شماری از اهالی سینما در ضیافت افطاری رئیسجمهور شرکت نکردند. آنها متنهای تقریبا مشابهی را در صفحههای شخصی خود در شبکههای اجتماعی منتشر کردند؛ متنی که به مشکلات و مسائل اقتصادی و اوضاع نابسامان اجتماعی و… اشاره میکرد. به گزارش سینماسینما، در مقابل نیز بعضی دیگر از اهالی سینما در مقابلشان موضع گرفتند و گفتند با وجود همه مسائلی که ممکن است وجود داشته باشد در افطاری حاضر میشوند. دلیل شرکت نکردن اهالی سینما در افطاری رئیسجمهور چه بود؟ چرا هنرمندان دیگر حوزهها در افطاری رئیسجمهور شرکت کردند و فقط برخی اهالی سینما امسال تصمیم گرفتند که در افطاری شرکت نکنند؟ آیا حرکت آنها را چنانکه خودشان گفتند باید نشانه اعتراض به اوضاع اقتصادی دانست یا مشکلات صنفی؟
با محمدمهدی عسگرپور درباره دلایل حرکت اهالی سینما گفتوگو کردهایم. عسگرپور از فیلمسازانی است که هم سابقه مدیریت دولتی دارد و هم سابقه مدیریت صنفی؛ از یک سو زمانی ریاست بنیاد سینمایی فارابی را عهدهدار بوده و از سوی دیگر سالها مدیر خانه سینما بوده است. سینماگری که در میان اهالی سینما از مقبولیت عمومی برخوردار است و بسیاری دوره مدیریت او را چه در فارابی و چه در خانه سینما از بهترین دورههای مدیریتی سینما میدانند. او از زاویه دیگری به این ماجرا نگریسته است.
چرا فقط اهالی سینما اعلام کردند که در افطاری رئیسجمهور شرکت نمیکنند و اقشار دیگر هنرمندان درباره شرکت یا عدمشرکت خود چیزی نگفتند؟
میدانید که این ماجرا فقط مختص کشور ما نیست. در همه دنیا همینطور است. اهالی سینما بیشتر از طیفهای دیگر هنرمندان در معرض دید رسانهها هستند و در بسیاری از اتفاقات سیاسی و اجتماعی و فرهنگی پیشتر از دیگران هستند، مشارکت بیشتری میکنند و بیشتر به چشم میآیند.
چرا اهالی سینما دلیل شرکت نکردن خود را به مسائل اقتصادی مربوط دانستند. مگر شرایط اقتصادی از سال گذشته تا امسال چقدر تغییر کرده است؟
من نمیتوانم درباره دلیل شرکت نکردن هنرمندان در افطاری بگویم یا اینکه بگویم چرا دلیل شرکت نکردن خود را به مسائل اقتصادی جامعه ربط دادهاند.به هر حال هر کسی دلایل خودش را دارد و به شیوه خودش اعتراض میکند. اما وقتی به صنف خودم نگاه میکنم میتوانم دلایل این نارضایتی را در بین اهالی سینما ببینم.
چه مسائلی در صنف وجود دارد که هنوز حلناشده باقی مانده است؟
در دولت یازدهم و دوازدهم تاکنون کمتر خواستههای صنفی جامعه سینما محقق شده است. زمانی که دولت نهم و دهم بر سر کار بود شاید امکان چنین اتفاقهایی وجود نداشت و اساسا تعامل اهالی سینما با مدیران بسیار کم بود و مدیران سینمایی هم چندان اعتقادی به تعامل یا حل مسائل سینما نداشتند. اما در ابتدای دولت یازدهم ما نظام صنفی سینما را تدوین کردیم. همه وزرای فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت یازدهم و دوازهم آن را تأیید کردند و تصویب آن را اقدامی ضروری برای حل مشکلات سینما دانستند اما تاکنون هیچ اقدام عملیای برای آن صورت نگرفته است. به جز جلسههای مکرری که معمولا در سطح مدیران دولتی برگزار میشود. اما نه این طرح تبدیل به لایحه شد تا دولت آن را به مجلس ببرد، نه در شورای انقلاب فرهنگی مطرح و تصویب شد و نه اقدام عملی دیگری برای تحقق آن صورت گرفت. درباره مسائل دیگری مثل بیمه بیکاری هنرمندان هم همینطور. هنوز مسائل بیمه هنرمندان حل نشده است.
گفتید که در دولتهای گذشته مدیران فرهنگی اساسا اهل تعامل با هنرمندان نبودند و اعتقادی به حل مسائل هنرمندان نداشتند. همین تغییر لحن مدیران دولتی و تعامل آنها با هنرمندان و اهالی سینما را چقدر مهم میدانید؟
در این دو دولت لحن مدیران دولتی و رئیسجمهور خیلی وقتها شبیه اهالی صنف است و آنها با لحنی همدلانه نسبت به خیلی از مشکلات صحبت میکنند که نشان میدهد به مشکلات اهالی فرهنگ و هنر آگاهند. این سبب میشود که اهالی یک صنف آنها را از خودشان بدانند و با آنها احساس همدلی بیشتری بکنند. اما اینها شاید فقط برای سالهای اول خوب باشد، در درازمدت هنرمندان و سینماگران اقدام عملی میخواهند.
بهنظرتان بهتر نبود که سینماگران در ضیافت افطاری شرکت و مسائل خود را صراحتا در حضور رئیسجمهور مطرح میکردند؟
احتمالا آنها به تجربه چند سال گذشته نگاه میکنند. ضیافت افطاری رئیسجمهور به یک مراسم قابل پیشبینی تبدیل شده است. چند نفر از اهالی فرهنگ و هنر در حضور رئیسجمهور حرف میزنند بعد رئیسجمهور به پشت تریبون میرود و درباره جایگاه اهالی فرهنگ و هنر و اهالی سینما و اهمیت سینما و آزادی سینماگران و هنرمندان برای بیان مسائل حرف میزند و همهچیز میرود تا افطاری سال بعد. در این فاصله مشکلی حل نمیشود و اقدامی صورت نمیگیرد. احتمالا برای همین تصمیم گرفتهاند که با شرکت نکردن در این مراسم اعتراض خود را نشان دهند.
در آستانه دولت یازدهم در حوزه سینما بیش از ۹۰درصد اهالی سین
ما با دولت همراه بودند و بسیاری از آنها به نفع دولت فعالیت میکردند اما فقدان اتفاقات عملی سبب سرخوردگی اهالی سینما شده است و ما با چنین وضعیتی مواجه شدهایم که حالا تعدادی از سینماگران تصمیم گرفتند حتی در افطاری رئیسجمهور نیز شرکت نکنند.
منبع: همشهری
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- پاسداشت فرهنگی روز ملی سینما در یک هفته
- در جلسه با روسای صنوف خانه سینما مطرح شد؛ در ارشاد معتقدند سینما را احیا کردهاند/ انگار باید با برخی ژانرها خداحافظی کنیم
- در نشست بررسی برنامه هفتم توسعه مطرح شد؛ عسگرپور: برنامه، ساختاری کاملا سنتی دارد / ویاودیها تبدیل به شبکههای تلویزیون میشوند؟
- عسگرپور در جشنواره فیلم اتریشی داوری میکند
- انتقاد برومند و عسگرپور از مواضع خزاعی/ ماهیت «خانه سینما» چیست؟
- برای هفتمین دورهی پیاپی؛ محمدمهدی عسگرپور بهعنوان نایب رییس فیاپف انتخاب شد
- هیات مدیره جدید کانون کارگردانان سینما انتخاب شدند
- در هشتمین نشست «بازیابی» عنوان شد: حاکمیت علاقه ندارد صنفها به شکل طبیعی فعالیت کنند/ دلیل بلاتکلیفی نهادهای صنفی چیست؟
- پنل موبایل و صنعت VOD در کنگره موبایل ایران؛ بررسی وضعیت پلتفرمهای آنلاین فیلم و سریال و چالشها با ساترا
- رییس هیأت مدیره خانه سینما: دنبال پیگیری آرام و منطقی ماجرای سینماگران هستیم
- مدیرعامل خانه سینما چه کسی خواهد بود؟
- مدیری که دلسوز بود؛ بدرقه هنرمندانه مجید رجبی معمار از خانه هنرمندان ایران
- در آیین معارفه محمدمهدی عسگرپور چه گذشت؟/ آنچه باقی مانده و میماند «خانه هنرمندان ایران» است
- رئیس شورای عالی خانه هنرمندان ایران مطرح کرد؛ مأموریتهای عسگرپور چیست؟/ این خانه میتواند الگو باشد
- محمدمهدی عسگرپور مدیرعامل خانه هنرمندان شد
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





