فیلم سازان به تجربه دریافته اند که برای عبور از شورای سیاست گذاری و دریافت مجوز تولید باید از نشانه هایی همچون نماز، سقاخانه، مرگ و عزاداری در فیلم خود استفاده کند و همین امر باعث شده سینمای دینی در سطحی ترین لایه های دین باقی بماند.
به گزارش سینماسینما، محمد خزاعی تهیه کننده سینما در برنامه شهر فرنگ شبکه خبر درباره سینمای دینی گفت: انقلاب ما، انقلابی ایدئولوژیک و مبتنی بر تفکرات دینی و مذهبی بوده پس اینکه سینمای ما نیز دینی باشد امری طبیعی است.
خزاعی با تاکید بر اینکه هر فیلمی که پس از انقلاب ساخته شده دینی نیست اظهار داشت: حتی اگر صحنه ای از مظاهر دینی درفیلم نشان داده شود به این معنی نیست که فیلم، دینی است زیرا برخی اوقات اندیشه ها و پیام هایی در فیلم مطرح می شود که صورت های ظاهری دین است در حالی که دین دارای مفاهیم عمیق است.

این تهیه کننده سینما افزود: کسانی که می خواهند در عرصه دین و سینمای دینی فیلم بسازند اگر تکنیک های فیلم سازی را می دانند باید با معارف دینی آشنا باشند و اگر دین شناسان خوبی هستند حتما تکنیک های سینما و فیلم سازی را بیاموزند زیرا فیلمساز نمی تواند سکانسی از عبادت و خلوت بنده با معبود را نشان دهد بدون اینکه خودش وارد این وادی شده باشد.
خزاعی با اشاره به ماهیت سینما گفت: در سینما هیچ فشاری برای تولید فیلم در زمان مشخص و محدود وجود ندارد از این رو سیاست گذاران برای تنوع محصولات فرهنگی خود باید برنامه ریزی کنند.
در بخش دیگری از این گفتگو حسین سلطان محمدی کارشناس سینما و روزنامه نگار گفت: دین در تمامی سلوک زندگی، حرف، روش و توصیه دارد و دین اسلام به اندازه ای پویاست که بر اساس شرایط زمانی و مکانی انعطاف پیدا می کند با این حال ما نتوانسته ایم از رسانه سینما برای انتقال اثرگذار پیام های دینی استفاده و دانش دینی و مذهبی خود را منتشر کنیم.

سلطان محمدی مهمترین مشکل اساسی در این باره را ضعف در ساختار سیاست گذاری سینمای دینی دانست و تصریح کرد: برخی از فیلمسازان فیلم هایی ساخته اند که مبتنی بر شناخت و تحقیق بوده. سینمای ما تحت نظارت دولت است و شورای صدور پروانه ساخت و شورای تصویب فیلمنامه باید درباره فیلم هایی که ساخته می شود نظر می دهند پس اگر امروز ناهمسان عمل می کنیم نتیجه ناهمگونی این سیستم کنترلی است که برون داد مناسبی نداشته ایم.
این کارشناس سینما ادامه داد: اگر انتظار داریم سینما به تنهایی دین را وارد جامعه کند، اشتباه می کنیم زیرا مخاطب با فیلم، تلویزیون و شبکه های اجتماعی سر و کار دارد و همه اینها همین وظیفه را بر عهده دارند. اگر در سال های گذشته دچار سلایق مدیریتی نمی شدیم امروز بهتر می توانستیم عمل کنیم.
سلطان محمدی با تاکید بر اینکه سیاستگذاران در این سال ها برای اعمال سیاست های کنترلی خود با فیلم ساز ارتباط خوبی برقرار نکرده اند تصریح کرد: فیلم سازان به تجربه دریافته اند که برای عبور از شورای سیاست گذاری و دریافت مجوز تولید باید از نشانه هایی همچون نماز، سقاخانه، مرگ و عزاداری در فیلم خود استفاده کند و همین امر باعث شده فیلم ساز به نشانه های صوری در فیلم خود اکتفا کند.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- طراحی در سینما در هفته طراحی تهران
- «برگهای افتاده» در سینماتک برج آزادی
- خود را دریابیم/ مرثیهای برای هنرمندان
- آیا سیر تطور نمایش خانگی، کابوسی برای تلویزیون و سینماست؟
- مهر آمد، سینما هم میآید؟!
- سینمای ایران در دهه آینده/ به مناسبت روز ملی سینما
- تلویزیونی که مهرهسوزی میداند
- تلویزیون و ضرورتِ پایبندی به «نقشه راه» روشن
- اعتراض سازندگان «مرد بازنده» به صدا و سیما
- تخریب حمامی تاریخی توسط سازندگان یک سریال تلویزیونی
- چرا دراماتیک نیستیم؟/ سینمای جزئیات، سینمای کلیات
- فصل جدید همکاری سینما و تلویزیون با تشکیل کارگروه مشترک
- اشتباهی که موجب انتقاد از «زوجینو» شد
- پخش منتخب آثار زندهیاد پرویز پورحسینی از شبکه نمایش
- صِفر، نوزده/ سوءتفاهم دربارهی مفهوم قضاوت
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «قاعده بازی» حاوی بازیهای پست مدرنیستی است
- همه صدا پیشگان فیلم محمد رسول الله (ص)و دیالوگهای برگزیده آن
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
آخرین ها
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه
- یادداشت برای دو فیلم مستند/ میراثی که غارت شد
- گزارشی از گیشه سینماها؛ ۳ میلیون و ۲۸۵ هزار تماشاگر و اکران ۲۰ فیلم از ابتدای ۱۴۰۵
- به کارگردانی دوک جانسون؛ تام هنکس، آبراهام لینکلن میشود
- در واکنش به حکم قضایی غزل نهانی؛ کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر بیانیه داد
- برای رقابت در نودونهمین دوره جایزه آکادمی؛ برگزیدههای کن و برلین نماینده آلمان و کانادا در اسکار شدند
- نگاهی به فیلمنامه «زندهشور»/ بخشش لازم نیست اعدامش کنید
- کالبدشکافی میل و جنایت در «ژویسَنس» و «دانته»
- رابینهود در حال ترند شدن/ بازاریابی آشفته برای فیلم جدید پل گرینگرس
- بیانیه خانه تئاتر درباره مصوبه اخیر مجلس/ قطع ارتباط با دنیای آزاد، نه عاقلانه و نه شدنی است
- ژیل ژاکوب در ۹۶ سالگی آخرین کتابش را منتشر خواهد کرد
- «ناگهان»؛ فیلم موفق فرانسوی از کارگردانی ژاپنی
- «البنات» به تونس میرود
- نگاهی به بازیگری فائقه آتشین/ خانم سوپر استار
- «بیداد»؛ گونهای پیله تنیدن شبانه با صدای زنانه
- اجراهای تازه از پروژه «بیضائیخوانی»؛ «آرش» و «اژدهاک» دوباره خوانده میشوند
- صدور پروانه ساخت ۶ فیلم سینمایی/ قرارداد اکران ۴ فیلم جدید
- با معرفی برگزیدگان سی و دومین دوره؛ جایزه قلب سارایوو به فیلم اتریشی رسید
- اسماعیل همتی درگذشت
- «کوچ اجباری» به پرتغال رفت
- آغاز اجرای «مادرکیو» از ۲۲ شهریور/ تئاتر-ارکسترال «آرش» روی صحنه میرود
- داوری سجاد شاهحاتمی در جشنواره یونانی
- نگاهی به سینمای زیرزمینی به بهانه «بیداد»/ عرصه تجلی سینمای اجتماعی
- «استخر»؛ روایتی درام در پوستهای سورئال با درونمایه فلسفی





