گیتی معینی بازیگر فیلم سینمایی «ابلق» به کارگردانی نرگس آبیار ضمن مرور برخی دشواریهای نقشآفرینی در این فیلم، تأکید کرد، حاصل کار ارزش تحمل این سختیها را داشت.
گیتی معینی بازیگر فیلم سینمایی «ابلق» ساخته نرگس آبیار که در بخش نقش مکمل زن به فهرست نامزدهای سیمرغ در سیونهمین جشنواره فیلم فجر راه پیدا کرده بود، درباره تجربه حضور در این فیلم سینمایی بیان کرد: نقش من در «ابلق» خیلی متفاوت بود و گریم سنگینی داشتم، من در تیرماه و در آن هوای گرم چنین گریمی داشتم، گریمور حداقل سه ساعت روی صورتم کار میکرد، ضمن اینکه کلاهگیس آزاردهندهای هم داشتم که شرایط را برایم غیرقابل تحمل میکرد ولی به دلیل عشق و علاقهام به کار و همچنین همکاران بسیار خوبی که داشتم این کار میسر و باعث شد سختیها را به جان بخرم.
وی افزود: برای این نقش گویشهای دیگر هم در نظر گرفته شده بود ولی در نهایت گویش قمی انتخاب شد. خانم آبیار هم سه ماه با من کار کرد تا لهجه و نقش درست از آب دربیاید.
این بازیگر باسابقه سینما و تلویزیون ادامه داد: ما در کوران کرونا سر صحنه میرفتیم ولی یک تیم پزشکی داشتیم که سلامتی بچههای تیم را چک میکردند، به جز یکی دو نفر از هنروران که دچار بیماری شدند و پروژه را ترک کردند، بقیه در سلامت کامل بودند.
معینی درباره لوکیشن تصویربرداری این فیلم هم توضیح داد: منطقهای که ما در آن کار میکردیم زورآباد فرحزاد بود و کار در آنجا بسیار سخت بود. خلافکاران زیادی در آن منطقه حضور داشتند یعنی به قدری استرس و اضطراب داشتیم که به صورت حفاظت شده کار میکردیم. از هر لحاظ در معرض آسیب بودیم. مثلاً خلافکاران میآمدند و با ما درگیر میشدند، یادم هست قاچاقچیان میگفتند اینجا جای خواب ماست اما شما آمدهاید و فیلم بازی میکنید. درواقع با حضور ما بازار کار آنها کساد شده بود از همین رو ما را اذیت میکردند.
این بازیگر ادامه داد: یکی از اذیتهای این خلافکاران این بود که یک روز آمدند و یکی از درختها را قطع کردند، آن درخت روی پای من افتاد و پایم شکست یعنی آن شکستگی که در فیلم میبینید واقعی بود. این امر باعث شد تدابیر امنیتی ببینند تا شرایط مصون شود. ضمن اینکه اکثر فیلم در تپهها روایت میشد که رفت و آمد را بسیار سخت میکرد.
وی در پایان گفت: موضوع فیلم متفاوت بود و حالا که حاصل کار را در جشنواره دیدم، معتقدم ارزش آن را داشت چهار ماه در فضایی که پر از درد و مشکلات بود بمانیم و کار کنیم.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «بامداد خمار»؛ عشق، طبقه و زبان تصویر
- هفت اثر جدید در راه شبکه نمایش خانگی
- نرگس آبیار خدای زدن به دل ماجراست
- «شبی که ماه کامل شد» به هند رفت
- نگاهی به سریال «سووشون» اقتباسی از رمان سیمین دانشور/ قابهای زیبای شیراز
- «بامداد خمار»؛ از کتاب ممنوعه تا پلتفرمهای سینمای خانگی
- پرداختن به آیین و فرهنگهای قشقایی در سریال تاریخی «سووشون»
- «بامداد خمار» مهرماه منتشر میشود
- نرگس آبیار، رییس هیئت داوران فستیوال TRT شد
- بیانیه ساترا درباره توقف پخش سریال «سووشون»
- واکنش کارگردان به توقیف سریالش و فیلتر نماوا/ نرگس آبیار: در برابر این حذف بیرحمانه، سکوت نخواهیم کرد
- پس از انتشار اولین قسمت «سووشون»؛ نماوا فیلتر شد
- با انتشار نامهای سرگشاده؛ نرگس آبیار از شورای پروانه نمایش استعفا داد
- با حکم وزیر ارشاد؛ اعضای جدید شورای پروانه نمایشِ فیلمهای سینمایی منصوب شدند
- تهیهکننده سریال «بامداد خمار»: حاشیه همیشه هست/ هدف همه ما مخاطب است
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت
- مروا نبیلی و سینمای آوانگاردش/ آینهای که جرأت نگاه کردنش را نداریم





