پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

سینماسینما، پیروز کلانتری:

۱٫ خیلی از فیلم هایم سفارش هایی بوده، یا در دل مجموعه هایی کار شده است؛ و کاری که به نظر می رسد یاد گرفته ام، گره زدن سفارش و فضای شکل گیری یک فیلم از یک مجموعه، به مواجهات و دغدغه های شخصی ام است. موضوع ساختن مستند «همایون» درباره  همایون صنعتی (مدیر انتشارات فرانکلین و چاپخانه افست و خیلی از موسسات و فعالیت های دیگر قبل و بعدِ انقلاب) هم در ارتباط و گفت‌وگوی میان محمود باقری (مدیر لیام فیلم) و امید بلاغتی با من برای ساختن فیلم هایی از آدم های مهم و موثر، که کمتر شناخته شده اند، شکل گرفت.

۲٫ رابطه  درست و موثر بین همین سه ضلع شکل یابی فیلم، در نقش سرمایه گذار، مجری طرح و تهیه کننده و کارگردان، برای من یک حاصل مهم و خاص این همکاری بود. سرمایه گذاری که شاید فیلم مقبولش، متمرکزتر بر خصوصیات مدیریت و کارآفرینی همایون صنعتی بود، اما در جایگاه رابطه با کارگردانی که تهیه کننده  فیلم هم بود، پذیرفت که فیلم سفره ای پهن تر بگشاید. هم همایون صنعتی را، که به رغم حضور و تاثیر غریبش برای خیلی ها ناشناخته بود، هم‌دلانه به مخاطب بشناساند و هم این‌که از ریزبینی در فعالیت ها و کارهای او گذر کند و به روایت احوال و شکل دادن شخصیت او و پرورش درام رابطه با او نزدیک شود. فیلمی برای دعوت عمومی تر برای رابطه با همایون. در جا انداختن این شمایل از فیلم و این رابطه، نقش امید بلاغتی، به عنوان مجری طرح و آشنا و نزدیک به خصوصیات و دغدغه های هم سرمایه گذار و هم کارگردان، بسیار مهم و موثر بود. او بیش از آن‌که به تلفیق این دغدغه ها و جایگاه ها فکر کند – که اغلب به هم این و هم آن و نیمی یا سهم هایی از هر دو می انجامد – به ایجاد فضای احترام هر یک از ما دو طرف به جایگاه طرف مقابل و لحاظ کردن این جایگاه ها در جنس و خصوصیات حرفه ای فیلم یاری رساند، که قطعا تاثیر کارآتر و نتیجه بخش‌تری است.

۳٫ همایون صنعتی را شخصیت بسیار پیچیده ای دیدم که نه منابع مکتوب تاکنون و نه این فیلم، به جزئیات و پیچیدگی های حضور و حرکت طولی و عمقی زندگی او دست نیافته اند. هدفم را هم برملا کردن این مکنونات نگذاشتم. برای کسی که ناشناخته است، ابتدا باید سفره  درست پهن کرد برای دعوت درست به رابطه با او. بلوچستان هم اقلیم ناشناخته  سرزمین ماست و انگار دنیایی است دیگر. هم در فیلم بی حرف و گفتار و خلوت قبلی ام، «واریته  بلوچی» درباره  بلوچستان، و هم در این فیلم تماما شکل یافته از گفتار من و صنعتی و گفته  های سرکنندگان نزدیک با او، این را خواستم: درآوردن جنس حضور بلوچستان و همایون. نه شناساندن این دو، بلکه دعوت برای شناخت آن ها.

۴٫ سختی کار در به بار نشاندن دو کار متفاوت معرفی همایون و پی‌گیری مواجهه با او بود، که خود قصه  دیگری است  

کارگردان  «همایون»، مستندی درباره همایون صنعتی

منبع: ماهنامه هنروتجربه