محمدرضا پورحکیمی، کارگردان جوانی که این روزها نمایش «خانه خراب» را روی صحنه برده است، از پرداختن به دوره قاجار و تاثیر خیز جدید کرونا بر روی تعداد مخاطبانش می گوید.
به گزارش سینماسینما، این کارگردان جوان توضیحاتی درباره این اثر نمایشی و تاثیر خیز جدید کرونا بر استقبال تماشاگران تئاتر ارائه کرده است.
او که برای اجرای نمایش خود دوره قاجاریه را انتخاب کرده، درباره جذابیتهای این دوره تاریخی که مورد استفاده بسیاری از هنرمندان قرار گرفته، میگوید: اصولا به شخصیت محمد علی شاه قاجار علاقهمندم چون شعر میسروده، نقاشی میکرده و اهل ادب و هنر بوده است. از طرف دیگر، درباره این دوره اطلاعات خوبی داریم و شاهان زیادی در این دوره هستند که میتوان درباره آنان کار کرد.
پورحکیمی که نمایش خود را با متنی از رضا دادویی روی صحنه میبرد، درباره چند و چون نگارش این متن توضیح میدهد: طرح اولیهای داشتم که بر اساس نمایشنامه «خسیس» مولیر بود. از سوی دیگر به متون قجری هم بسیار علاقهمندم. بعد از صحبت با آقای رضا دادویی، ایشان با تسلطی که به ادبیات نمایشی دارد، به نحو احسن این متن را نوشت که گرچه با نمایشنامه مولیر بسیار متفاوت بود، اما نتیجه خیلی خوبی داشت.
این دانشآموخته تئاتر که تهیهکنندگی نمایش خود را بر عهده دارد، درباره مهمترین چالشهای پیشروی تهیه کنندگان در تئاتر توضیح میدهد: مشکلات متعددی وجود دارد. این نمایش، دومین تهیهکنندگی من است. قبلا یک فیلم کوتاه ساختهام. ولی در این تجربه متوجه شدم تهیهکنندگی نیازمند روابط بسیار قوی است و رابطهها هستند که کار تهیهکننده را پیش میبرند. از طرف دیگر، متاسفانه اسم تهیهکننده بد دررفته و عموما نسبت به این صنف یا خیلی بدبینی وجود دارد یا خوشبینی مطلق. یعنی حد وسطی قائل نمیشوند.
او ادامه میدهد: چون کارگردانی این نمایش بر عهده خودم بود، بسیار پشیمان شدم که خودم تهیهکنندگی کار را انجام دادم. اگر شخص دیگری این مسئولیت را بر عهده میگرفت، خیلی بیشتر میتوانستم بر کارگردانی تمرکز کنم. وقتی شما تهیهکننده یک کار هستید، بحث تامین سرمایه، فقط بخشی از کار شماست. اما باید برای هر مشکلی خود را آماده کنید چون موانع بسیار زیادی پیشروی شما قرار میگیرد.
با همه اینها او میگوید که همچنان کار تهیهکنندگی را ادامه خواهد داد.
پورحکیمی که اولین نمایش خود را در مقام کارگردان روی صحنه برده، درباره همکاری با گروهی حرفهای توضیح میدهد: یا کاری را انجام نمیدهم یا دوست دارم به بهترین شکلی آن را انجام دهم. از همان اول دوست داشتم همه گروهم حرفهای باشند و خوشبختانه نه تنها حرفهای هستند بلکه بسیار همدل هم هستند و همه از جان و دل برای این کار مایه گذاشتند.
او که در رشته تئاتر درس خوانده میگوید که اجرای نمایش «خانه خراب» برایش اولین پله است و دوست دارد به جز تئاتر در زمینه ساخت فیلم و سریال هم فعالیت خود را ادامه بدهد.
پورحکیمی درباره استقبال تماشاگران از نمایشهای روی صحنه در شرایطی که با خیز دیگری از کرونا روبرو شدهایم، میگوید: خوشبختانه نمایش ما از دید مخاطبان، کار خوبی شده است. استقبال تماشاگران هم خوب بود ولی حالا که دوباره بحث کرونا بالا گرفته، بر استقبال تماشاگران اثرگذار بوده است. به جز کرونا، حال مردم خوب نیست و در این وضعیت کسی به تئاتر فکر نمیکند بلکه همه دنبال پول درآوردن هستند. با اینکه یکسری از نمایشهای روی صحنه واقعا کارهای خوبی هستند اما فروش چندانی ندارند چون همچنان مخاطب است که مخاطب را به سالن تئاتر میکشاند و هنوز هم تبلیغ مردم، بهترین روش برای جذب تماشاگر است.
نمایش «خانه خراب» نوشته رضا دادویی است. امیرکاوه آهنینجان، محمدهادی عطایی، ندا مقصودی، سیروس همتی، ناصر علی پاشا (عاشوری)، سیدرضا علوی، امید رهبر، الهه حسینی و رضا دادویی بازیگرانی هستند که به ترتیب ورود به صحنه در این نمایش نقشآفرینی میکنند.
همچنین بازییاران نمایش: علی شیرپی، پرستو ایزدیپناه، دانیال کریمی، شادی آقایی و بردیا قادریاندهکردی هستند.
در خلاصه داستان نمایش آمده است: اوضاع ایران به هم ریخته است. مردم کوچه و بازار اعتصاب کردهاند. کلنل لیاخوف با قشون روس، مجلس را به توپ بسته است. قزاقها به دنبال کشتن مشروطهچیها هستند. در این میانه حاجی جبار دنبال منافع خویش است و…
این نمایش تا ۱۴ مرداد ماه هر شب راس ساعت ۲۱ و سی دقیقه در سالن ملک روی صحنه میرود.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
آخرین ها
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟





