شهروند نوشت :«آقای عبدی چرا شخصیت و جایگاه خودتونو حفظ نکردین؟ ما از شبکه نسیم خسته شدیم! هر کی میاد میخواد مجری و برنامهساز بشه. شما در قالب یک هنرپیشه عزیز بودین. بسه دیگه. چقدر تکرار. همهش کپی.» این کامنت، چکیده اغلب بازخوردهای «شبی با عبدی» در فضای مجازی است؛ برنامهای که از روز نخست و عنوانش نشان داد که میخواهد با نام و جایگاه «اکبر عبدی» به سر منزل مقصود برسد و مخاطب -و در اصل اسپانسر- جذب کند. در ادامه به ۵ دلیل اشاره کردهایم که باعث میشود این جُنگ ترکیبی را نبینیم!
۱ با همه محبوبیتش «مجری» نیست
حضور عبدی در قامت مجری این سوالها را ایجاد میکند که آیا هر بازیگری میتواند مجری باشد؟! این موقعیت تا چه اندازه تخصصی است؟ مجریگری به چه تواناییهایی نیاز دارد؟ صرف اینکه فردی محبوب است، برای این جایگاه کافی است؟ شاید واکنش کاربران در شبکههای اجتماعی زیر ویدیوهای این برنامه پاسخ مناسبی برای سوالها باشد: «آقای عبدی یکبار به مجریهای خندوانه و دورهمی انتقاد کرد و گفت اینا اجرا بلد نیستن. ولی حالا خودش خیلی ضعیف عمل کرد.» اشاره این کاربر به صحبتهای اکبر عبدی در برنامه «فرمول یک» است؛ جایی که درباره رامبد جوان گفت: «آقای جوان از جایی به بعد از سینما بریده و مجری شده است و ما در تلویزیون مجری زیاد داریم، جدیدا رامبد جوان در برنامه خندوانه کنار تماشاچی مینشیند و این کار به اندازه او نیست و خیلی بیشتر از اینهاست.» در ادامه واکنشهای کاربران، فرد دیگری هم نوشته: «متاسفم چرا کسی به آقای عبدی مشاوره نمیده. ایشون در عرصه هنرپیشگی خوب هستن، اما دلیل نمیشه مجری توانمندی هم باشن.»
۲ فیک است آقا، فیک!
با اینکه محمدحسین لطیفی، کارگردان گفته تا امروز برنامهای مثل «شبی با عبدی» در دنیا ندیدهام، اما همچنان کاربران معتقدند این برنامه کپی از خندوانه و دورهمی است. هرجا که پستی از «شبی با عبدی» گذاشته شده باشد، سیل پیامهای «کپی از دورهمی» راه میافتد: «با خودش گفته چیش از رامبد جوان و مدیری کمتره… منم میسازم. خیلی مسخره بود»، «خواسته شبیه خندوانه و دورهمی درست کنه و از اونا کم نیاره، ولی نتونسته. برنامهسازی هنر میخواد. » در اتاق فکر این برنامه نام محمدرضا شهیدىفرد دیده میشود؛ فردی که گفته میشد همواره در پشت صحنه خندوانه حضور داشته و ایدهپردازی میکرده. پس کاربران حق دارند از شباهتها بگویند و نام «خندوانه» و «دورهمی» را به میان آورند. از طرف دیگر، در بخش هایی از «شبی با عبدی» شخصیتی حضور پیدا میکند که یادآور کاراکتر «قیمت» در برنامه دورهمی است. برای همین کاربران نوشتهاند: «یک کپی بسیار ضعیف از دورهمی است.»
۳ این مهمانهای تکراری
یکی دیگر از مواردی که باعث میشود رویت «شبی با عبدی» جذابیتی نداشته باشد، حضور مهمانهای تکراری است؛ آدمها همانهاییاند که در خندوانه و دورهمی حضور داشتهاند.
۴ خاطرهبازی با بدن خسته
عبدی خسته است. این را میشود از نفسنفسزدنهایش فهمید. در برخی موارد حتی صدای او به وضوح شنیده نمیشود. از صحبتهای تهیهکننده این برنامه به ۳ دلیل برای انتخاب آقای عبدی میرسیم: او سرمایه ملی است؛ او آدم منحصربهفردی است؛ او در ذهن همه ما در مقاطع مختلف خاطرههایی برجای گذاشته. اما آیا این موارد کافی است؟ اکبر عبدی فعلی میتواند به تنهایی نجاتگر باشد؟ پاسخ این پرسشها «نه» است. شاید تنها موردی که بتوان روی آن شرط بست، جذب اسپانسر باشد! جذب اسپانسر درواقع معامله تلویزیون با چهرههای محبوب است! در این میان اما خاطرهها قربانی میشوند و میشوند و میشوند.
۵ شوخیها تازه نیست
تنها وجه تمایز «شبی با عبدی» این است که گروههای تئاتری از شهرهای مختلف به برنامه میآیند و اجرای خود را انجام میدهند. این قالب تئاتری اما زمینهساز خنده قابل توجه از طرف مخاطبان در خانه و تماشاچیان در صحنه نمیشود. انتظارهای مردم با توجه به رویت برنامههایی مثل دورهمی و خندوانه بالا رفته. آنها به این راحتیها نمیخندند. شوخیهای «شبی با عبدی» تازه و خلاقانه نیست. برای همین مدام با این کامنت در شبکههای اجتماعی روبهرو میشویم که «چقدر برنامه اعصابخردکن و بی نمکیه»
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





