سید امیر سیدزاده تهیهکننده سینما با اشاره به اینکه افزایش قیمت دلار، برخی دستمزدها را در سینما نجومی کرده از انفعال سازمان سینمایی و خانه سینما در این حوزه گلایه کرد.
به گزارش سینماسینما، سید امیرسیدزاده تهیهکننده سینما با اشاره به اینکه به دلیل افزایش قیمت دلار در حال حاضر تمایلی به تولید فیلم سینمایی ندارد، گفت: در انتظار این هستم تا شرایط کشور از نظر اقتصادی به یک ثبات برسد تا برای تولید برنامهریزی کنیم. متاسفانه افزایش قیمت دلار بر تولید فیلم در کشور بسیار تاثیرگذار بوده است. در چنین شرایطی عوامل مختلف سینمایی از جمله بازیگران، اجارهدهنده دوربین فیلمبرداری و یا متولیان آکسسوآر صحنه نیز فکر میکنند که باید دستمزد خود را بالا ببرند.
وی با اشاره به اینکه در چنین شرایطی دست همه در جیب هم است، تاکید کرد: متاسفانه کسی به این مساله فکر نمیکند که مساله ارز هیچ تاثیری در تولید یک اثر هنری داخلی ندارد، اما به دلیل فضای نامساعد موجود همه دچار حرص و آز شدهاند.
این تهیهکننده سینما بیان کرد: متاسفانه در این روزها دستمزد بازیگران بسیار افزایش پیدا کرده چرا که فکر میکنند باید پول مسافرتهای خارجی، گرین کارت آمریکا و هزینههای خارج از ایران که به دلار حساب میشود را از تهیهکننده و سرمایهگذار داخلی دریافت کنند.

تهیهکننده فیلم «شماره ۱۷ سهیلا» توضیح داد: نباید فراموش کرد که ما در کشوری زندگی میکنیم که درآمد در آن براساس ریال محاسبه میشود، پس هزینه هم در آن ریالی است. اما در این میان عدهای از عوامل سینمایی به خصوص بازیگران، دستمزدهای نجومی پیشنهاد میدهند و سازمان سینمایی و خانه سینما مانند همیشه کاملا منفعل نسبت به این اتفاقات عمل میکنند.
وی ادامه داد: چندی پیش برای یکی از همکاران خود به یک بازیگر پیشنهاد کار دادم و با افزایش عجیب دستمزد بازیگر مورد نظر مواجه شدم. به عنوان مثال یک بازیگر کمدی که قبل از افزایش قیمت دلار دستمزد ۳۰۰ میلیون تومانی مطالبه میکرد، امروز و به بهانه افزایش قیمت دلار، دستمزد خود را به ۷۵۰ میلیون تومان رسانده است!
تهیهکننده فیلم «زندگی جای دیگری است» توضیح داد: به بازیگر مورد نظر که دستمزد خود را افزایش داده بود گفتم یک فیلم باید بیش از ۲ میلیارد تومان فروش داشته باشد که بتواند دستمزد مورد نظر را جبران کند، بازیگر بیان کرد که اگر فیلم بفروشد به خاطر من میفروشد و شما میتوانید این دستمزد را بپردازید.
سیدزاده گفت: این اتفاق در سینمای ایران اصلا خوب نیست و مسئولان فرهنگی نیز به فکر پرورش استعدادهای درخشان بازیگری در سینمای ایران نیستند و در چنین شرایطی وقتی جایگزینی وجود ندارد فیلمساز مجبور است از همین بازیگران استفاده کند تا یک فیلم بفروش بسازد.
وی تاکید کرد: هیچ کدام از نهادهای مرتبط با سینما هیچگونه نظارتی برای بهبود وضعیت فعلی سینما که در حال حاضر تقریبا ورشکسته است، ندارد. به عنوان مثال از مجموعه ۸ فیلمی که در تابستان امسال نمایش داده شد، ۶۱ میلیارد تومان فروش داشتیم که از این مبلغ ۳۵ میلیارد تومان فروش برای یک فیلم بوده است.
این تهیهکننده توضیح داد: متاسفانه آثار خوب و اجتماعی که میتواند نیازهای جامعه را تامین کند، هیچ جایگاهی برای دیده شدن در گیشه ندارند و این ضعف بزرگ مسئولان فرهنگی است که هیچ عکسالعملی نسبت به این شرایط ندارند.
سیدزاده در پایان گفت: آمار فروش آثار کمدی در سینمای ایران نشان میدهد که سطح سلیقه مخاطب سینمای ایران پس رفت بسیاری داشته و مردم به سمت فیلمهای کمدی رفتهاند و محتوای اثر برای مخاطب ملاک نیست. این بی توجهی به سطح شعور مخاطب، تبدیل به یک فاجعه در سینمای ایران شده است.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نمایش و نقد و بررسی «تدفین» در فرهنگسرای اندیشه
- عرضه یک فیلم سینمایی به کارگردانی تینا پاکروان در شبکه نمایش خانگی
- بیماری مانع حضور رضا رویگری در «دلباخته» شد
- سید ضیاء هاشمی خبر داد/ مهلت اعتراض تهیهکنندگان به لیست شورای عالی تمدید شد
- دغدغههای هنرمندی که نیم قرن در عالم بازیگری فعال است
- یوسف صیادی به برنامه «جشن رمضان» پیوست
- تهیهکننده «وکیل مدافع»: توان پرداخت دستمزد میلیاردی چهرهها را نداشتیم
- ابراز تعجب مهدی پاکدل از «خشونت بیش از حد جوانان»
- سرقت از بازیگران در مراسم تشییع پیکر جمشید مشایخی
- روایت مهدی صباغزاده از جمشید مشایخی/ او بسیار حرفهای و آرام بود
- دیدار نوروزی وزیر ارشاد با داریوش اسدزاده/ بازیگر پیشکسوت درباره خیابان لالهزار کتاب مینویسد
- چرا محمدعلی کشاورز مدتهاست که بازی نمیکند؟
- مرگ بازیگر سرشناس در غربت
- بازگشت رابعه اسکویی به صحنه نمایش
- حبیب کاوش به آرامگاه ابدی بدرقه شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





