سینماسینما، روحالله هاشمی
آخرین ساختهی گیرمو دل تورو براساس رمانی به همین نام اثر ویلیام لیندسی گرشام ساخته شده است. شاید در نگاه اول عجیب به نظر برسد که دل تورو از ساخت آثار فانتزی و ترسناک خسته شده است و سبک جدیدی را با فیلم کوچه کابوس (nightmare alley) تجربه میکند اما کم کم با دنبال کردن فیلم به وضوح متوجه میشویم که خالق هیولاهای فانتزی این بار آنها را نه به شکل عریان بلکه در پوشش و نقاب انسانی به نمایش میکشد. در همان نمای افتتاحیه اولین هیولای انسان نمای خود را معرفی میکند. استانتون کارلایل(بردلی کوپر) جنازه ای را کف خانه میکشد و بعد از مدفون کردن آن کل خانه را به آتش میکشد. این هیولای به ظاهر ساکت و آرام، گذشتهی خود را به نوعی پاک میکند و قدم به سفری مرموز و بدون بازگشت میگذارد. البته که در انتها استانتون متوجه تلاش عبث خود در دایرهی سرنوشتش میشود و به نقطه ای بر میگردد که خود آن را به نوعی خلق کرده بود.
کوچه کابوس یک نوآر دلهره آور و هراس انگیز است که برخلاف the shape of water یا pan’s labyrinth تنها روایت یک افسانه نیست بلکه در یک قالب کلاسیک و بسیار خوش رنگ و لعاب داستان انسان های بد و خوب را تعریف میکند. حتی پایبندی دل تورو به کلیشه های مرسوم فیلم های نوآر هم در کوچه کابوس دیده میشود. پول، شهرت، جاه طلبی، زن اغواگر و فضای تیره و تار همگی در این فیلم دیده میشود. بازی های خوب و قدرتمند، گریم بسیار عالی در کنار فیلمبرداری، طراحی صحنه، موسیقی متن و… کارناوالی از بهترین ها را در کنار هم قرار داده است. اساسا این فیلم بی اشکال نیست و داستانگویی به ویژه در پرده های اولیهی فیلم انگ میزند. گویی داستان وارد هزارتویی پر پیچ و خم میشود که انتهای آن هیچگاه پیدا نمیشود و در تاریکی به ناچار برخی از شخصیت ها را تنها میگذارد. هر جا استانتون به وجه شیطانی و مخوف خود نزدیک میشود نور چهرهی او کم فروغ تر میشود، در واقع زوال و سقوط شخصیت فیلم همانطور که در خلال داستان روایت میشود از جنبه ی بصری هم نابودی او را نمایش میدهد. در فصل های مربوط به ملاقات با دکتر لیلیث (کیت بلانشت) بیش از پیش معمای این سبک نورپردازی با سایه های پر کنتراست برای تماشاگر فاش میشود.
کوچه کابوس اگر بهترین و کم نقص ترین اثر فیلمساز صاحب سبکش نباشد ولی حتی با وجود زمان طولانی فیلم باز هم اثری سرگرم کننده و خوش فرم قلمداد میشود که با نمای پایانی (خنده های هیستریک و عاجزانهی استانسون) به شکلی مرموزانه و آگاهانه فیلم را تازه برای شما آغاز میکند!
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- ابتکار کیت بلانشت برای حمایت از هنرمندان مقابل هوش مصنوعی
- پیش درآمد «یازده یار اوشن» ساخته میشود؛ مذاکره بردلی کوپر برای بازی در کنار مارگو رابی
- جایزه شیر طلای یک منتقد برای «فرانکشتاین» اثر گیرمو دل تورو
- برای فعالیتهای هنری و اجتماعی؛ کیت بلانشت، یک جایزه تاریخی مهم میگیرد
- رسولاف در لیست فیلمسازان «دور از وطنِ» جشنوارهٔ روتردام
- نگرانی خانواده از تصمیم کیت بلانشت/ آیا برنده دو اسکار از بازیگری خداحافظی میکند؟
- پس از جنجال حرفهای مدیر جشنواره کمرایمیج؛ استیو مک کوئین رفت/ کیت بلانشت ماند
- در نقش یک جن سلطنتی؛ دستمزد کیت بلانشت برای «ارباب حلقهها» ساندویچ رایگان بود
- بردلی کوپر برای سومین بار کارگردانی میکند
- کیت بلانشت رئیس هیات داوران کمرا ایمیج ۲۰۲۴ شد
- در جشنواره سانتا باربارا؛ بردلی کوپر از دست برد پیت جایزه گرفت/ ترجیح جایزه سوپربول به اسکار
- بردلی کوپر برای یک «خماری» دیگر آماده است
- اعتصاب گریبان لوکارنو را گرفت/ مذاکره با کیت بلانشت ادامه دارد
- اعلام فهرست پرستاره فیلمهای ونیز ۲۰۲۳
- ورایتی پیشبینی کرد؛ «قاتلان ماه کامل» شانس اول اسکار ۲۰۲۴
نظر شما
پربازدیدترین ها
- «استخر»؛ خواستن یا نخواستن؟
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- درباره آواز گنجشکها :نمادی از انسانی که هم می تواند پرواز کند وهم می تواند اسیر شود
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
آخرین ها
- نگرانی مدیر عامل خانه سینما/ اسعدیان: باید سینمای زیرزمینی را روی زمین بیاوریم تا قابل کنترل باشد
- در نشست خبری سیمافیلم مطرح شد؛ آخرین وضعیت تولید و پخش «پایتخت۸»، «مرد سه هزار چهره»، «سلمان فارسی» و…
- فیلم مهرداد اسکویی بهترین مستند جشنواره دوربان شد
- نمایش فیلم «پاتر پانچالی» در سینماتوگراف اهواز؛ تو با یک فیلم بومی روبرو هستی
- نگاهی به «اودیسه»/ کریستوفر نولان در دام نفرین کرونوس
- شاعرانگیِ فروغ؛ از تجربهی زیسته تا معماری تصویر
- مراسم افتتاحیه بیست و یکمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران / گزارش تصویری
- پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تورنتو؛ مستند افسانه سالاری به کانادا میرود
- مورگان فریمن: اگر دستمزد خوب باشد، از ضعفهای فیلمنامه میگذرم
- «ابرسواران مه رکاب» منتشر شد
- پیتر گیل درگذشت
- سه جایزه جشنواره ایتالیایی به «مرد آرام» رسید
- «بیضاییخوانی» به «اژدهاک» رسید
- در پنجاه و یکمین دوره برگزاری؛ فیلم قصیده گلمکانی در بخش کشف جشنواره تورنتو
- «نفسگیر»؛ وقتی بحران نه با ویروس که با انکار آغاز میشود
- «فراموشخانه»؛ قربانیان فراموششدهی تاریخ
- نگاهی نقادانه بر تجربه تئاتر تعاملی ایوب بختیاری/ پداگوژی روایت
- به مناسبت ۲۸ تیری که سالمرگ خسرو شکیبایی بود/ دیداری که خاطرهای ماندگار شد
- کمدی «مادرکیو» دوباره روی صحنه میرود
- «روز افشاگری»؛ وقتی اسپیلبرگ به سوی ناشناختهها بازمیگردد
- مریم همتیان درگذشت
- نامه خانه سینما به پزشکیان منتشر شد/ پاسخ سخنگوی دولت
- «زن و بچه»؛ فروپاشیدن
- ورایتی خبر داد؛ عبدالرضا کاهانی با «بهشت خالی» به ادینبورگ میرود
- رکورد «انتقامجویان: پایان بازی» شکست؛ «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» درحال ورود به فهرست تاریخی فروش گیشه
- امیر نادری و ذات و زبان سینما
- رمان «رخشان»؛ گُذار از خامیِ عاطفی تا رسیدن به بلوغ فکری
- فستیوال فیلم ونیز ۲۰۲۶؛ توضیحات مدیر جشنواره درباره غیبت فیلمهای هالیوودی
- نگاهی به بازی محسن قصابیان در سریال «کلاغ»/ استراتژی مکث و سکوت
- فوت یکی از برندگان اسکار؛ گلن هانسارد درگذشت
