سینماسینما، ترجمه: امیر سلیمانی
۲۴ سال پس از آنکه ماکسیموس، قهرمان اصلی فیلم «گلادیاتور»، در کُلُسیوم روم باستان جنگید و جان باخت، ریدلی اسکات با فیلمی حماسی دیگر به این عرصه بازگشته است. «گلادیاتور ۲» داستان لوکیوس، پسر ماکسیموس، با بازی پاول مسکال را روایت میکند که همچون پدرش در مسیر مبارزات خونین و سرنوشتساز در روم باستان قرار گرفته است.
به نوشتهی وبسایت رادیوی ملی عمومی آمریکا (انپیآر)، این فیلم که پیش از اکران در آمریکا توانسته حدود ۱۰۰ میلیون دلار در بازارهای بینالمللی فروش کند، نشاندهنده قدرت بیبدیل اسکات در خلق آثار عظیم و دیدنی است. داستان فیلم از آفریقای شمالی آغاز میشود، جایی که لوکیوس در شهر ساحلی زندگی میکند که هدف حمله ناوگانهای جنگی روم قرار گرفته است. نبردی خیرهکننده با آتش، جنگاوران و صحنههایی پرشکوه از قهرمانی به تصویر کشیده میشود که مخاطب را در جای خود میخکوب میکند.
پاول مسکال در این فیلم، نقشی مشابه پدرش ماکسیموس را برعهده دارد. او پس از اسارت و فروخته شدن به عنوان برده، سفری مشابه قهرمان فیلم اول را آغاز میکند. اما این بار، دنزل واشینگتن در نقشی متفاوت و تماشایی به عنوان یک بردهفروش حیلهگر ظاهر میشود که نقشههای بزرگی برای فروپاشی روم در سر دارد. واشینگتن با دیالوگهای قدرتمند و اجرای جذاب خود، جاذبه ویژهای به فیلم میبخشد.
صحنههای مبارزات در کُلُسیوم، از نبرد با بابونهای خونخوار تا جنگ با یک کرگدن غولپیکر، بهشکلی نفسگیر طراحی شدهاند. اسکات که استاد بیچونوچرای صحنههای بزرگ است، حتی مبارزات دریایی را نیز به کُلُسیوم آورده و از آبهای مملو از کوسه برای ایجاد هیجان بیشتر استفاده کرده است.
یکی از نکات برجسته این فیلم، تمرکز اسکات بر استفاده از جمعیتهای واقعی و فیلمبرداری در مکانهای حقیقی، به جای جلوههای کامپیوتری است. این تصمیم، به فیلم حالوهوای حماسی و واقعگرایانهای بخشیده که یادآور دوران طلایی سینمای هالیوود است.
اگرچه «گلادیاتور ۲» بیشتر بر جلوههای بصری و صحنههای اکشن تمرکز دارد، اما ردپای پیامهای سیاسی نیز در داستان دیده میشود. از جمله دیالوگهایی درباره نیاز به تغذیه مردم در مقابل پاسخ امپراتور: «آنها میتوانند جنگ بخورند.»
فیلم با تمام فراز و نشیبهای خود، یادآور لحظه معروف فیلم اول است، زمانی که ماکسیموس پس از شکست حریفانش به جمعیت گفت: «آیا سرگرم نشدید؟ آیا این همان چیزی نیست که برایش آمدهاید؟» پاسخ فیلم جدید این است: بله، ما همچنان سرگرم هستیم.
ریدلی اسکات، با وجود ۸۶ سال سن، همچنان استاد خلق آثار باشکوه و حماسی است. «گلادیاتور ۲» با بهرهگیری از خاطرات فیلم اول و در عین حال خلق لحظاتی جدید، نشان میدهد که چرا هنوز هم این ژانر و این کارگردان مخاطبان را شیفته خود میکنند.
منبع: انپیآر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آکادمی داوری اعلام کرد؛ ریدلی اسکات اسکار افتخاری میگیرد
- رکوردهایی که با یک فروش انفجاری جابهجا شد/ فروش ۳ روزه «موآنا ۲»؛ بهترین افتتاحیه انیمیشنی از والت دیزنی
- ترجمه اختصاصی سینماسینما/ ساموئل ال. جکسون: نامزدی اسکار افتخار نیست، برنده شدن افتخار است
- درخواست هواداران: هنگام تماشای فیلم «شرور» فعلاً همخوانی نکنید
- ترجمه اختصاصی سینماسینما/ «مجمع کاردینالها»؛ موفقیت غیرمنتظره در گیشه و جذب مخاطبان مسنتر
- ترجمه اختصاصی سینماسینما/ جادوی «شرور»؛ داستانی از دوستی، تفاوتها و مبارزه با تبعیض
- در اولین روزهای اکران بینالمللی؛ «گلادیاتور۲»، ۸۷ میلیون دلار فروخت
- «اینجا»؛ سفری خلاقانه در زمان و مکان
- «ناپلئون»؛ سه بیماری امپراتور
- ریدلی اسکات وسترنش را نمیسازد/ برف نیست
- نظر راسل کرو درباره ساخت قسمت دوم «گلادیاتور»؛ ناراحتم!
- علاوه بر تهیه کنندگی؛ ریدلی اسکات زندگی گروه بیجیز را فیلم میکند
- قهرمان دیوانهی شکست خورده/ نگاهی به فیلم «ناپلئون»
- انتقاد اروپاییها از بازی آمریکاییها در نقش آنها/ تصاحب فرهنگ
- تولید «گلادیاتور ۲» از هفته آینده از سر گرفته میشود
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





