فرید رحیمی با اشاره به اینکه نمایش «گلن گری گلن راس» سیاستهای غلط نظام سرمایهداری را به چالش میکشد، اعلام کرد در اجرا به متن دیوید ممت وفادار بوده است.
به گزارش سینماسینما، فرید رحمتی کارگردان نمایش «گلن گری گلن راس» که این روزها در تماشاخانه پایتخت روی صحنه است در این باره گفت: این اثر نمایشی نوشته دیوید ممت است که از ۷ آبان ماه اجرای عمومی خود را آغاز کرده و خوشبختانه تا امروز بازخوردهای خوبی از کار گرفتهایم.
او با اشاره به اینکه در اجرای این نمایش کاملا وفادار به متن عمل کرده و هیچ نکته ای از نمایشنامه ممت حذف نشده است، ادامه داد: تلاش ما این بود که در تحلیلهایی که در زمان تمرینها داشتیم فضای نمایشنامه را درک کنیم و به شخصیتپردازی دقیقی که ممت در اثرش به تصویر کشیده است، دست یابیم. نمایشنامه به شدت دیالوگمحور است و در پرده اول شاهد سکون و ایستایی هستیم که در اجرا، نمایش از این ایستایی خارج شده است و دیالوگ ها هم بسیار تو در تو و در هم هستند به این شکل که انگار کاراکترها مشغول صحبت های روزمره اند که این شیوه دیالوگ نویسی از ویژگی های آثار دیوید ممت به حساب می آید و ما نیز تلاش کردیم در تمرین ها به ریتم و ضرباهنگ اثر توجه کرده و مسیری را که نمایشنامه به ما نشان می دهد، کشف کنیم.
او درباره ویژگیهای نمایش بیان کرد: برخی از نمایشنامه ها را می توان به عنوان ابرنمایشنامه شناخت به این مفهوم که هم تاریخ را می شکنند و مربوط به دوره خاصی نیستند و هم دغدغه مند هستند. ابرنمایشنامه ها مرز ندارند و متعلق به جغرافیای خاصی نیز نیستند که نمایشنامه «گلن گری گلن راس» نیز یک ابرنمایشنامه محسوب می شود؛ اثری که سیاست های غلط نظام سرمایه داری و منطق بی رحم پول درآوردن به هر قیمتی را به تصویر می کشد. در این منطق بی رحم انسان ها ریاکارند و برعکس ظاهر مثبتشان در باطن یکدیگر را می درند و پیشرفتشان در گرو پسرفت دیگری است. در این نظام غلط سرمایه داری پولدارها روز به روز پولدارتر و طبقه متوسط و فقیرها فقیرتر می شوند، در این سیستم دزدی های بزرگ رو نمی شوند اما دزدی های کوچک به طرز وحشتناکی مورد توجه قرار گرفته و خرده دزدها به سختی مجازات می شوند.
رحمتی در پایان صحبتهایش درباره داستان نمایش توضیح داد: میچ و موری روسای یک دفتر مشاوره املاک هستند که برای فروش بیشتر مسابقه بی رحمانه ای را بین فروشنده ها برگزار می کنند که در این مسابقه ۲ نفر اول یک کادیلاک برنده می شوند و ۲ نفر آخر اخراج خواهند شد که همین امر باعث شکل گیری رقابت ناعادلانه ای بین کارمندها می شود.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- واکنش کانون کارگردانان سینما به مصوبه مجلس؛ سینما به امنیت اندیشه و امکان آفرینش آزاد هنری نیاز دارد
- اکران مردمی سریال کوری / گزارش تصویری
- بیانیه خانه سینما درباره مصوبه اخیر مجلس؛ جرم انگاریِ بدیهیترین حقوق هنرمندان!
- مریم قربانینیا مدیر روابط عمومی انجمن منتقدان سینما شد
- «آرش» در «بیضاییخوانی»
- «تاکسی»؛ ۱۲ مسیر کوتاه، ۱۲ قصه ماندگار
- در هفتادمین دوره برگزاری؛ فیلمهای بخش مسابقه جشنواره لندن معرفی شدند
- بازگشت به زبان مادری؛ فیلمنامه بعدی فرهادی به زبان فارسی خواهد بود
- چگونه سینمای فرانسه در انتخاباتِ ریاست جمهوری۲۰۲۷ تاثیر میگذارد؟
- زنی گرفتار در ساختاری آسیبزننده/ تحلیل اجتماعی فیلم «زن و بچه»
- از باغ تا غیاب، خوانش هرمنوتیکی از «بدون ایرج»
- تحلیل ششلایهای فضا در «در حال و هوای عشق»/ فضا بهمثابه آخرین نگهبانِ راز
- «بیداد»؛ ضربه هفتاد و پنجم
- فوت بازیگر «نشویل» و «جیغ»؛ هیدن پنتییر درگذشت
- نمایش و بررسی «جیببر» در سینماتوگراف اهواز؛ رستگاری یک دزد!
- درنگی در فرم، فرهنگ و زیباییشناسیِ سینمای ایرانی/ در باغِ شیداییِ علی حاتمی
- جشنواره لوکارنو ۲۰۲۶ در ایستگاه پایانی؛ پلنگ طلایی به فیلم فلورین شربان رسید
- دفاع امیریوسفی از سینمای زیرزمینی/ پاسخ نایب رییس خانه سینما به مدیرعامل
- «رُز» نماینده اتریش در اسکار شد
- مارک رایدل درگذشت
- بدرقه پهلوان آواز ایران به خانه ابدی؛ «ایرج» عاشق ایران بود
- تجربه زیسته و نقد فیلم: حق سخن گفتن یا معیار داوری؟
- نود و نهمین دوره جوایز اسکار؛ پنج کشور نمایندگان خود را به آکادمی معرفی کردند
- ایرج درگذشت
- برای شرکت در پنجاه و یکمین جشنواره تورنتو؛ «یک روز شیرین» راهی کانادا شد
- جادوی تدوین در «اودیسه» نولان
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- شهاب حسینی؛ بازیگر مؤلف و قائم به اراده
- نمایش نسخه مرمتشده «دلشدگان» در موزه سینمای ایران
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ نمایش فیلم بهمن قبادی همراه با ۳ اثر ایرانی دیگر در کانادا





