
فرزانه متین-«من مردان شجاعی را دیدم اما هیچکس شجاع تر از روث نبود»به نقل از آلبرت پیرپونیت،جلاد بریتانیایی
سریال یک عشق بی رحم؛داستان روث الیس که بر اساس واقعیت ساخته شده است روایتی از ظلم ،عدالت ومبارزه برای حقوق انسانی را به نمایش می گذارد.زنی که خبر اعدامش ،خون مردم بریتانیا را به جوش آورد و باعث سر و صداهای فراوان و با پیگیری روزنامه ها این گونه شد که بعد از مرگ وی،هیچ زنی به جوخه ی اعدام فرستاده نشد و در سال ۱۹۶۵ پس از کش و قوس های قانونی،مجازات اعدام در بریتانیا به طور کامل لغو شد.
سریال یک عشق بی رحم ،یک مجموعه جمع و جور چهار اپیزودی است که به داستان سال های آخر زندگی روث الیس می پردازد.مانیفیست سریال بر روی دو پاشنه می چرخد؛ سکوت در مقابل خشونت های فیزیکی علیه زنان و حکم عجولانه ی اعدام.
در سال ۱۹۵۵،زن جوانی به نام روث الیس ،جوانترین مدیر کلوپ در لندن می شود اما ارتباط اشتباه او با یک راننده ماشین های مسابقه به نام دیوید بیکلی،موفقیتش را به افول می برد.سرانجام به دلیل قتل دیوید با سلاح گرم توسط روث ،او در یک دادگاه نیم ساعته محاکمه و سریعا پس از چند هفته اعدام می شود.این سریال خوش ساخت به صورت غم انگیز به دور از هرگونه درشت گویی و بیانیه سرایی به زندگی و سرنوشت یک زن جوان که قربانی خشونت های خانگی می شود تا جایی که منجر می شود سقط جنین کند،می پردازد.تاثیر ملموس سریال بر روی مخاطب،به دلیل بازی های قوی و دیالوگ های جان دار آنست.دادگاه بریتانیا نخواست با توجه به نواقص پرونده ،داشتن شریک جرم و تاثیر خشونت فیزیکی حتی برای چند روز حکم را به تعویق بیندازد. این همه شتاب و عجله برای حکم اعدام بسیار عجیب بود اما این واقعیتی است که در سال ۱۹۵۵ رخ داد و بعدها بریتانیا با عواقبش هم رو به رو شد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «گل سنگ»؛ سریالی که قواعد نمایش خانگی را بر هم زد
- جنابخان؛ لبخندی بر روزهای پرالتهاب
- «مو به مو»؛ پرویز شهبازی و خلق جهانی متفاوت در نمایش خانگی
- افسانهای در حبس؛ سرنوشت «چریکه تارا»
- «چیزهایی که میکُشی»؛ پدرسالاری، سکوت و خشونت
- خوانشی از نخستین فیلم ناصر تقوایی/ در ستایش سکوت و انزوا
- «زعفرانیه ۱۴ تیر»؛ یک روزِ پرتنش در شمال تهران
- «مرجان»؛ فیلمی آبرومند درباره قتلهای ناموسی
- نگاهی به «پیرپسر» و تطابق آن با جهان سینمای کیارستمی/ اول به پیرامون، بعد به دوردستها
- سریال «متل جهنمی» یا نمایش اینفلوئنسرهای وحشت
- «شغال»؛ دری به سوی فرهنگسازی
- بازنمایی جامعه مردسالار در «پیر پسر» و «زن و بچه»
- فصل دوم «نه غریبه کامل»؛ قصهای که شکل نگرفت
- آقای فراستی! نقد کردن آداب دارد
- نگاهی به سریال«بازی مرکب»؛ تراژدی انسانها تحت سیستمهای بیرحم
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶؛ آیا فیلمی از ایران شانس رفتن به مسابقه را دارد؟
- هجوم به یک سالن تئاتر به دلیل مطالبه مالی!
- نهمین جایزه کتاب سال سینمایی در ایستگاه پایانی
- چرا «مزرعه حیوانات» نفروخت؟
- برای آخرین بار، «مرا ببوس»
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- فینال جام جهانی رقیب روز یکشنبهی فیلم نولان
- «جزیره رنگین»؛ وقتی خسرو سینایی جنوب را به روایت خود میآفریند
- معمای اقتباس از «طوبا و معنای شب»
- برندا فریکر درگذشت
- جشنواره سارایوو به اصغر فرهادی جایزه افتخاری میدهد
- «وسواس»؛ روایتی از عشق که آرام، چهره خودرا گم کرد
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- برای هفتاد و نهمین دوره؛ جشنواره فیلم لوکارنو داورانش را معرفی کرد
- «اودیسه»ی نولان خوب است اما نه بیشتر!
- «بیگانه»؛ در حال و هوای آن سکوت کمیاب ساحلی
- «شطرنج باد»؛ فروپاشی ساختارهای کهنه
- «این صحنه خانه من است»؛ افسانه، حمید، تئاتر و باقی ماجرا
- موزه سینمای ایران و شبی برای بزرگداشت عباس کیارستمی
- «روبیک» آماده نمایش و پخش شد
- «شیفتگی»؛ پیوند کلیشهی «آدم خوبه» با عنصر وحشت
- مقایسه سه تابلو در باب دوستی در سینما و ادبیات
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- آغاز بلیتفروشی «ویکُنتِ شقه شده» و بازگشت «باخ» به عمارت نوفللوشاتو
- اجرای نمایش هری پاتر تمدید شد/ «گردن»؛ تجربهای اکسپریمنتال با محوریت بدن و حرکت
- جبر جغرافیا/ کالبدشکافی روح مکان در «شهر خدا»
- «بامداد خمار» را چه چیزهایی «بامداد خمار» میکند؟
- درباره نمایشنامه «حسین شهید»/ نامهای سرگشاده
- «گرما»؛ فیلمی درباره اضطراب قتل غیرعمد
- سه جایزه آمریکایی به فیلم ایرانی رسید





