کتاب «چرا میپرم؟» نوشته «نائوکی هیگاشیدا» و ترجمه «ریحانه ظهیری» روز گذشته توسط «نشر چشمه» رونمایی و راهی بازار نشر شد.
به گزارش سینماسینما ،این کتاب عنوان پرفروشترین اثر «نیویورک تایمز» را به دست آورده و همچنین عنوان پرفروشترین اثر «ساندی تایمز» در میان کتابهای جلد سخت ادبیات مبتنی بر واقعیت را کسب کرده است.
کتاب «چرا میپرم؟» روایت زندگی کودکان اُتیستیک است که تا چه حد میتوانند با وجود تفاوتهایشان شگفتانگیز باشند. نویسنده کتاب در پنج سالگی با بیماری اُتیسم شدید، ارتباط برقرار کردن را با استفاده از شبکه الفبای دست ساز فرا گرفت و شروع به نوشتن شعر و داستان کوتاه کرد.
ریحانه ظهیری مترجم این کتاب، متولد بهمن ماه ۱۳۶۷ تهران، دانشآموختهء رشته پژوهشگری علوم اجتماعی است. او از سال ۲۰۰۸ در دبی اقامت دارد و در این سالها همزمان با فعالیتهای ادبی و سینمایی در مدارس انگلیسی زبان دبی به فعالیت در کنار بچههای اتیستیک مشغول بوده است.
در قسمتی از کتاب آمده:«آدمهای معمولی فکر میکنند ما آنقدر به توجه و کمک دیگران نیازمندیم که نمیتوانیم بدون حمایت مداومشان زندگی کنیم، اما در حقیقت در بعضی موقعیتها، ما فیلسوفهای رواقی، قهرمانانی هستیم که در برابر ناملایمات روزگار خم به ابرو نمیآوریم.»
ریحانه ظهیری، اکتبر سال ۲۰۱۷ تحقیقات مستند کوتاه «پلاک ۱۳» با موضوع اختلال اُتیسم را آغاز کرد و در ادامه با نگارش هفتگی یادداشتهای ستون «پازل آبی رنگ» در بخش اجتماعی روزنامه اعتماد به مشکلات خانوادههای دارای فرزند اتیستیک و نیازهای فرزندانشان پرداخت.
کتاب «چرا میپرم؟» با ۱۵۰ صفحه، ۱۰۰۰ نسخه و قیمت ۴۸ هزار تومان منتشر شده است. علاقهمندان میتوانند این کتاب را به صورت حضوری یا آنلاین از سایت نشر چشمه تهیه کنند.
«چرا میپرم؟» از تاریخ ۳ تا ۱۰ خرداد با ۲۵ درصد تخفیف در سایت Www.Pakatshop.com موجود است. مخاطبان همچنین میتوانند به صورت حضوری از ۳ تا ۳۱ خرداد از ۲۰ درصد تخفیف کتاب در تمامی کتابفروشیهای نشر چشمه تهران و شهرستانها استفاده کنند. مدیریت امور تبلیغات و رسانه این کتاب در ایران به عهده فرنوش آباء است.
«نائوکی هیگاشیدا» نویسنده این کتاب در سال ۱۹۹۲ در کیمیتسوی ژاپن متولد شده و در ۱۳ سالگی کتاب «چرا میپرم؟» را نوشته و کتاب در سال ۲۰۰۷ در ژاپن انتشار پیدا کرده است. ترجمه انگلیسی آن نیز در سال ۲۰۱۳ و بعد از آن به بیش از ۳۰ زبان منتشر شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
