فرید رحیمی با اشاره به اینکه نمایش «گلن گری گلن راس» سیاستهای غلط نظام سرمایهداری را به چالش میکشد، اعلام کرد در اجرا به متن دیوید ممت وفادار بوده است.
به گزارش سینماسینما، فرید رحمتی کارگردان نمایش «گلن گری گلن راس» که این روزها در تماشاخانه پایتخت روی صحنه است در این باره گفت: این اثر نمایشی نوشته دیوید ممت است که از ۷ آبان ماه اجرای عمومی خود را آغاز کرده و خوشبختانه تا امروز بازخوردهای خوبی از کار گرفتهایم.
او با اشاره به اینکه در اجرای این نمایش کاملا وفادار به متن عمل کرده و هیچ نکته ای از نمایشنامه ممت حذف نشده است، ادامه داد: تلاش ما این بود که در تحلیلهایی که در زمان تمرینها داشتیم فضای نمایشنامه را درک کنیم و به شخصیتپردازی دقیقی که ممت در اثرش به تصویر کشیده است، دست یابیم. نمایشنامه به شدت دیالوگمحور است و در پرده اول شاهد سکون و ایستایی هستیم که در اجرا، نمایش از این ایستایی خارج شده است و دیالوگ ها هم بسیار تو در تو و در هم هستند به این شکل که انگار کاراکترها مشغول صحبت های روزمره اند که این شیوه دیالوگ نویسی از ویژگی های آثار دیوید ممت به حساب می آید و ما نیز تلاش کردیم در تمرین ها به ریتم و ضرباهنگ اثر توجه کرده و مسیری را که نمایشنامه به ما نشان می دهد، کشف کنیم.
او درباره ویژگیهای نمایش بیان کرد: برخی از نمایشنامه ها را می توان به عنوان ابرنمایشنامه شناخت به این مفهوم که هم تاریخ را می شکنند و مربوط به دوره خاصی نیستند و هم دغدغه مند هستند. ابرنمایشنامه ها مرز ندارند و متعلق به جغرافیای خاصی نیز نیستند که نمایشنامه «گلن گری گلن راس» نیز یک ابرنمایشنامه محسوب می شود؛ اثری که سیاست های غلط نظام سرمایه داری و منطق بی رحم پول درآوردن به هر قیمتی را به تصویر می کشد. در این منطق بی رحم انسان ها ریاکارند و برعکس ظاهر مثبتشان در باطن یکدیگر را می درند و پیشرفتشان در گرو پسرفت دیگری است. در این نظام غلط سرمایه داری پولدارها روز به روز پولدارتر و طبقه متوسط و فقیرها فقیرتر می شوند، در این سیستم دزدی های بزرگ رو نمی شوند اما دزدی های کوچک به طرز وحشتناکی مورد توجه قرار گرفته و خرده دزدها به سختی مجازات می شوند.
رحمتی در پایان صحبتهایش درباره داستان نمایش توضیح داد: میچ و موری روسای یک دفتر مشاوره املاک هستند که برای فروش بیشتر مسابقه بی رحمانه ای را بین فروشنده ها برگزار می کنند که در این مسابقه ۲ نفر اول یک کادیلاک برنده می شوند و ۲ نفر آخر اخراج خواهند شد که همین امر باعث شکل گیری رقابت ناعادلانه ای بین کارمندها می شود.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- وداع با پیکر جواد مجابی / گزارش تصویری
- جشنواره فیلم تورنتو ۲۰۲۶/ پایانِ پایتختِ واحد و بازنویسی جغرافیای قدرت در سینمای جهان
- همگام با بهروز وثوقی در قلههای بازیگری
- درباره فیلم «مرغ»/ منم اسپارتاکوس
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد





