سینماسینما، سعیده نیک اختر
اگر هنوز تماشای این سریال را آغاز نکردهاید این نوشته میتواند بخشهایی از داستان را لو دهد
«خاتون» سریالی با موضوع تاریخ معاصر است که رنگ و لعاب گیرایی دارد. شروع خوبش به چشم بیننده مینشیند و این مسیر را همچنان حفظ کرده است. ریتم و ضرباهنگ سریال، تند و فاصله اتفاقات نزدیک است و خبری از نماهای طولانی که مخاطب را معطل کند، نیست. خیلی از سریالها با شروعی توفانی آغاز میشوند اما بلافاصله فروکش میکنند. سریالهایی با قصه یک خطی که بیشتر برای یک تله فیلم مناسبند تا یک سریال چند قسمتی. معضلی که باعث میشود سازندگان نتوانند تناسب ریتم و ضرباهنگ مناسب را حفظ کنند و هر قسمت، ریتم خاص خودش را دارد اما داستان «خاتون» فرق دارد. ریتم همچنان کوبنده و یکسان حفظ شده است. این حفظ ریتم، در مرحله تدوین رخ نداده بلکه کارگردان با حفظ ریتمهای درونی و بیرونی، ضرباهنگ را تند نگه داشته است. گواه این ادعا، چیدمان دیالوگهاست که ریتم آن قطعا روی میز تدوین به این ضرباهنگ نرسیده است.
«خاتون» نه تنها در چیدمان صحنه و فیلمبرداری بلکه در دیالوگها میزانسن مخصوص و دکوپاژ دقیق دارد و در راستای دوربین و صحنه حرکت میکند. دیالوگها با وسواسی ملموس، کوتاه و موجز چیده شدهاند. نه شاعرانه و حوصله سر برند و نه به واسطه تاریخی بودن، ثقیل و دیرهضم. حتی به ورطه دمدستی بودن هم نیفتاده است. به دیالوگها فکر شده تا اجزای صحنه یک پلان به واسطه زیادهگویی لو نرود. دیالوگها آنقدری هست که بخواهد بار داستان را بکشد و زیاده نگوید. یکی از نمونههای شاخص هماهنگی دیالوگ و صحنه، صحنه کشته شدن سنگری (پژمان بازغی) است. نقشی مهم که به نظر نمیرسید به این زودی حذف شود اما داستان چنان تند و ضربهزننده رخ میدهد که تاثیر عمیقی بر مخاطب میگذارد و هیچ بعید نیست، چند بار صحنه را بازبینی کند بتواند آن را هضم کند و مفهوم دیالوگ سرگرد ملک (اشکان خطیبی), «جنگ تموم نمیشه تا وقتی دشمن زنده است» را بفهمد. سرگرد ملک، جمله مهمی میگوید و بدون تعلل پلان رخ میدهد. دوربین، معطل نمیشود و صحنه را کش نمیدهد. دیالوگ و دوربین طبق دکوپاژی درست و نه یک اتفاق با هم هماهنگ میشوند. در مقابل، صحنههایی هم هست که میبایست طولانی باشد تا تاثیرش را بگذارد مانند صحنه مرگ پسر رعنا (بهناز جعفری) که انتخاب درست بازیگر، موسیقی موثر و حرکت دوربین کار خودش را میکند.
«خاتون» اگر همچنان با همین ضرباهنگ پیش برود اتفاق جدیدی در مسیر سریالسازی و افزایش شان جایگاه دیالوگ در سریال خواهد بود.
منبع: مجله نماوا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- نگاهی به نقدهای «تاسیان»/ نمایش یک دوران آرام، لزوما رویا فروشی نیست
- «تاسیان» و پایانی بیقهرمان
- «تاسیان» و نظریه مرگ مولف
- تاسیان میشود بیتو
- توقیف را چه کسی در دامان فرهنگ ما گذاشت؟/ بیانیه اعتراضی کانون کارگردانان سینما در پی پخش نشدن قسمت جدید «تاسیان»
- واکنش تینا پاکروان به توقیف «تاسیان»
- فشار بر سریال تینا پاکروان ادامه دارد/ ساترا: «تاسیان» مجوز نمایش ندارد
- عرضه یک فیلم سینمایی به کارگردانی تینا پاکروان در شبکه نمایش خانگی
- فرافکنی به جای دیدن ریشهها/ نگاهی به ادعای تحریکشدن مردم به اعتراض بهواسطه سریالهای شبکه نمایش خانگی
- جشن کانون کارگردانان سینما / گزارش تصویری
- جوایز جشن کارگردانان به برادران ارک، فرهادی و پاکروان رسید
- «خاتون» و زنده کردن حس وطن پرستی
- پرسش بیپاسخ درباره ایران/ نگاهی به سکانس آخر سریال «خاتون»
- تهرانی که اشغال بود/ ادای احترام «خاتون» به بهرام بیضایی
- اشکان خطیبی و هنرجویانش به صحنه باز میگردند
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- درباره «بی همه چیز»؛ درامی پیچیده با شخصیتهایی چندلایه
- حقایقی درباره فیلم درباره الی
آخرین ها
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده
- ورنر هرتسوگ «پیادهروی زندگی» را میسازد
- «استیسی کیچ» درگذشت
- پرویز پرورش درگذشت
- روایتی از «زوج ناجور» نیل سایمون در برج میلاد
- جشنواره تونسی به «کارون – اهواز» جایزه داد
- کانون کارگردانان سینمای ایران، نمایندهای در شورای پروانه ساخت ندارد/ شرکت نکردن در شوراهای ممیزی
- پنج فیلمنامه پروانه ساخت گرفتند
- میرکریمی، «رئیسعلی» را میسازد
- تالار وحدت میزبان «امیرکبیر» شد





