یک مجری پیشکسوت با اشاره به ویژگی های اجرا برای تلویزیون بیان کرد که عده ای فکر می کنند مجری فقط باید خوب حرف بزند درحالیکه اینطور نیست.
به گزارش سینماسینما، علی اکبر عبدالرشیدی مجری پیشکسوت درباره ویژگی های اجرای یک برنامه تلویزیونی بیان کرد: اجرای یک برنامه چند مولفه دارد که مولفه اول به شناخت رسانه توسط مجری مربوط می شود و اینکه فرد به مسایل روانشناختی و فنی تلویزیون آگاه باشد.
وی ادامه داد: مجری همچنین باید نسبت به جامعه و امورش آگاهی داشته باشد مثلا لازم است نسبت به ۳۰ تا ۴۰ رشته دانشگاهی نه در حد استاد دانشگاه اما در سطح عمومی شناخت داشته باشد.
عبدالرشیدی اظهار کرد: گاهی در صداوسیما کاملا مشخص است که مجری تکنیک، نور، رنگ و… را نمی شناسد و همه اینها از همان رنگ لباس و انتخابی که دارند آشکار می شود در این صورت رسانه به سادگی اعتبار خود را در بخشی از جامعه از دست می دهد و اگر نوع بیان و ورود و خروج مجری به مباحث را در ایران و جهان مقایسه کنید می توانید به این تفاوت ها پی ببرید.
وی اضافه کرد: از آنجایی که اجرا نیاز به سخن گفتن دارد عده زیادی فکر می کنند همین قدر که بتوانند خوب صحبت کنند یعنی مجری خوبی خواهند شد درصورتیکه اعتبار یک مجری به تدریج کسب می شود و تنها به خوب حرف زدن نیست.
این مجری پیشکسوت به بعضی از غلط های فاحش مجریان صداوسیما اشاره و یادآور شد: چندی پیش جوانی در حال شعر خواندن بود درحالیکه حتی نمی توانست کلمات و واژه ها را به درستی بیان کند و همان مجری ۱۸ بار از کلمه «مثلا» در سخنان کوتاه خود استفاده کرد.
عبدالرشیدی در پایان درباره اخلاق بعضی از مجریان تلویزیون که دوست دارند با ضایع کردن طرف مقابل مورد توجه باشند، نیز بیان کرد: مدل صحبت کردن و برخورد چالشی با مهمان به حوزه های مختلف مباحثه مربوط می شود. در هر جایی مجری نمی تواند چالشی صحبت کند و در حوزه هایی اصلا نمی تواند این ترتیب از اجرا را محقق کند.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تلویزیونی که مهرهسوزی میداند
- تلویزیون و ضرورتِ پایبندی به «نقشه راه» روشن
- اعتراض سازندگان «مرد بازنده» به صدا و سیما
- تخریب حمامی تاریخی توسط سازندگان یک سریال تلویزیونی
- فصل جدید همکاری سینما و تلویزیون با تشکیل کارگروه مشترک
- اشتباهی که موجب انتقاد از «زوجینو» شد
- پخش منتخب آثار زندهیاد پرویز پورحسینی از شبکه نمایش
- مدیریت جدید صداوسیما چه چالشهایی پیشرو دارد/ در جستوجوی شبکه آرامش
- چرا سریال های تلویزیون، رایگان هم مخاطب ندارد؟
- درهای بسته!
- «ماه ماه»؛ ابتکار ماه رمضانی شبکه سلامت
- رابطه سینما و تلویزیون چگونه باشد راضی کننده است؟
- بر شاخهای که نشستهاید؛ به دست خود اره میسایید
- پایههای ناامن سریال «خانه امن»
- کرونا پای برنامههای تلویزیونی را به جوایز اسپریت باز کرد
نظر شما
پربازدیدترین ها
آخرین ها
- درگذشت صدابردار جوان سینما
- اریک دین درگذشت
- سینماگران فرانسوی در مقابل هوش مصنوعی جبهه گرفتند
- نقش و جایگاه فیلمبرداران در سینمای ایران/ طراحان جهان دیداری فیلم
- خوانشی فرمال و اجتماعی از «خشت و آینه»؛ خشتِ توسعه، آینه تنهایی
- معرفی فیلم «حقیقت و خیانت»/ نوبت شما محفوظ است
- از آقااسفندیار مُرده شورِ فیلم سینمایی «خواب تلخ» به آقای رئیسجمهور پزشکیان
- تجربهای تقدیرگونه از موج نو و بازآفرینی روح گدار
- آغاز به کار هشتادوسومین جشنواره ونیز برای پذیرش فیلمها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر





