سینماسینما، ترجمه: امیر سلیمانی
۲۴ سال پس از آنکه ماکسیموس، قهرمان اصلی فیلم «گلادیاتور»، در کُلُسیوم روم باستان جنگید و جان باخت، ریدلی اسکات با فیلمی حماسی دیگر به این عرصه بازگشته است. «گلادیاتور ۲» داستان لوکیوس، پسر ماکسیموس، با بازی پاول مسکال را روایت میکند که همچون پدرش در مسیر مبارزات خونین و سرنوشتساز در روم باستان قرار گرفته است.
به نوشتهی وبسایت رادیوی ملی عمومی آمریکا (انپیآر)، این فیلم که پیش از اکران در آمریکا توانسته حدود ۱۰۰ میلیون دلار در بازارهای بینالمللی فروش کند، نشاندهنده قدرت بیبدیل اسکات در خلق آثار عظیم و دیدنی است. داستان فیلم از آفریقای شمالی آغاز میشود، جایی که لوکیوس در شهر ساحلی زندگی میکند که هدف حمله ناوگانهای جنگی روم قرار گرفته است. نبردی خیرهکننده با آتش، جنگاوران و صحنههایی پرشکوه از قهرمانی به تصویر کشیده میشود که مخاطب را در جای خود میخکوب میکند.
پاول مسکال در این فیلم، نقشی مشابه پدرش ماکسیموس را برعهده دارد. او پس از اسارت و فروخته شدن به عنوان برده، سفری مشابه قهرمان فیلم اول را آغاز میکند. اما این بار، دنزل واشینگتن در نقشی متفاوت و تماشایی به عنوان یک بردهفروش حیلهگر ظاهر میشود که نقشههای بزرگی برای فروپاشی روم در سر دارد. واشینگتن با دیالوگهای قدرتمند و اجرای جذاب خود، جاذبه ویژهای به فیلم میبخشد.
صحنههای مبارزات در کُلُسیوم، از نبرد با بابونهای خونخوار تا جنگ با یک کرگدن غولپیکر، بهشکلی نفسگیر طراحی شدهاند. اسکات که استاد بیچونوچرای صحنههای بزرگ است، حتی مبارزات دریایی را نیز به کُلُسیوم آورده و از آبهای مملو از کوسه برای ایجاد هیجان بیشتر استفاده کرده است.
یکی از نکات برجسته این فیلم، تمرکز اسکات بر استفاده از جمعیتهای واقعی و فیلمبرداری در مکانهای حقیقی، به جای جلوههای کامپیوتری است. این تصمیم، به فیلم حالوهوای حماسی و واقعگرایانهای بخشیده که یادآور دوران طلایی سینمای هالیوود است.
اگرچه «گلادیاتور ۲» بیشتر بر جلوههای بصری و صحنههای اکشن تمرکز دارد، اما ردپای پیامهای سیاسی نیز در داستان دیده میشود. از جمله دیالوگهایی درباره نیاز به تغذیه مردم در مقابل پاسخ امپراتور: «آنها میتوانند جنگ بخورند.»
فیلم با تمام فراز و نشیبهای خود، یادآور لحظه معروف فیلم اول است، زمانی که ماکسیموس پس از شکست حریفانش به جمعیت گفت: «آیا سرگرم نشدید؟ آیا این همان چیزی نیست که برایش آمدهاید؟» پاسخ فیلم جدید این است: بله، ما همچنان سرگرم هستیم.
ریدلی اسکات، با وجود ۸۶ سال سن، همچنان استاد خلق آثار باشکوه و حماسی است. «گلادیاتور ۲» با بهرهگیری از خاطرات فیلم اول و در عین حال خلق لحظاتی جدید، نشان میدهد که چرا هنوز هم این ژانر و این کارگردان مخاطبان را شیفته خود میکنند.
منبع: انپیآر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- رکوردهایی که با یک فروش انفجاری جابهجا شد/ فروش ۳ روزه «موآنا ۲»؛ بهترین افتتاحیه انیمیشنی از والت دیزنی
- ترجمه اختصاصی سینماسینما/ ساموئل ال. جکسون: نامزدی اسکار افتخار نیست، برنده شدن افتخار است
- درخواست هواداران: هنگام تماشای فیلم «شرور» فعلاً همخوانی نکنید
- ترجمه اختصاصی سینماسینما/ «مجمع کاردینالها»؛ موفقیت غیرمنتظره در گیشه و جذب مخاطبان مسنتر
- ترجمه اختصاصی سینماسینما/ جادوی «شرور»؛ داستانی از دوستی، تفاوتها و مبارزه با تبعیض
- در اولین روزهای اکران بینالمللی؛ «گلادیاتور۲»، ۸۷ میلیون دلار فروخت
- «اینجا»؛ سفری خلاقانه در زمان و مکان
- «ناپلئون»؛ سه بیماری امپراتور
- ریدلی اسکات وسترنش را نمیسازد/ برف نیست
- نظر راسل کرو درباره ساخت قسمت دوم «گلادیاتور»؛ ناراحتم!
- علاوه بر تهیه کنندگی؛ ریدلی اسکات زندگی گروه بیجیز را فیلم میکند
- قهرمان دیوانهی شکست خورده/ نگاهی به فیلم «ناپلئون»
- انتقاد اروپاییها از بازی آمریکاییها در نقش آنها/ تصاحب فرهنگ
- تولید «گلادیاتور ۲» از هفته آینده از سر گرفته میشود
- «ناپلئون» ریدلی اسکات گیشه فرانسه را فتح کرد/ نقد منفی اثر نکرد
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- یادداشتی بر یک فیلم محترم؛ «ایرو»
- یادداشت محسن امیریوسفی در سوگ عباس اسفندیاری، بازیگر «خواب تلخ»/ مرگ یک سلبریتی خصوصی
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- «ماهی سیاه کوچولو» نه سفارشی است نه سیاسی/ حاشیهنگاری بر سال ۱۳۶۰
آخرین ها
- به بهانه اجرای «چهار صندوق» بیضایی در تهران/ مترسکی که با دست خودمان میسازیم
- فردریک وایزمن درگذشت
- «روایت یک انتصاب »؛ شروع سرخوشانه، پایان تراژیک
- رابرت دووال درگذشت
- جسد تهیهکننده سریال «تهران» پیدا شد
- محک خوردن نامزدهای اسکار در جوایر اسپیریت
- حذف لوکیشن برای یک فیلم؛ «کشتن ساتوشی» با پسزمینهی هوش مصنوعی فیلمبرداری میشود
- بدرقه پیکر اسفندیار شهیدی به خانه ابدی
- ماجرای یک جایزه برای ۲ فیلم
- عنایت بخشی درگذشت
- یک سقوط آماری در سینما/ برنامه نامشخص سینماها برای ماه رمضان
- اسفندیار شهیدی درگذشت
- گفتوگو با داریوش خنجی، مدیر فیلمبرداری کاندیدای اسکار ۲۰۲۶/ نورپردازی به سبک نیویورک دهه ۵۰
- با حضور «ویم وندرس» رئیس هیأت داوران؛ هفتاد و ششمین جشنواره بینالمللی فیلم برلین افتتاح شد
- «روح انگیز شمس» درگذشت
- برخورد سینماگران با جشنواره فیلم فجر؛ مُرده شورها هم گریه کردند!
- هوای تازه در جشنواره/ ۴ فیلم مستقل ایرانی در برلین ۷۶
- یادداشتی بر «همنت»؛ نوعی تجربهی سوگ که تسکینی از ما دریغ شده را بازمیگرداند
- فوت یکی از بنیانگذاران سینمای آزاد ایران/ بصیر نصیبی درگذشت
- یادداشتی بر مستند «خاکستر»؛ سیفالله در آتش
- اعتراض مهرانه ربی به استفاده از عکسِ کیومرث پوراحمد در جشنواره فجر
- بیانیه انجمن بازیگران درباره برخی اظهارات؛ نادیده گرفتن احوالات روحی جامعه داغدار، دور از موازین اخلاق حرفهای است
- یادی از نظامالدین کیایی؛ صدابرداری که اخلاق حرفهایاش زبانزد بود
- بخش قابل توجهی از فیلمبرداری فیلم مارون هنوز به پایان نرسیده است
- اهدای جوایز انجمن کارگردانان آمریکا ۲۰۲۶/ مهمترین جایزه DGA به پل توماس اندرسن رسید
- به ادعای سرقت فیلمنامه؛ محمدرضا مروزقی خواستار جلوگیری از نمایش «تقاطع نهایی شب» شد
- برگزیدگان جشنواره روتردام ۲۰۲۶ معرفی شدند
- گفتوگو با پرویز نوری/ سینمای ایران از تماشاچی جدا شده است*
- دیالکتیک آشوب و سینمای مقاومت: از مانیفستهای مدرن تا استیصال پستمدرن
- نظامالدین کیایی درگذشت





