سینماسینما، سعیده نیک اختر
اگر هنوز تماشای این سریال را آغاز نکردهاید این نوشته میتواند بخشهایی از داستان را لو دهد
«خاتون» سریالی با موضوع تاریخ معاصر است که رنگ و لعاب گیرایی دارد. شروع خوبش به چشم بیننده مینشیند و این مسیر را همچنان حفظ کرده است. ریتم و ضرباهنگ سریال، تند و فاصله اتفاقات نزدیک است و خبری از نماهای طولانی که مخاطب را معطل کند، نیست. خیلی از سریالها با شروعی توفانی آغاز میشوند اما بلافاصله فروکش میکنند. سریالهایی با قصه یک خطی که بیشتر برای یک تله فیلم مناسبند تا یک سریال چند قسمتی. معضلی که باعث میشود سازندگان نتوانند تناسب ریتم و ضرباهنگ مناسب را حفظ کنند و هر قسمت، ریتم خاص خودش را دارد اما داستان «خاتون» فرق دارد. ریتم همچنان کوبنده و یکسان حفظ شده است. این حفظ ریتم، در مرحله تدوین رخ نداده بلکه کارگردان با حفظ ریتمهای درونی و بیرونی، ضرباهنگ را تند نگه داشته است. گواه این ادعا، چیدمان دیالوگهاست که ریتم آن قطعا روی میز تدوین به این ضرباهنگ نرسیده است.
«خاتون» نه تنها در چیدمان صحنه و فیلمبرداری بلکه در دیالوگها میزانسن مخصوص و دکوپاژ دقیق دارد و در راستای دوربین و صحنه حرکت میکند. دیالوگها با وسواسی ملموس، کوتاه و موجز چیده شدهاند. نه شاعرانه و حوصله سر برند و نه به واسطه تاریخی بودن، ثقیل و دیرهضم. حتی به ورطه دمدستی بودن هم نیفتاده است. به دیالوگها فکر شده تا اجزای صحنه یک پلان به واسطه زیادهگویی لو نرود. دیالوگها آنقدری هست که بخواهد بار داستان را بکشد و زیاده نگوید. یکی از نمونههای شاخص هماهنگی دیالوگ و صحنه، صحنه کشته شدن سنگری (پژمان بازغی) است. نقشی مهم که به نظر نمیرسید به این زودی حذف شود اما داستان چنان تند و ضربهزننده رخ میدهد که تاثیر عمیقی بر مخاطب میگذارد و هیچ بعید نیست، چند بار صحنه را بازبینی کند بتواند آن را هضم کند و مفهوم دیالوگ سرگرد ملک (اشکان خطیبی), «جنگ تموم نمیشه تا وقتی دشمن زنده است» را بفهمد. سرگرد ملک، جمله مهمی میگوید و بدون تعلل پلان رخ میدهد. دوربین، معطل نمیشود و صحنه را کش نمیدهد. دیالوگ و دوربین طبق دکوپاژی درست و نه یک اتفاق با هم هماهنگ میشوند. در مقابل، صحنههایی هم هست که میبایست طولانی باشد تا تاثیرش را بگذارد مانند صحنه مرگ پسر رعنا (بهناز جعفری) که انتخاب درست بازیگر، موسیقی موثر و حرکت دوربین کار خودش را میکند.
«خاتون» اگر همچنان با همین ضرباهنگ پیش برود اتفاق جدیدی در مسیر سریالسازی و افزایش شان جایگاه دیالوگ در سریال خواهد بود.
منبع: مجله نماوا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به نقدهای «تاسیان»/ نمایش یک دوران آرام، لزوما رویا فروشی نیست
- «تاسیان» و پایانی بیقهرمان
- «تاسیان» و نظریه مرگ مولف
- تاسیان میشود بیتو
- توقیف را چه کسی در دامان فرهنگ ما گذاشت؟/ بیانیه اعتراضی کانون کارگردانان سینما در پی پخش نشدن قسمت جدید «تاسیان»
- واکنش تینا پاکروان به توقیف «تاسیان»
- فشار بر سریال تینا پاکروان ادامه دارد/ ساترا: «تاسیان» مجوز نمایش ندارد
- عرضه یک فیلم سینمایی به کارگردانی تینا پاکروان در شبکه نمایش خانگی
- فرافکنی به جای دیدن ریشهها/ نگاهی به ادعای تحریکشدن مردم به اعتراض بهواسطه سریالهای شبکه نمایش خانگی
- جشن کانون کارگردانان سینما / گزارش تصویری
- جوایز جشن کارگردانان به برادران ارک، فرهادی و پاکروان رسید
- «خاتون» و زنده کردن حس وطن پرستی
- پرسش بیپاسخ درباره ایران/ نگاهی به سکانس آخر سریال «خاتون»
- تهرانی که اشغال بود/ ادای احترام «خاتون» به بهرام بیضایی
- اشکان خطیبی و هنرجویانش به صحنه باز میگردند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به مستند «ثانیه های سربی»/ در ستایش سینما
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
آخرین ها
- «پروانه»؛ وقتی غیاب، شکل دیگری از حضور است
- نمایش تازه علی اصغری؛ روایتی کمدی از تاریخ تئاتر عامهپسند
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد





