کارگردان نمایش «زمستان/ داخلی/ خانه عروسک» عنوان کرد در این نمایش بینارسانهای بازیگران در تنهایی مطلق همبازی تکنولوژی شدهاند و روی صحنه حضور فیزیکی ندارند.
به گزارش سینماسینما، پگاه طبسینژاد که این روزها نمایش «زمستان/ داخلی/ خانه عروسک» را روی صحنه دارد درباره انتخاب شیوه اجرایی متفاوت برای این اثر نمایشی گفت: نمایش «زمستان/ داخلی/ خانه عروسک» اجرایی زنده از نمایشنامه «خانه عروسک» هنریک ایبسن است که بهصورت یک شوی زنده اینترنتی به مخاطبان ارائه میشود. در این نمایش، داستان «خانه عروسک» توسط ۵ نفر که هر کدام در لوکیشنی جداگانه قرار دارند و به صورتی اینترنتی با یکدیگر در ارتباط هستند، اجرا میشود.
وی ادامه داد: در این نمایش ۵ نفر شامل یک سوپراستار، معشوقه قدیمیاش، یک بیخانمان، یک بلاگر اینترنتی و فردی که شغلش مشخص نیست در یک شوی اینترنتی که هر ساله برگزار میشود، شرکت میکنند. در این برنامه اشخاصی به انتخاب مردم رای آوردهاند و امسال این ۵ نفر انتخاب شدهاند تا «خانه عروسک» ایبسن را اجرا کنند و هر کس از داخلی خانه خودش نمایش هنریک ایبسن را بازی میکند و به صورتی اینترنتی نیز با بقیه در ارتباط است. در اجرا نیز دقیقاً همین اتفاق رخ میدهد و بازیگران با فاصله و در لوکیشنهای مختلف با یکدیگر در ارتباط هستند. این کار بسیار سخت است و بازیگران هرکدام در تنهایی مطلق و جلو دوربین در حال بازی هستند و تنها راه ارتباطیشان برای وصل شدن به بقیه بازیگران «صدا» است.
این کارگردان یادآور شد: من در کارهایم به دنبال شیوه اجرایی متفاوتی نیستم بلکه سالهاست که دارم روی فضا و جنسی از تئاتر کار میکنم که در نمایشهایی که به صحنه میبرم، نمود مییابند. به طور خاص روی شیوه فاصلهگذاری، فضای خصوصی و فضای عمومی و تئاتر رسانه محور کار میکنم و تحصیلاتم را در کانادا در رشته هنرهای بینارشتهای ادامه دادم و همزمان نیز شروع کردم به اجرای نمایشهای چندرسانهای و این فرم اجرایی هم که در این نمایش شاهدش هستیم در راستای سالها فعالیت من در زمینه تئاتر چندرسانهای است و در واقع در امتداد اجراهایی است که پیش از این در کانادا یا ایران به صحنه بردهام.

طبسینژاد درباره دلایل انتخاب نمایشنامه «خانه عروسک» برای این فرم از اجرا توضیح داد: من ایبسن و «خانه عروسک» او را بسیار دوست دارم و برای این نمایش هم به دنبال متنی بودم که باید در فضای داخلی خانه اتفاق میافتاد که این نمایشنامه مناسب این اجرا بود. در عین حال به نظرم این نمایشنامه همچنان یکی از جذابترین متنهایی است که نوشته شده است و با وجودی که ۲ شخصیت زن بسیار جذاب دارد کاراکترهای مردش هم دقیق و درست نوشته شدهاند و خیلی هوشمندانه روی روابط انسانی کار کرده است. این متن همچنان اثر به روزی است و مصداق شخصیتها و روابط و رفتارهایشان را دور و بر خودمان و در زندگیهای امروز نیز میبینیم.
روی انسانی بودن «خانه عروسک» تمرکز داشتم
این بازیگر و کارگردان تئاتر یادآور شد: به هرحال نمیتوان منکرش شد که این نمایشنامه یک متن فمنیستی جذاب است. من ۳ سال روی این نمایشنامه کار کردم و بارها آن را بازنویسی کردم همچنین تلاش کردم روی معاصرسازی این نمایش خیلی کار کنم و در این معاصرسازی بود که در مواجهه با ایبسن، متن دیگری را خلق کردم. البته خیلی وفادار به نمایشنامه بودهام اما در بخشهایی مواجهه من با متن مطرح میشود که به طور خاص در صحنه پایانی نمایش نمود مییابد چون دوست نداشتم نورا را زنی ببینم که شعار میدهد یا هلمر یک بدمن باشد بنابراین نگاه خودم را وارد متن کرده و تلاش کردم رابطه انسانی این زن و شوهر به درستی مطرح شود. روی فمنیست بودن این متن تاکید نکردم بلکه روی انسانی بودن آن تمرکز داشتم.
وی در پایان صحبتهایش درباره انتخاب مریم پالیزبان در نقش نورا و بقیه بازیگران نمایش بیان کرد: برای اجرای «خانه عروسک» به دنبال یک نورای متفاوت بودم چون نمیخواستم او را زنی لوس و ضعیف به تصویر بکشم و زمانی که یکی از دوستانم مریم پالیزبان را پیشنهاد داد مطمئن شدم که او نورای نمایش من است. همکاری تک تک بازیگران در این نمایش درخشان بوده است چون همه آنها بسیار همراه هستند و کار نیز صبوری بسیار و همکاری گروهی زیادی را میطلبد و هر بازیگری حاضر نیست در چنین نقشی بازی کند چون من از بازیگران خواستهام که روی صحنه نباشند و در واقع خودشان را حذف کنند و در تنهایی مطلق همبازی تکنولوژی شوند. این کار جسارت، هوش و قدرت بالایی را میطلبد و بازیگرن به زیبایی از عهده این نقشها برآمدهاند.
در «زمستان/ داخلی/ خانه عروسک» مریم پالیزبان در نقش نورا هلمر، مجید آقاکریمی در نقش توروالد هلمر همسر نورا، سهیلا گلستانی در نقش کریستین لیند، وحید راد در نقش نیلز کروگشتاد، داریوش موفق در نقش دکتر رنک بازی دارند.
این نمایش تا روز ۲۶ اسفند ساعت ۲۰:۳۰ و به مدت ۱۲۰ دقیقه در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر اجرا دارد.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





