کارگردان فیلم «شب طلایی» با بیان اینکه میخواستم با بخش خصوصی کار کنم تا یاد بگیرم اگر فیلمی میسازم باید سرمایه آن را هم دربیاورم و بازگردانم بیان کرد: افتخار میکنم که پسر ابراهیم حاتمیکیا هستم و او برای ساخت این فیلم به من اعتماد کرد و فقط دو بار سر صحنه فیلمبرداری حاضر شد.
به گزارش سینماسینما، دومین نشست ششمین روز جشنواره فیلم فجر به فیلم “شب طلایی” اولین ساخته یوسفحاتمیکیا اختصاص داشت.
ابراهیم حاتمیکیا که به عنوان تهیهکننده این اثر نامش ذکر شده است، به دلیل ابتلا با کرونا در نشست رسانهای این فیلم حضور نداشت و اویس طوفانی به عنوان جانشین تهیهکننده حاضر شد.
در ابتدای نشست، ابراهیم حاتمیکیا به صورت تماس تلفنی روی خط آمد و با اشاره به اینکه به دلیل ابتلا به کرونا در این نشست حاضر نشده است، بیان کرد: انگار حکمتی بود که در این کنفرانس نباشم. یوسف شانس آورد کسانی را داشت که او را همراهی کردند و این فیلم ساخته شد. من فقط دوبار سر صحنه فیلمبرداری رفتم و برای من تجربه حضور بازیگران زیاد در فیلم آشناست و معمولا طوفانهایی در این شرایط پیش میآید که تنشزا میشود اما در این فیلم احساس کردم همه آمدهاند تا به یوسف کنند و این فیلم را بسازند.
او ادامه داد: من در این فیلم فقط یک اسمم و بقیه کار برعهده اویس طوفانی و بهراد مهرجو بوده است. جهان فیلم با جهان من فاصله دارد اما این حرف بار منفی ندارد و خوشحالم از این جهت زیرا یوسف جهان خودش را تصویر کرده است. معتقدم دوستانی که کار اول میکنند چون میخواهند یاد بگیرند باید فیلمنامه را خودشان بنویسند. یوسف هم سه فیلمنامه داشت و تا مرز اجرا رفت اما در فیلمنامه چهارم خود را یافت؛ بنابر این ابتدای امر بهتر است فیلمساز دستخط خودش و جهان خودش را داشته باشد. این شرایط که پیش آمده مثل جشن عروسی است که پدر دوست دارد حضور داشته باشد اما به دلیل ابتلا به کرونا دست ما بسته شد. انشاءالله مهربانانه با این اثر برخورد کنند.
اویس طوفانی که به عنوان جانشین تهیهکننده در این اثر حضور داشت، در ابتدای صحبت خود بیان کرد: بهراد مهرجو که همسر ریحانه یاسینی (یکی از خبرنگارانی که در تصادف اتوبوس خبرنگاران جان خود را از دست داد) است نیز در تیم تهیه این اثر بوده که به دلیل از دست دادن همسرشان نتوانستیم امروز او را همراه خود داشته باشیم.
او درباره سرمایه تولید این فیلم توضیح داد: این فیلم اصلا سرمایه دولتی نداشته و امیرحسین اسدبیگی سرمایه ما را تامین کرد و اسپانسرهایی هم داشتیم. شهرداری هم قرار بود اسپانسر باشد اما تا الان یک ریال هم نگرفتهایم.
وی با اشاره به هزینه تولید این فیلم گفت: ما هم میگفتیم یک کار تک لوکیشن، ساده و کم هزینه است اما اینطور نبود و کرونا نیز گاهی توقف ایجاد میکرد. من و بهراد مهرجو هر دو سبقه سینمایی و رسانهای داشتیم اما رسیدن به این فضا برایمان رویا بود. ما بنا داریم از این به بعد هم با کارگردانان جوان کار کنیم.
یوسف حاتمیکیا که “شب طلایی” اولین تجربه کارگردانی او بوده است، در پاسخ به این سوال که آیا فیلمش بیشتر شبیه یک فیلم تلویزیونی است تا سینمایی بیان کرد: من تلاشم را کردم که یک اثر سینمایی بسازم؛ اگر اینطور نیست تلاش میکنم در فیلمهای آینده بهتر شود. ایده این فیلم از یک نگرانی و دغدغه آغاز شد و وقتی شروع به نوشتن طرح کردم، به سختی آن را پیش بردم.
او درباره ساخت این فیلم توضیح داد: میخواستم با بخش خصوصی کار کنم که یاد بگیرم اگر فیلمی میسازم باید سرمایه آن را هم دربیاورم و بازگردانم. در ابتدا خواستم آن را به رمان در بیاورم زیرا نوشتن فیلمنامه آن سخت بود و کاراکترها حدود ۳۰ نفر بودند اما در زمان ساخت مجبور شدیم یک خانواده را در بیاوریم تا از تعداد کاراکترها کم شود.
یوسف حاتمیکیا ادامه داد: این اولین فیلمنامه من نبود ولی کار کردن با این تعداد بازیگر حرفهای که هر کدام کارگردان هستند واقعا سخت است. من افتخار میکنم که پسر ابراهیم حاتمی کیا هستم ولی کار اصلی با اویس و بهراد بود اما چون کارت تهیهکنندگی نداشتیم از نزدیکترین کسی که داشتم – یعنی پدرم – خواستم که این کار را انجام دهد و خوشبختانه کار را دوست داشت و به من اعتماد کرد و فقط دوبار سر صحنه آمد و از دور ما را هدایت میکرد.
حسن معجونی نیز که از نقشهای اصلی این فیلم بود، در سخنان کوتاهی بیان کرد که طراح اصلی یوسف حاتمی کیا بود و شاید تئاتر هم کمک کرده باشد اما من به عنوان بازیگر فقط مجری این کار بودم.
مریم سعادت نیز که نقش مادربزرگ یک خانواده پرجمعیت را برعهده داشت، درباره بازی در این فیلم گفت: برای بازی در این فیلم در ابتدا تست گریم دادم تا ببینیم کار در میآید یا نه و بعد از طرف دیگر خودم هم دوست داشتم نقش زهرا را بازی کنم زیرا همیشه دنبال نقشهایی هستم که از من دور باشد و بازی کردن در نقش مادربزرگ این همه بچه برایم زیبا بود.
یوسف حاتمیکیا (کارگردان)، اویس طوفانی (جانشین تهیهکننده)، مریم سعادت، حسن معجونی، سینا رازانی، امیر محمدی، یکتا ناصر و سوگل خلیق بازیگران این فیلم در این نشست حضور داشتند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- اعلام اسامی فیلمهای راهیافته به جشنواره فجر
- درنگی بر جشنواره فیلم فجر/ قاب شکسته سینما
- اگر میدانستم مخالفت میکردم/ واکنش علی نصیریان به پوستر جشنواره فیلم فجر
- رونمایی از پوستر جشنواره فیلم فجر ۴۴ با تصویری از «شیر سنگی»
- فراخوان جشنواره فیلم فجر ۴۴ منتشر شد
- با صدور احکامی از سوی رائد فریدزاده؛ دبیران جشنوارههای ملی و جهانی فیلم فجر معرفی شدند
- مهدی مسعودشاهی درگذشت
- انتقاد سازندگی از گفتوگوی کمال تبریزی با ایسنا/ داوران بر اساس مصلحت رای دادند نه کیفیت
- جشنواره علیه جشنواره
- انتقاد صریح کمال تبریزی و علیرضا رییسیان از بهرام رادان
- به بهانه نامساعد بودن شرایط جوی جنوب کشور؛ اختتامیه تجلی اراده ملی فیلم فجر ۴۳ در پردیس ملت برگزار میشود
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





