سینماسینما، حبیب باوی ساجد
آیا مهم است خارج از متن رخدادهای یک فیلم و هر اثر هنری دیگری را بدانیم؟ آیا دانستن چنین چیزهایی می تواند یارای فیلمساز در فیلم ساختن باشد و نوعی آموزشِ فیلمسازی؟ مهم است بدانیم داریوش مهرجویی پیش از این که فیلم «هامون» را به این صورت بسازد، قرار بود با تهیه کننده ی دیگری و با بازی مجیدمظفری آن را بسازد، و بعد وقفه ایجاد شد و دوباره پیش تولید را با تهیه کننده ی دیگری و با بازی خسروشکیبایی ادامه دادند و نهایتأ «هامون» همین شد که هست، مهم است؟ مثلأ این که بدانیم داریوش مهرجویی برای تهیه فریمِ عینکِ دلخواه اش برای حمید هامون روانه بازار وعینک فروشی ها شده بود تا خود شخصأ فریم مورد نظرش را انتخاب کند، مهم است؟ مهم است که بدانیم عینکی که روی چشم های خسرو شکیبایی است، عینک خود شکیبایی بوده و این هم به پیشنهاد یکی از عینک فروش ها بود که در جواب به مهرجویی که گفته بود یک عینک با فریم مسخره می خواهیم، گفته بود از این عینکی که روی چشم این آقاست مسخره تر؟ و بعد مهرجویی فهمیده بود آب در کوزه است و او گرد جهان می گردد، و همان شد عینکِ حمید هامون، و حالا مهم است این را بدانیم؟ آیا مهم است بدانیم نقاشی های مهشید (بیتا فرهی) در گالری، نقاشی های خود داریوش مهرجویی است؟ مهم است بدانیم صدای آواز در آسایشگاه بیماران روانی، صدای رضا رویگری است؟ مهم است بدانیم وقتی هامون در جست وجو پی مریدش (علی عابدینی) از یک پیرمرد سراغ او را می گیرد، آن پیرمرد همان موقع فیلم برداری وسرصحنه انتخاب شد و در واقع یک نابازیگر است؟ آیا این که بدانیم بازیگرِ نقشِ علی عابدینی، در واقع خود واقعیِ حمید هامون است (یک تحصیل کرده خراباتی که چند جای دنیا را گشته است و زبانِ انگلیسی بلد است و ساز می نوازد و دوستِ قدیمیِ مهرجویی است) اما برخلاف حمید هامون، آشفته نیست و دَم را غنیمت می شمارد ونامش اکبر مشکاتی ست؟ و هامون که علی عابدینی را در ماشین می بیند، راننده کنارِ عابدینی، خودِ مهرجویی است و این نه حضورِ هیچکاکی، بلکه تنیده شده در متن است، و انگار این مهرجویی است که مرید هامون را به هر سویی که می خواهد می برد تا هامون را درپیِ آن به جایی که می خواهد بکشاند.
اصلأ این که فیلم نامه «هامون» را قبل از انقلاب مهرجویی نوشته باشد مهم است؟ مهم است بدانیم آشفتگیِ هامون را مهرجویی در قبل از انقلاب و در جریانِ جدایی از همسرش دچار شده بود؟ حالا این چند مورد از خارج از متن فیلم «هامون» را که فهمیدیم، بعدش چه می شود؟
این ها در فیلم ساختن بهمان کمک خواهد کرد؟ این که فهمیدیم مهرجویی می توانست با انتخاب مجید مظفری، فیلمش را از بین ببرد و ضمنأ شانسِ کشف خسرو شکیبایی پدید نمی آمد چقدر مهم است؟ چقدر مهم است بدانیم یک کارگردان آن قدر جزئیات فیلمش برایش اهمیت دارد که حتی می رود فریم عینک آدم اصلیِ فیلمش را خودش شخصأ انتخاب کند، چرا که باید با خُلق و خوی آدمِ فیلمش هم خوان باشد؟ چقدر مهم است که یک کارگردان تابلوهای نقاشیِ بازیگرش را خودش بکشد، چرا که درونیات آدم فیلمش را خودش می شناسد و برآمده از حال وهوای او باید باشد؟ حالا پرسشِ های اصلی این است: خارج از متن چقدر از متن مهم تر است، یا که همپای متن اهمیت دارد، و چرا اهمیت دارد، و آیا فهمیدن شان می تواند راهگشای فیلمساز باشد؟ اصلأ مهم است این چیزها را بدانیم؟
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- جشنواره عراقی از حبیب باویساجد تجلیل کرد
- کدام زندگی، کدام سینما؟
- جایزه بهترین کارگردانی جشنواره ایتالیایی به «سامی» رسید
- تحلیل بازیگری نیکی کریمی؛ شمایل زن فیلسوف و پرسشگر
- در ستایش سینمای بیچیز؛ همه چیز داشتن در عین بی چیزی
- «سامی»؛ روایتی انسانی از جنگ بیپایان
- نمایش «بانو»ی داریوش مهرجویی در بنیاد حریری
- میراثِ کودکی
- اکران نسخه مرمت شده یکی از فیلمهای مهم داریوش مهرجویی
- نگاهی به فیلم سینمایی «سامی»؛ دوربین به مثابه سمفونی برای سفری طولانی
- یادداشتی بر فیلم سینمایی «سامی»؛ مکان به مثابه شخصیت
- واقعگرایی در فیلم «سامی» مثل «تفنگ چخوف»
- «سامی»؛ بقای عشق واقعی پس از فقدان
- راهیابی فیلم کوتاه «البنات» به جشنواره مصری
- بررسی فیلم «سامی» از منظر نویسنده عرب/ وفاداری به انسان
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید





