مهدی شامحمدی معتقد است، اکران آنلاین باعث شد از سراسر کشور مردم به تماشای مستندها بنشینند اما تعداد مخاطبان سینمای مستند به آن اندازه که گفته میشود افزایش نداشته است.
به گزارش سینماسینما، مهدی شامحمدی مستندساز درباره تاثیر اکرانهای آنلاین بر سینمای ایران و همچنین تاثیر آن بر افزایش مخاطبان سینمای مستند گفت: من تاثیر اکران آنلاین را برای مستند «هجده هزار پا» در جشنواره سینما حقیقت به خوبی از نزدیک مشاهده کردم. چراکه من چندین دوره در این جشنواره حضور داشتهام و ما مستندسازان همیشه در سالنهای سینما با مخاطب خود مواجه بودهایم. همچنین از آنجایی که ۲ دوره دبیر جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران بودهام باید بگویم پرمخاطبترین فیلم جشنواره تنها ۱۲۰۰ مخاطب داشته است که این تعداد در اکرانهای آنلاین به صورت چشمگیری تغییر پیدا کرده و افزایش یافته است.
او ادامه داد: اکران آنلاین علاوه بر نکات مثبتی که با خود به همراه داشت، نکات منفی نیز داشته است. به عنوان مثال پلتفرمهای داخلی از نظر امنیتی ضعیف هستند و فیلمهایی که به اکران آنلاین میرود به راحتی قابل دانلود و انتشار در فضای مجازی است. فکر میکنم برای بقای این اکرانهای آنلاین و حفظ آثار سینماگران و هنرمندان باید برای این معضل چارهای اندیشید تا با بهبود آن پلتفرمها نیز با مخاطب بیشتری رو به رو شوند.
این کارگردان با اشاره به اینکه به واسطه اکرانهای آنلاین گستره مخاطبان در شهرهای مختلف افزایش یافته است، بیان کرد: من در صفحه مجازی خود از بندر گناوه در جنوب و از شهر گنبد در شمال کشور مخاطبانی داشتم که فیلم «هجده هزار پا» را در جشنواره سینما حقیقت به صورت آنلاین دیده بودند و نظرات خود را درباره آن با من در میان گذاشتند. این اتفاق بسیار شگفتانگیزی برای من بود و فکر میکنم تنوع مخاطب برای یک اثر بسیار جذاب است.
او افزود: البته این نکته بسیار مهم است که همچنان این فرهنگسازی درباره سینمای مستند ادامه داشته باشد چراکه همچنان سینمای مستند وارد سبد کالای خانوار ایرانی نشده است. بنابراین نکتهای که باید به آن اشاره کنم این است که حجم مخاطبان چندان افزایش پیدا نکرده است اما امروز مخاطبانی از سراسر کشور آثار مستند را تماشا میکنند. به همین دلیل فکر میکنم با تبلیغات درست و توجه پلتفرمها به سینمای مستند به افزایش چشمگیر مخاطب نیز میرسیم.
کارگردان مجموعه مستند «ثبت با سند برابر نیست» در پاسخ به این پرسش که این روزها با توجه به شرایط فعلی جامعه و تغییر ذائقه مخاطبان، چه ژانر و فضایی برای علاقهمندان به سینمای مستند جذابتر و مورد پسندتر است، عنوان کرد: من معتقدم مستندهای اجتماعی همواره مخاطب بیشتری را در میان علاقهمندان به سینمای مستند دارند و پس از آن مستندهای تاریخ معاصر ایران در میان پرمخاطبها هستند. علت پر بازدید بودن مستندهای اجتماعی نیز این است که معضلات اجتماعی که روایت میشوند کاملا با زندگی روزمره مردم همسو است و مردم نمونههای مشابه آن را روزانه در کنار خود میبینند.
شامحمدی در پایان در پاسخ به این پرسش که چرا این روزها مستندسازان بیش از هر موضوع دیگری سراغ ساخت مستندهای با موضوع تاریخ معاصر ایران میروند، گفت: یکی از دلایل آن این است که چندین شبکه ماهوارهای وجود دارد که برنامهها، فیلمها و مستندهای سیاسی و درباره تاریخ معاصر ایران را پخش میکنند و از آنجایی که ابراز رسانه و تبلیغ گسترده در دستان آنهاست به راحتی میتوانند روایتهای خود را در ذهن مخاطبان تثبیت کنند. البته این را هم باید بدانیم که مخاطب ایرانی نیز مستندهایی با موضوع تاریخ معاصر ایران را از مستندسازان درخواست میکند و تبع آن ساخت اثر در این فضا نیز افزایش مییابد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- بازگشت مجید انتظامی پس از ۱۰ سال به سینما
- بازخوانی یک قتل از پیش طراحی شده/ نگاهی به مستند «ترور سرچشمه»
- گفت آن گلیم خویش بدر میبرد ز موج/ وین جهد میکند که بگیرد غریق را/ نگاهی به مستند «صبیه»
- آبشخورِ آهوانِ تشنه!/ نگاهی به مستند «مُغیسُف»
- نمایش ۶ فیلم مستند ایرانی در برنامه انجمن آسیایی نیویورک
- نگاهی به مستند «زیر این چتر باران میبارد»/ چیزی خزنده و مرموز راه پیدا کرده به دفتر مدیری مسئول
- «کاغذپارهها» از اول بهمن اکران عمومی میشود
- خبرهای تازه از «اکران حقیقت»/ نمایش چهار مستند در بهمن ماه
- صنوبرهایِ شیرین، در همنوازیِ عشق
- مستندهای بخش مسابقه اصلی «ایدفا» معرفی شد
- «سفیدخوانی» به شبکه مستند رسید / روایت قصه مشروطه از زبان نوادگان رجال قاجار
- شهرت یا آرامش / مستند «مزرعه کلارکسون»؛ پیچوخمهای مزرعهداری
- «ثبت با سند برابر نیست» در شبکه مستند
- یک هشدار زیبا / مستند «سالی که جهان تغییر کرد»؛ حال خوش طبیعت وقتی انسان در قرنطینه بود
- قدیمیترین تصاویر عزاداریها و مجالس آذری زبانها در مستند «صادق الوعد»
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید





