پایگاه خبری تحلیلی سینماسینما

کیوان کثیریان" />کیوان کثیریان

خب گاهی خوب است در ماجرایی که دارد به بیراهه می رود یا چرخ قضیه خوب نمی چرخد قبل از اینکه حقی تضییع شود یا اتفاق غیر قابل جبرانی بیفتد یک بزرگتر وارد عمل شود و ماجرا را فیصله دهد.

نمونه اش همین ماجرای سفر تیم فوتسال بانوان. رییس جمهور وارد عمل می شود و دستور ویژه می دهد. خب این یعنی رییس جمهور مملکت ورزش را می بیند و احتمالا به آن علاقه مند است. یعنی حواسش به گوشه و کنار فوتبال هست. یعنی مشکلات ورزش زود به گوشش می رسد و او هم واکنش سریع نشان می دهد. یعنی ضعف مدیران تحت امرش را جبران می کند تا حقی از ملت ضایع نشود و آبروی کشور به خاطر مسائل کوچک به خطر نیفتد. و چه خوب.

حالا بی توجهی به حوزه فرهنگ را از سوی ایشان چطور باید توجیه کرد؟ وقتی چرخ هنر و سینما خوب نمی چرخد و همه چیز دارد به دلایل مختلف کم کم تعطیل می شود، چرا هیچ واکنشی از سوی رییس جمهور دیده نمی شود؟ چرا وقتی چپ و راست فیلم از پرده پایین می کشند و کنسرت تعطیل می کنند رییس جمهور سکوت می کند؟ اصلا از مشکلات فرهنگ باخبر هست؟ واقعا همه چیز را به گوشش می رسانند؟ اصلا رییس جمهور به اندازه یک تیم فوتسال بانوان برای کل فرهنگ و هنر ارزش قائل است؟ آیا حواسش به هیچ کجای فرهنگ هست؟

اصلا در جریان هست که کارد فشارها و محرومیت ها و بی اعتنایی ها به استخوان هنر و فرهنگ رسیده است؟ آیا نمی خواهد ضعف مدیران فرهنگی تحت امرش را جبران کند؟ نمی خواهد برای نجات سینما دستور ویژه بدهد؟ نمی خواهد نقش دولتش را در سینما و فرهنگ به حداقل برساند؟ آیا رییس جمهور می داند که سینمای ایران بخش زیادی از سهم  آبروی فرهنگی کشور در جهان را به دوش می کشد؟ آیا می داند سینمای ایران یکی از پرافتخارترین سفیران ایران در جهان است؟ آیا می داند سینمای ایران در دنیا چه اعتبار و شناسنامه ای دارد؟  اگر نمی داند که وای برما  و اگر می داند که دوصد وای برما!