عزت الله ضرغامی با انتشار قسمتی از سریال قهوه تلخ، نسبت به رشوه گیران انتقاد کرد. رئیس اسبق سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، با انتشار قسمتی از سریال قهوه تلخ، از مدیرانی که نه گفتن را بلد نیستند و رشوه میگیرند، انتقاد کرد. عزت الله ضرغامی نوشت:
“باقلوا.
ویدئوی طنز بالا مربوط به سریال قهوه تلخ است. دیالوگها شیرین و شنیدنی است. شاه ایران به اندک هدیه ناچیز از سوی میهمانان خارجی، امتیازات فراوانی به آنان میدهد. برای شاه باقلوای خوشمزهای آوردهاند و قرار است آنتالیا را در مقابل آن هدیه بگیرند! مشاور اعظم شاه در مقابل تردید به وجود آمده در مجلس، خطاب به شاه میگوید: «بالاخره باقلوا آوردهاند، نمیشود که دست خالی برگردند!!»
.
. *پی نوشت*
.
. «وامدار شدن» آدمها حکایت طولانی دارد. در حوزه مسائل فردی و شخصی یک جور آسیب و مصیبت دارد و در مسائل حکومتی در سطحی دیگر و به مراتب بالاتر از عرصه شخصی. پدیده «رشوه» که متأسفانه در سطح وسیعی در مناسبات کشور رواج پیدا کرده، صرفنظر از علل ایجاد و شیوع آن، که بحث مستقلی میخواهد، فرآیند خاصی دارد که به تدریج جای خود را باز میکند.نوع آدمهایی که رشوهگیر حرفهای شدند، ابتدا با محبتهای مغرضانه «وامدار» شدند. آرام آرام به آن عادت کردند و قبح شیرینی گرفتن در نظر آنان از بین رفت و پس از مدتی آن را حق مسلم قلمداد کردند و بر سر میزان آن به چانه زنی پرداختند!
به تجربه دریافتهام که قدرت «نه» گفتن مدیران به درخواستهای غیرقانونی و شبهه ناک، تابعی است از وامداری آنان به دیگران. آنجا که حق و حقیقت در مقابل دیدگان خواص مدعی به مسلخ می رود وام داری آنان بیش از هر زمان دیگر جای سوال است . فرق نمیکند که این وامداری نقدی باشد یا اعتباری ! از طریق تطمیع مالی و مادی باشد یا حمایتهای سیاسی! استقلال آدمها به شدت در گرو آن است که تکلیف خودشان را با این وامها روشن کنند و البته هزینهاش را هم بپردازند. بالاخره باقلوا آوردهاند، دست خالی که نمیشود برگردند”.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





