نصیر ملکیجو با اشاره به روی صحنه بردن نمایش «کوکاکولا» در تالار قشقایی از مخاطبان تئاتر خواست در طول اجرا صبوری به خرج داده و برای سلامت خود و بقیه تماشاگران ماسکهایشان را برندارند.
به گزارش سینماسینما، نصیر ملکیجو طراح و کارگردان تئاتر درباره تازهترین فعالیتهای خود در حوزه تئاتر گفت: قصد دارم نمایش «کوکاکولا» را اواخر تیرماه در تالار قشقایی مجموعه تئاترشهر به صحنه ببرم. البته این اثر نمایشی بهعنوان یکی از پروژههای بینالمللی گروه ما تعریف شده و رایزنیهایی برای حضورش در چند فستیوال خارجی در کشورهای ایتالیا و دانمارک هم صورت گرفته است.
وی ادامه داد: البته جدا از حضور خارجی علاقهمند هستم نمایش در کشور خودمان نیز به صحنه برود چون بیش از ۷۰ درصد از نمایش برای مخاطبان خاص ما قابل درک خواهد بود و تمایل دارم تماشاگران ایرانی نیز این اثر نمایشی را ببینند و دربارهاش نظر بدهند. من سال ۹۵ نمایشی را به نام «کولا» در تالار قشقایی به صحنه برده بودم که در واقع نمایش «کوکاکولا» تکامل یافته آن اثر است البته شکل و شمایل و شیوه اجرایی این نمایش متفاوت از «کولا» خواهد بود اما از آنجا که وقتی نمایشی را آماده میکنم تنها به صحنه رفتن و تمام شدنش برایم اهمیت ندارد، یعنی تلاش میکنم آن را به اثری هنری تبدیل کنم، در ادامه پرداختهای متفاوتی از آن کار ارائه میدهم.
ملکی جو یادآور شد: این روند را در نمایشهای قبلیام مانند «نان» و «سفید برفی و هفت کوتوله» هم در پیش گرفته بودم و حتی نمایش «نان» اقتباسی از کار قبلی خودم بوده است در نتیجه نمایش «کوکاکولا» نیز تکمیل شده نمایش «کولا» خواهد بود اما ۲ اپیزود به کار قبلی اضافه شده و در حال حاضر نمایش در ۳ اپیزود اجرا میشود همچنین شکل اجرایی نیز کاملاً تغییر کرده است.
وی درباره مضمون نمایش توضیح داد: این اثر نمایشی زندگی آدمهای متنوعی را در بستر جامعه به تصویر میکشد که با اپیدمی تبلیغات مواجه هستند. در حقیقت نمایش در لایه رویی به نقد مقوله تبلیغات میپردازد اما در بطن خود مباحث کلانتری را به چالش میکشد. «کوکاکولا» کمدی سیاهی است که فضایی سوررئال و انتزاعی دارد و به نقد جهانی میپردازد که تسلط در آن اولویت است. پگاه کاظمی و سیاوش چراغیپور ۲ بازیگر این اثر نمایشی هستند.
این کارگردان تئاتر درباره اجرای نمایش در این بازه زمانی هم بیان کرد: با وجود بحران کرونا مراحل تمرین و آمادهسازی نمایش به سختی انجام شد اما چون من برای مدت طولانی در ایران نخواهم بود، بهترین زمانی که میشد این نمایش را به صحنه برد همین بازه زمانی است وگرنه ترجیحم این بود که در این زمان کار را اجرا نکنم. متأسفانه با شرایط پیچیدهای روبرو هستیم و هرچقدر هم که اعلام شود مکانی از لحاظ بهداشتی امن است، باز هم در نهایت باید انتظار وجود ویروس را داشته باشیم به همین دلیل باید خودمان بیش از پیش مراقبتهای لازم را داشته باشیم.
ملکی جو در پایان متذکر شد: در هر شرایط و وضعیت و سبک و سیاقی که نمایشی را اجرا میکنیم، اولویت ما مخاطبان هستند. بنابراین باید همه پروتکلهای بهداشتی نه در حد رفع تکلیف و خبرسازی بلکه در بهترین وضعیت ممکن رعایت شود. امیدوارم خود تماشاگران نیز فاصلهگذاری اجتماعی و دستورالعملهای بهداشتی را رعایت کنند و تا آخرین لحظهای که در سالن هستند صبوری به خرج داده و ماسکها را از چهرهشان برندارند تا هم خودشان و هم بقیه تماشاگران بتوانند با آرامش و خیالی راحتتر به دیدن نمایش بنشینند.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





