سینماسینما، عاطفه کربلایی
همیشه لازم نیست پول زیادی خرج کرد و با استفاده از بازیگران نامآشنا و پیشتولید سنگین یک سریال ساخت تا مخاطب داشته باشد و به دل بنشیند؛ نمونهاش«آقای قاضی». این مجموعه به کارگردانی سجاد مهرگان که از شبکه دو پخش شد، نام سادهای دارد که از همان ابتدا تکلیف خودش را با مخاطب روشن میکند و این سادگی به عناصر دیگر آن هم تسری پیدا میکند.«آقای قاضی» تنها یک لوکیشن دارد و آن دادگاه است و تنها سه بازیگر ثابت دارد که یکی قاضی و دو تای دیگر منشی دادگاه و سرباز وظیفه هستند البته این سریال بازیگران مهمان متعددی دارد که هماهنگی آنان تلاشهای مضاعفی را میطلبد.
این سریال که بر اساس پروندههای قضایی ساخته شده است هر بار با هنرپیشههای مهمان ماجرای دو پرونده را در قالب دو اپیزود روایت میکند.
موضوعاتی برای این سریال دستچین شدهاند، از ویژگی مشخص برخوردار هستند که کاربردی و متنوع بودن از جمله آنهاست؛ از مالکیت تعداد سیمکارتها گرفته تا کپی کردن کارت بانکی.
از نکات قابل توجه این مجموعه باورپذیر بودن بازیهاست و چون از بازیگران شناخته شده به عنوان مهمان استفاده نشده، بیننده گاهی فراموش میکند که در حال تماشای اثری نمایشی است که این خود باعث هرچه تأثیرگذارتر شدن سریال میشود.
در کنار این تمهیدات تلاش شده «قاضی» (با بازی بهزاد خلج) از تیپ فاصله بگیرد و به شخصیت نزدیک شود و در موقعیتهای مختلف واکنشها و لایههای متفاوتی از شخصیت او را ببینیم و حتی او گاهی به زندگی خصوصی خود اشاراتی میکند.
در کل «قاضی» سریال خوش ساخت و جمع و جوری است که در عین سادگی جذاب و باورپذیر است و جزو معدود سریالهای قابل توجه تلویزیون در سالهای اخیر به شمار میرود.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





