پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

محمد تاجیک :«پستچی» سال ۱۳۵۱ با الهام و استفاده از نمایشنامه «ویزک» داستان مرد پستچی که در املاک اربابی، با زن زیبا و جوانش زندگی می کند، مردی است عصبی و… هوشنگ کاووسی درباره این فیلم نوشته است : پستچی فیلمی البته متفاوت و به ویژه برای روشنفکر در حال توسعه. بهزاد عشقی نیز درباره آن این گونه به تحلیل می پردازد: چهارمین فیلم مهرجویی از نظر خلق میزانسن و آفرینش بسیار ارزش های اختصاصی سینما، همپایه فیلم دومش «گاو» است.

/روایت مهرزاد دانش و کریم نیکو نظر درباره فیلم پستچی /

مهرزاد دانش نیز درباره پستچی نوشته :پستچی، تمثیل وار، استبداد داخلی و استعمار خارجی را در تاراج سرمایه‌های ملی به تصویر کشیده بود (تجربه -فروردین ۹۱)

کریم نیکو نظر در هفته نامه صدا یادداشتی مفصل درباره سینمای مهرجویی نوشته ودر بخشهایی از آن با اشاره به فیلم پستچی نوشته :مثلا به «گاو» و «پستچی» نگاه کنید؛ این دو در عین وابستگی شان به واقعیت به شیوه داستان های کافکا، سیاه، تو در تو و خوددار و سردند. هر دو در فضاسازی از قالب کلیشه ای روستایی بیرون می زنند و فیلم هایی اند محصول جهان تیره و تار و گاه سوررئال مورد علاقه سازنده. اگرچه «پستچی» فیلمی به مراتب پیچیده تر است و زبانش به تمثیل نزدیکتر، ولی در عین حال به اندازه «گاو» درباره اختگی و یک شخصیت استثمار شده است.کریم نیکو نظر درادامه نوشته : «پستچی» در اجرا پخته تر است؛ سکانس مهمانی فیلم را نگاه کنید تا متوجه شوید چطور دوربین آدم ها را یکی یکی نشان می دهد تا به شخص مورد نظر برسد.

/بعد از جایزه ونیز ،سانسورچی ها شل شدند/

داریوش مهرجویی در اظهاراتی در ۲۵ شهریور ۷۹ در موزه هنرهای معاصر گفته است : فیلم از مرحله سناریو دچار سانسور بود و حتی عکس‌هایی هم که از لوکیشن‌ها می‌گرفتیم هم سانسور می‌شد ، آن‌ها دنبال این بودند که فقر در فیلم وجود نداشته باشد، فیلم پستچی هم از ابتدا مهر ابتذال به آن زدند و گفتند به درد نمایش نمی‌خورد با گرفتن جایزه جشنواره‌ی ونیز، سانسورچی‌ها یه مقداری شل شدند.