مریم معصومی از حضور در صحنه تئاتر و تجربهای که پشت سر گذاشت گفت.
 به گزارش سینماسینما، مریم معصومی بازیگر سینما و تلویزیون این روزها مشغول بازی در نمایش “چلچلا” است.
او درباره فعالیتهای خود گفت: آخرین کاری که از من در تلویزیون پخش شد، سریال “مرز خوشبختی” بود که در ایام عید به روی آنتن رفت. بعدازآن پیشنهادها خوب بود ولی فکر کردم نیاز است برخلاف گذشته که از تئاتر دور بودم کمی تئاتر کار کنم. متنی که برای نمایش “چلچلا” پیشنهاد شد بسیار خوب و سخت بود که باعث شد حضور در آن را بپذیرم.
بازیگر “فاصلهها ” در ادامه درباره چرایی دوری از تصویر بیان کرد: این روزها، روزهای پایانی اجرا را پشت سر میگذاریم. سی شب اجرا در سالن حافظ را پشت سر گذاشتیم و یک ماه نیز درگیر تمرینات آن بودیم، در این مدت پیشنهادهای بسیاری برای حضور در سینما و تلویزیون داشتم که به دلیل اینکه برخی در شهرستان بود و یا فرصت و امکانش فراهم نبود رد کردم، اما درمجموع از این میان دو فیلم سینمایی را پذیرفتم که فکر میکنم در جشنواره فیلم فجر امسال حضور داشته باشند.
معصومی در ادامه درباره تجربه حضور بر صحنه تئاتر نیز اظهار کرد: ابتدا از پذیرش این نقش امتناع کردم اما بعد از چند روز تمرین احساس کردم که کار بسیار پرقدرت و سنگینی است و باعث شد خودم را محک بزنم. تجربه ای خیلی خوب و کاری مردمپسند بود و بانوان بیشتر کار را دوست داشتند. با شخصیت چلچلا که یک زن قدرتمند است و با زنستیزی در آن ایام مقابله میکند ارتباط خوبی برقرار شد. “چلچلا” یک قصه آیینی است که به شکل درام کار شده است. یک کار فیزیکال با مونولوگهای سنگین است.
این بازیگر افزود: فکر میکنم تئاتر را ادامه دهم چراکه این تجربه را بسیار دوست داشتم و برایم پر از لذت و عشق بود. در طی این سالها که کار تصویر انجام داده بودم این لذت را در بازیگری نبرده بودم. اینکه ارتباط مستقیم با مخاطب که نزدیک توست داشته باشی و نفس به نفس او باشی و صدایت را بشنود تجربه خوبی است.
وی در خاتمه درباره حضور مجدد در عرصه تئاتر گفت: پیشنهادهای تئاتری خوبی دارم و خیلی بیشتر از تصویر است، اما فکر نمیکنم به این سرعت بتوانم تئاتر کارکنم و میخواهم وقتم را صرف سینما هم بکنم. احتمالاً نیمه دوم پاییز بتوانم با یک اثر دیگر به صحنه تئاتر بازگردم.
منبع: هنرآنلاین
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





