اینکه کیانوش عیاری در آستانه ۶۵ سالگی دارد دست به کار فیلم تازه ای می شود، خبر مهمی است. بیشتر از این بابت که پس از ظلم آشکاری که به فیلم اخیرش-خانه پدری- شد و سیاست بازان و دلواپسان دروغین فیلم فوق العاده او را برای مبارزات کم ارزش جناحی شان قربانی کردند، عیاری دوباره قد راست کرده و کوتاه نیامده است.
مرد بااخلاق سینمای ایران که خودداری و بزرگواری اش در جریان غائله خانه پدری شگفت انگیز بود، سینما را از “الف” هشت میلیمتری در سینمای آزاد اهواز آغاز کرده و حالا به “یا”ی خانه پدری رسیده است؛ سینمایی پخته، متین و باهدف.
مرد آرام و کاربلد جنوبی، خیلی در سینما خوش شانس نبود.
بلایی که سر “آبادانی ها” آوردند و از حضور در جشنواره های معتبر جهانی بازش داشتند، مشکل بیهوده ای که برای “بیدارشو آرزو” تراشیدند و هرگز نگذاشتند به موقع و موثر به نمایش درآید، ماجراهای “سفره ایرانی” که موجب شده همچنان فیلم به نمایش درنیاید و سرآخر هم بریدن سر “خانه پدری” موجب شده که کیانوش عیاری تا امروز به قدر لیاقت و قابلیتش در سینما قدر نبیند.
مردی که با کارنامه ای درخشان، سرآمد شیوه ای واقعگرایانه و منحصر بفرد در سینمای ماست، تعهد اجتماعی در جای جای آثارش موج می زند. او از معدود فیلمسازان نسل خود است که هنوز جوان فکر می کند، پرانرژی و باانگیزه سراغ سینما می آید و سعی دارد به وضعیت اجتماعی اطرافش موضع داشته باشد.
عیاری با تک تک فیلم هایش یک اتفاق را رقم زده و در بسیاری از آنها پیشرو و جریان ساز بوده؛ “بودن یا نبودن” نخستین فیلمی است که به موضوع مهم و ملتهب پیوند قلب می پردازد، “آبادانی ها” از معدود اقتباس های سینمایی درست و دیدنی سینمای ایران است و “بیدار شو آرزو” نخستین فیلمی است که در خرابه های زلزله بم ساخته شده. فیلم برجسته ای مثل “آن سوی آتش” که از ماندگارهای تاریخ سینمای ایران است و فیلم های خوبی مثل “شبح کژدم”، “تنوره دیو”، “روز باشکوه” و “شاخ گاو” موجب شده عیاری را از سینماگران طراز اول و صاحب سبک ایرانی بدانیم و از معدود فیلمسازانی که فیلم بد در کارنامه اش ندارد!
تازه سریال های “هزاران چشم” و “روزگار قریب” که هنوز جزو درجه یک های تلویزیون به حساب می آیند را نباید فراموش کرد.
همه اینها باعث می شود خبر فیلم ساختن عیاری، خبر مهمی باشد. او فیلمسازی است که هنوز می شود برای تماشای فیلم جدیدش روزشماری کرد.
مرد بااخلاق سینمای ایران که خودداری و بزرگواری اش در جریان غائله خانه پدری شگفت انگیز بود، سینما را از “الف” هشت میلیمتری در سینمای آزاد اهواز آغاز کرده و حالا به “یا”ی خانه پدری رسیده است؛ سینمایی پخته، متین و باهدف.
مرد آرام و کاربلد جنوبی، خیلی در سینما خوش شانس نبود.
بلایی که سر “آبادانی ها” آوردند و از حضور در جشنواره های معتبر جهانی بازش داشتند، مشکل بیهوده ای که برای “بیدارشو آرزو” تراشیدند و هرگز نگذاشتند به موقع و موثر به نمایش درآید، ماجراهای “سفره ایرانی” که موجب شده همچنان فیلم به نمایش درنیاید و سرآخر هم بریدن سر “خانه پدری” موجب شده که کیانوش عیاری تا امروز به قدر لیاقت و قابلیتش در سینما قدر نبیند.
مردی که با کارنامه ای درخشان، سرآمد شیوه ای واقعگرایانه و منحصر بفرد در سینمای ماست، تعهد اجتماعی در جای جای آثارش موج می زند. او از معدود فیلمسازان نسل خود است که هنوز جوان فکر می کند، پرانرژی و باانگیزه سراغ سینما می آید و سعی دارد به وضعیت اجتماعی اطرافش موضع داشته باشد.
عیاری با تک تک فیلم هایش یک اتفاق را رقم زده و در بسیاری از آنها پیشرو و جریان ساز بوده؛ “بودن یا نبودن” نخستین فیلمی است که به موضوع مهم و ملتهب پیوند قلب می پردازد، “آبادانی ها” از معدود اقتباس های سینمایی درست و دیدنی سینمای ایران است و “بیدار شو آرزو” نخستین فیلمی است که در خرابه های زلزله بم ساخته شده. فیلم برجسته ای مثل “آن سوی آتش” که از ماندگارهای تاریخ سینمای ایران است و فیلم های خوبی مثل “شبح کژدم”، “تنوره دیو”، “روز باشکوه” و “شاخ گاو” موجب شده عیاری را از سینماگران طراز اول و صاحب سبک ایرانی بدانیم و از معدود فیلمسازانی که فیلم بد در کارنامه اش ندارد!
تازه سریال های “هزاران چشم” و “روزگار قریب” که هنوز جزو درجه یک های تلویزیون به حساب می آیند را نباید فراموش کرد.
همه اینها باعث می شود خبر فیلم ساختن عیاری، خبر مهمی باشد. او فیلمسازی است که هنوز می شود برای تماشای فیلم جدیدش روزشماری کرد.
روزنامه وقایع اتفاقیه ۳ دی ۹۴
![](/wp-content/themes/cinemacinema/img/tel.gif)
برچسبها: کیوان کثیریان
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- یادداشت کیوان کثیریان؛ کلی آیهی یأس و یک آرزو/ درباره انتخاب وزیر ارشاد دولت چهاردهم
- صدداستان ۳؛ انتشار ۳ داستان کوتاه با صدای طوفان مهردادیان
- فرهنگ کجای زندگی نامزدهای انتخابات است؟
- دیپلم افتخار جشنواره ارمنستانی برای «دوربین فرانسوی»
- یک خروجِ تاریخی، رهایی بخش و ناگزیر/ درباره سینما پس از شهریور ۱۴۰۱
- در برنامه خط فرضی مطرح شد؛ سیاست و جنسیت، دوایر ممنوعه اصلی در فیلمهای کمدی
- شهاب حسینی؛ تنوع در پذیرش نقش، تناقض و شتابزدگی در واکنشها
- راهیابی مستند «دوربین فرانسوی» به جشنواره ارمنستانی
- در برنامه «خط فرضی» مطرح شد؛ هنرمند اگر جهانبینی داشته باشد خفه نخواهد شد
- دوربین فرانسوی در جشنواره مستند کانادا
- در گفتوگوی کیوان کثیریان با بهنام بهزادی و مجید بزرگر مطرح شد/ پروانه ساخت دیگر موضوعیت ندارد
- در گفتوگوی کیوان کثیریان، امیر اثباتی و عباس عبدی مطرح شد: سینماگران حق دارند به صورت فردی برای یک نامزد تبلیغ کنند |
- در برنامه «خط فرضی» مطرح شد: در حال برگشتن به دهه ۶۰ هستیم که زور میزدند سینما را گلخانهای کنند/ منطق دوستان این است که میخواهند بهزور خودشان را دیکته کنند
- نسخه ویژه نابینایان «درخت زندگی» منتشر میشود
- گفتوگوی کیوان کثیریان با همایون اسعدیان و سعید عقیقی در برنامه «خط فرضی»: عدهای دوست ندارند چهره واقعی جامعه را در سینما ببینند/ معاصر بودن از دموکراسی و احترام به حق دیگران میآید
نظر شما
پربازدیدترین ها
- یادداشت محمد حقیقت درباره جشنواره ونیز/ آیا شاهکاری در راه است؟
- در حال و هوای جشنواره ونیز/ انتظارها از آلمادوار بالا بود، اما…
- اعطای جایزه هفته منتقدان جشنواره ونیز به فیلمساز ایرانی/ صاحبان جوایز فیپرشی شناخته شدند
- در حال و هوای جشنواره ونیز/ جایزهای به لیدی گاگا میرسد؟
- «پیر پسر» در جشنواره لوکا/ فیلمی با بازی لیلا حاتمی و حامد بهداد مسافر ایتالیا شد
آخرین ها
- ۲ فیلم ایرانی در جشنواره دانشجویی اروگوئه رقابت میکنند
- شیر طلای ونیز به آلمادوار رسید
- جایزه افقهای اکسترای جشنواره ونیز برای نادر ساعیور
- اعطای جایزه هفته منتقدان جشنواره ونیز به فیلمساز ایرانی/ صاحبان جوایز فیپرشی شناخته شدند
- تلخی بیپایان/ درباره نمایش «ترور»
- برای رقابت در بخش بهترین فیلم بینالمللی؛ ۷ کشور دیگر فیلمهای اسکاریشان را معرفی کردند
- نخستین جوایز جشنواره ونیز اهدا شد/ «ماناس» و «آلفا» دو جایزه اولِ بخش مستقل ونیز را گرفتند
- «رها» با شهاب حسینی کلید میخورد
- اکران «شهسوار» از چهارشنبه
- پایان مأموریت «ناریا» در تهران
- بزرگداشت فرامرز قریبیان برگزار شد؛ دوستت دارم رفیق!/قریبیان یک چهره ماندگار فرهنگی است
- در حال و هوای جشنواره ونیز/ جایزهای به لیدی گاگا میرسد؟
- راهیابی «آخرین تولد» به پنج جشنواره بینالمللی
- قهرمانی تیم ملی کشتی فرنگی جوانان ایران در مسابقات جهانی با حمایت همراه اول
- یادداشت محمد حقیقت درباره جشنواره ونیز/ آیا شاهکاری در راه است؟
- «پیر پسر» در جشنواره لوکا/ فیلمی با بازی لیلا حاتمی و حامد بهداد مسافر ایتالیا شد
- چهار فیلم جدید با ترکیب تازهای از بازیگران روی پرده سینماها
- از «قیام» نتفلیکس تا آثار ایرانی در جشنواره بوسان
- حضور همراه اول در بزرگترین رویداد فناوری عراق
- با تمدید ۳ ساله قرارداد؛ همکاری دیوید فینچر با نتفلیکس در قالب ۴ پروژه ادامه دارد
- دبیر جشنواره موسیقی فجر: خیالتان راحت؛ موسیقی رَپ خطر ندارد!
- نشست تئاتر و آموزش با حضور صابر ابر، الهام کردا و ستاره اسکندری
- بزرگداشت فرامرز قریبیان برگزار میشود
- در حال و هوای جشنواره ونیز/ انتظارها از آلمادوار بالا بود، اما…
- جایزه ویژه جشنواره بلغارستان به «کیک محبوب من» رسید
- جایزه جشنواره ارمنستانی به «بختگان بیبخت» جایزه
- صدور مجوز برای ۴ طرح سریال نمایش خانگی
- آغاز جنگ ستارگان در ونیز از سوی منتقدان
- شاعری که روحش همه نیمایی بود؛ بدرقه محمدعلی بهمنی به خانه ابدی
- مینی سریال گریسلدا؛داستان یک ملکه شرور