کانون کارگردان سینمای ایران در بیانیهای خواستار برچیده شدن شورای پروانه ساخت و پایان ممیزی فیلمنامهها شد.
به گزارش سینماسینما، در این بیانیه آمده است:
جناب آقای رائد فریدزاده
ریاست محترم سازمان سینمایی کشور
شما در دورهای ریاست سازمان سینمایی را بهدست گرفتید که جامعه و سینمای ایران هر دو در حال تغییرند؛ دورهای که نیاز به بازنگری در ساختارهای قدیمی و پاسخ به مطالبات برای آزادی، گفتوگو و اعتماد بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
در این مدت کوتاه، تلاش شما برای ایجاد فضای بازتر در زمینه صدور پروانه ساخت و نمایش، موجب تحرک نسبی در سینمای اجتماعی شده است. اما این گامهای اولیه کافی نیستند؛ چرا که ساختارهای نظارتی موجود دیگر پاسخگوی واقعیتهای امروز سینمای ایران نیستند.
جناب فریدزاده
موجودیت شورای صدور پروانه ساخت در شرایط امروز جامعه قابل دفاع نیست. بسیاری از فیلمسازان مستقل، جوان یا حتی باسابقه، دیگر نمیپذیرند برای بیان اندیشه و ساخت اثر خود از شورایی کسب اجازه کنند که در آن تفکرشان باید تأیید یا رد شود. حتی اگر فرض کنیم اعضای این شورا افرادی منعطف و اهل گفتوگو باشند، نفسِ الزام به کسب مجوز برای بیان اندیشه، شکلی از بیاعتمادی به خلاقیت فیلمساز و تلاشی برای تسلیم او به ارادهای فراتر از اراده هنریاش است و در دوران جدید، سینمای ایران بیش از هر چیز به اعتماد نیاز دارد.
به دلایل فوق ما خواستار لغو شورای صدور پروانه ساخت و جایگزینی آن با ساز وکاری شفاف و مبتنی بر اعتماد به فیلمسازان بهگونهای هستیم که همگان، از کارگردانی که قصد ساخت اولین فیلمش را دارد تا سینماگران حرفهای و باسابقه، بتوانند فیلم خود را بدون بررسی فیلمنامه و ممیزی بسازند.
طبعا در شرایط فعلی حضور نماینده کانون کارگردانان در شورای صدور پروانه ساخت نه به معنای تایید این ساز وکار که راهکاری ناگزیر، برای حفظ کانال ارتباطی و تسهیلگری در امور دریافت پروانه ساخت برای کارگردانان است ولی در صورت تداوم روند فعلی بررسی و ممیزی فیلمنامه، کانون کارگردانان در هماهنگی با خانه سینما از نماینده خود میخواهد که دیگر در شورای صدور پروانه ساخت شرکت نکند.
در کنار این تحول ضروری، بازنگری در ترکیب و رویکرد شورای صدور پروانه نمایش نیز اجتنابناپذیر است. اعضای این شورا باید با درک عمیق از تحولات اجتماعی و فرهنگی جامعه امروز ایران برگزیده شوند؛ افرادی که به تغییرات باور دارند، به اندیشه و تجربه انسان معاصر احترام میگذارند، و محدودیت را جایگزین گفتوگو نمیکنند.
آقای فریدزاده
دوران تازهای در حیات اجتماعی و فکری مردم ایران آغاز شده است. ادامهدادن مسیر ممیزی و صدور مجوز بر اساس الگوهای کهنه، نه تنها با این دوران همخوان نیست، بلکه مانع رشد سینمای ملی و انسانی ایران است.
قوانین و آییننامههای قدیمی نیازمند بازنگریاند تا فیلمساز ایرانی بتواند با فراغ بال از جامعهای که در آن زندگی میکند الهام بگیرد و تصویری صادقانه از آن بسازد. در جهانی که هر روز دگرگونتر میشود، نگاه محدودکننده به خلاقیت هنری نهتنها بیثمر، که زیانبار است و سینماگران ایرانی هم به این نگاه محدود کننده اعتقادی ندارند.
جناب آقای فریدزاده
از شما انتظار داریم با درک نقش تاریخی خود در این مقطع حساس، گامی بزرگ بردارید:
با حذف شورای صدور پروانه ساخت و تسهیل فرایند فیلمسازی بدون الزام به ارائه فیلمنامه، راه را برای سینمایی آزادتر، اندیشمندتر و در شأن مردم این سرزمین هموار کنید.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- واکنش کانون کارگردانان سینما به مصوبه مجلس؛ سینما به امنیت اندیشه و امکان آفرینش آزاد هنری نیاز دارد
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پروانه ساخت حذف میشود؟/ نامهنگاری برای تعویق جشنواره جهانی فجر
- اولین نمایش نسخه مرمتشده «کاغذ بی خط» در موزه سینمای ایران
- چرا خودمان را مقید به قانونی کنیم که مربوط به ۴۰ سال گذشته است؟/ درباره دو قطبی خطرناک در سینمای ایران
- کانون کارگردانان سینما برگزار میکند؛ اولین نمایش نسخه مرمت شده «سگ کشی» در موزه سینمای ایران
- درخواست کانون کارگردانان برای رسیدگی به مشکلات معیشتی اهالی سینما
- بیانیه کانون کارگردانان سینما درباره بازداشت سینماگران در مهمانی خصوصی
- واکنش کانون کارگردانان سینمای ایران به حکم جعفر پناهی
- مجوز ساخت غیرسینمایی برای ۸ فیلمنامه صادر شد
- واکنش آقااسفندیار به بیانیه شورایعالی تهیه کنندگان در مورد پروانه ساخت
- از بنی اعتماد و پناهی تا مهدویان و آبیار؛ بیانیه مهم تهیهکننده- کارگردانان: پروانه ساخت را حذف کنید
- حمایت خانه سینما از مطالبه اصناف برای حذف پروانه ساخت
- یادبود ناصر تقوایی برگزار شد/ خالق «کاغذ بیخط» غریب بود
- کانون کارگردانان سینمای ایران برگزار میکند؛ یادبود زندهیاد «ناصر تقوایی»
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





