکران می رسند و همین تعداد محدود هم فضای مناسبی برای اکران در اختیار ندارند و سانس هایی که به هیچ وجه با فیلم های کمدی برابری نمی کند، در اختیارشان گذاشته می شود. طبیعی است که پاسخ سینماداران به این انتقاد این است که وقتی با خیل مشتاقان فیلم های سرگرم کننده و کمدی روبه رو می شویم، چاره ای جز بازکردن سانس های بیشتر برای آنها نداریم و اساسا همان سینماست که تا به امروز چراغ سالن ها را روشن نگه داشته است. پاسخ اشتباهی هم نیست، اما جایگاه سینمای جدی ایران در این میان کجاست؟ مدتی است فیلم «علت مرگ نامعلوم» به چرخه اکران اضافه شده است. فیلمی که مدت زمان زیادی اجازه اکران نداشت و این روزها مجالی برای این فیلم پیدا شده تا میزبان مخاطبانش باشد. «علت مرگ نامعلوم» فیلم مهمی است و به جرئت می توان گفت مخاطبانش را به تماشای یک فیلم حرفه ای، خوش ریتم و خوش ساخت دعوت می کند.
علی زرنگار، نویسنده و کارگردان این اثر سینمایی، دانش آموخته کارگردانی سینما و ادبیات نمایشی است. در کارنامه اش کارگردانی فیلم های کوتاه بسیاری دیده می شود و همکاری در نگارش فیلم نامه های بحث برانگیزی چون «چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت»، «بدون تاریخ، بدون امضا» و «مغز استخوان» در کارنامه سینمایی او قابل تامل است. پس دور از ذهن نیست که نخستین اثر سینمایی او، «علت مرگ نامعلوم»، اثری کم نظیر و دلنشین و حرفه ای است؛ فیلمی که از همان دقایق اول مخاطبش را میخکوب می کند. بانیپال شومون، علیرضا ثانی فر، ندا جبرائیلی، علی محمد رادمنش، زکیه بهبهانی، رضا عمودزاده و سهیل باوی مقابل دوربین او ایفای نقش می کنند؛ ترکیب درستی از بازیگران که نمی توان به جای آنها بازیگران دیگری را متصور بود. به یقین که بعد از گذشت ماه ها غیاب فیلم جدی باکیفیت در اکران سینماها، دیدن این فیلم دلگرمی بزرگی است که همچنان می توان در این عرصه استعدادهای درخشانی دید. «علت مرگ نامعلوم» اثری است که در سینمای مستقل تعریف می شود. این را می توان در تمامی لحظات دیدن فیلم متوجه شد. با وجود این و امکانات محدودی که برای ساخت این اثر سینمایی به چشم می خورد، اما با فیلم نامه ای مستحکم، فیلم برداری و تدوین متناسب با قصه و بازی هایی که در خدمت ساختار قصه است روبه رو هستیم.
در پایان فقط می توان امیدوار بود فضای بیشتری برای دیده شدن چنین فیلم هایی در سینمای ایران فراهم شود.
روزنامه شرق
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم «لیلا» ساخته داریوش مهرجویی/ ماخولیای زنِ ستمکشِ ایرانی
- یک پایان بد برای یک سریال قابل قبول/ یادداشت احمد میراحسان بر پایانبندی سریال «نجلا»
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «چهار صندوق»؛ در ستایش رهایی
آخرین ها
- سینمای ایتالیا؛بازگشت مخاطب و جستوجوی هویت تازه
- خوانشی سینماتیک میان خاطره، هویت و زوال یک خیابان/ خیابانی که از حافظه آدمها عبور میکند
- «بُت»؛ طوفانی که به پا نشد
- یک فرش قرمز بارانی/ جشنواره فیلم توکیو ۲۰۲۶ آغاز به کار کرد
- جشنواره توکیو جایگاه جهانیاش را ارزیابی میکند
- پنج فیلمنامه مجوز ساخت گرفتند
- محسن راستانی پرکنتراست بود/ خلاق، دقیق و جسور
- به یاد محسن راستانی؛ ممنونم برای عکسهای درجه یکتان
- تردید مخاطبان در تماشای فیلم چینی/ احساس خطر کمپانیهای هالیوود
- آنجا که اسطوره از حصار زمان رها میشود
- محسن راستانی درگذشت
- «بت»؛ روایتی پلی فونیک از انسان در وضعیت آیکونیکال
- ایران و جایزه نوبل ادبی
- این یک سفر جهنمی است؛ حمایت سازنده «تلماسه» از فیلم ایناریتو
- نگاهی به نمایشنامهخوانی «آرش»/ حماسهای که از حافظه ادبی ایران غایب ماند
- نمایش «راشومون»؛ دوزخ قضاوت
- فقر تکراری نیست؛ روایتهای ما در سینما تکراریاند
- معرفی برگزیدگان چهل و سومین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران
- «نیرنگبازها» در تماشاخانه ایرانشهر/ پیشفروش بلیت نمایش «مسلوب» آغاز شد
- علی نصیریان به «ده پهلوان» پیوست
- داریوش عیاری؛ جریانساز سینمای آماتوری و مدافع سرسخت کلاسیسیزم
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- «سازمان پسماندیه و نظارت بر اَزبله»؛ نقد نابهنجاریهای رفتاری شهروندان
- بازگشت «دیوانه خانه زری بوره» بدون هیچ تغییری در کارگاه تئاتر
- «روز چهلم»؛ بچهای روی پله آخر
- یخچال، سفره و خانواده/ «یخچال»؛ روایتی از فروپاشی تا بازگشت انسجام
- دراماتورژی چیست و چه میکند؟
- اکران آثار کریم لکزاده و پگاه آهنگرانی در فرانسه
- روایت ایرانی «سرخ و سیاه» استاندال
- میراث گناه و اراده رستگاری؛ کلاژ اسطوره و فرم در بازآفرینی «شرق بهشت»





