سینماسینما، بهروز غریبپور
از ابتدای شیوع کرونا بارها راهحلهایی برای پا برجا ماندن تئاتر در دوران پاندمی از سوی پیشکسوتان این حوزه ارایه شد، نمونه این راهحلها استفاده از فضای مجازی، اجراهای آنلاین و برقراری دوباره تلهتئاترها بودند.
طبیعی است که این راهکارها تنها در راستای کمک به تئاتر است تا صدمات وارده به آن را کاهش دهد. زمانی که ما به دنبال جایگزین برای تئاترهای اجرا شده در سالنها باشیم و بتوانیم مجموعهای از آنها را به کار بگیریم، خواهیم توانست آسیبها به این هنر را کم کنیم.
متاسفانه ما سالهاست پدیدهای به نام تلهتئاتر را از تلویزیون حذف کردهایم، اتفاقی که به دوران پیش از کرونا برمیگردد، از این رو با توجه به پتانسیلهای این حوزه باید ساخت تلهتئاتر و پخش آن در دستور کار سیمای جمهوری اسلامی قرار بگیرد.
علاوه بر آن رادیو هم میتواند بسیاری از نمایشها را به صورت رادیویی کار کند اما باید دستمزد به هنرمندان پرداخت کند نه اینکه عنوان کند این فضا را در اختیار هنرمندان قرار میدهد تا از آن استفاده کنند؛ گویی که به آنها صدقهسری میدهد.
ما اگر بودجهای برای تئاتر در نظر نگیریم همچنان شاهد چالشها در این هنر خواهیم بود. مشکل ما این است که در کشور گوش شنوا وجود ندارد و کسی دلش برای تئاتر و هنر نمیسوزد زیرا اگر دغدغهای در این باره وجود داشت، اجماعی بین وزارتخانههای ذیربط و صدا و سیما شکل میگرفت تا تئاتر را در دوران پاندمی و شیوع کرونا در کشور سرپا و زنده نگه دارند.
ما حتی اعتقاد داریم راهکار این مشکل چیزی نیست که مسوولان بخواهند برای آن زمان زیادی بگذارند، آنها میتوانند بودجه در اختیار هنرمندان قرار داده، آزادی عمل بیشتری برای آنان فراهم کنند و درکی از مشکلات خانواده تئاتر داشته باشند.
همین امروز خوانندهای اهل بیرجند که در اپراها از او کمک میگرفتم با من تماس گرفت و گفت ۱۰ سال در تهران تمام تلاش خود را کرده تا به جایی برسد. متاسفانه در این یک سال اخیر، کرونا شرایطی برای او فراهم کرده تا دوباره به شهرستان برگردد و طبیعتا به امید موفقیت در موسیقی در آینده باید همه چیز را از صفر شروع کند.
متاسفانه این اتفاق تنها به این خواننده بااستعداد محدود نمیشود و نمونههای آن در حوزه هنر و تئاتر فراوانند. در گروهی که با آنها کار میکنم، هنرمندان زیادی داریم که در این شرایط بیکار شدهاند.
این در حالی است که اگر یک نهاد یا سازمان نظیر تلویزیون از ما میخواست اپرای عروسکی اجرا کنیم و بودجهای برای اجرای آن تخصیص میداد به رغم مشکلاتی که برایمان وجود دارد اپرا را بازتولید و بودجه آن را بین هنرمندان شرکتکننده تقسیم میکردیم.
یک سال است مو بر زبان ما آمده آنقدر که گفتهایم تلهتئاتر راه بیفتد، اجرای آنلاین از این محدودیتهای سرسامآور خارج شود اما متاسفانه کسی گوش نمیدهد.
من بارها و بارها این سخنان را گفتهام، هر بار به خودم میگویم دیگر در این باره صحبتی نخواهم کرد زیرا معتقدم صحبت تکراری نه تنها فرد را بیارزش میکند بلکه موضوع را هم لوث میکند. با این حال مشکلات پیش روی جامعه تئاتر چنان زیاد است که گمان میکنم این سخن شاید این بار اثر کند.
منبع: روزنامه اعتماد
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تئاتر در زمانه فناوری غیرمتمرکز و کنشهای اجتماعی ناهمگن/ کاربرانِ متکثر مجوز صادر میکنند
- آزاده صمدی: تئاتر و سینما که پارک نیست!
- تالارهای نمایشی و سینماها چه روزهایی تعطیل است؟
- گزارشی از عملکرد اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
- برنامه تعطیلی کلیه سالنهای نمایش اعلام شد
- اعلام تاریخ برگزاری بیست و هفتمین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان
- با یاد درگذشتگان؛ سایت انجمن صنفی تئاتر کودک و نوجوان رونمایی شد
- چراغ تالارهای نمایشی تهران روشن شد؛ آغاز بهار تئاتر با فاطمه معتمدآریا
- «دیدارو» در خانه هنرمندان ایران رونمایی شد؛ تماشای تئاتر به شیوه واقعیت مجازی به حقیقت پیوست
- بیست و هفتمین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان به تعویق افتاد
- رقابت ۷ نمایش خیابانی کودک و نوجوان در جشنواره بیست و هفتم
- نگاهی به نمایش «شاعر» / در ستایش دل آگاهی و نکوهشِ کژرفتاری
- آثار حاضر در بخش غیررقابتی جشنواره تئاتر فجر اعلام شد
- درک درستِ یک متن دشوار/ نگاهی به نمایش «هیچ کس جیمی نمیشه»
- جهل و جبر/ نگاهی به نمایش «اون و اراذل کوچه پشتی یا از پیراهن دموکراسی خون میچکد»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
