نمایشنامهنویس، فیلمنامهنویس و کارگردان برنده جایزه پولیتزر از نظراتش درباره دیالوگنویسی صحبت کرد.
به گزارش سینماسینما، دیوید ممت در گفتگوی شبانه بیل ماهر حضور یافت و با تاکید بر اهمیت تماشاگر گفت: تنها راهی که میتوان نمایشنامهنویسی را یاد گرفت نشستن با تماشاگر است. دیوید ممت همچنین تاکید کرد بر این باور است که لازم نیست برای این که از فیلمها لذت ببریم، آنها حتما دیالوگ داشته باشند.
این نمایشنامهنویس، فیلمنامهنویس و کارگردان برنده جایزه پولیتزر پس از اینکه مجری برنامه یعنی بیل ماهر پرسید، میخواهید به سینمای صامت برگردیم؟ گفت: بله و در توضیح نظرش افزود: ما بعضی فیلمها را به صورت ترجمه و با زیرنویس تماشا میکنیم، درست است؟ بنابراین ما نمیدانیم دیالوگ چیست، درست است؟ همچنین، ما فیلمها را با صدای خاموش در هواپیما تماشا میکنیم و هیچ مشکلی هم برای دنبال کردن آنها نداریم.
وی در پاسخ به این که شاید برای دنبال کردن «بعضی از فیلمها» مشکلی نباشد، به شوخی گفت: آره، فیلم های فرانسوی را میتوانید دنبال کنید، اما چه کسی اهمیت میدهد؟
ماهر همچنین درباره یکی از نظرات ممت در جدیدترین کتابش با عنوان «همه جا یک نشخوار: گزارشی تلخ و دقیق و باورنکردنی از بودن چهل ساله در هالیوود» گفت: ممت بیش از هرکس دیگری برایش مهم است که به مخاطب توجه شود و آنها را خسته نکند و میگوید مطمئن شوید که برای آنها مهم است که در صحنه بعدی چه اتفاقی میافتد …
ممت که به خاطر دیالوگهای آتشی سریعش معروف است، گفت: به همین دلیل است که نمایشنامهنویس بودن را به زمانی که راننده تاکسی بودم ترجیح میدهم.
وی در توضیح این مطلب گفت میلیونها سال پیش وقتی یک شرکت تئاتر کوچک در یک گاراژ با بیلی میسی و جو مانتگا داشت و شبها نمایش اجرا میکردند، چیزهای زیادی یاد گرفت.
وی افزود: این تنها راهی بود که میشد نمایشنامه نویسی را یاد گرفت، نشستن با تماشاگر و صحبت کردن. درست مثل شما و نویسندگان کمدی، درست است؟ شما برای مخاطبان مینویسید و متوجه میشوید که توجه آنها را به خود جلب کردهاید و اگر یک حرف اضافی در شوخی خود قرار دهید، توجه آنها را از دست دادهاید، و نمیتوانید آن را پس بگیرید.
ماهر از نمایشنامهنویس پرسید: پس شما میگویید نمایشنامهها نیاز به گفتوگو ندارند؟
ممت گفت دیالوگ مینویسد زیرا میتواند بنویسد و دیالوگ فقط به علاقهمندی مخاطب کمک میکند. وی افزود: اگر نشد، من به رانندگی با تاکسی برمیگردم.
وی ادامه داد: این را زمانی یاد میگیرید که با مخاطبان کار میکنید، زیرا میتوانید احساس کنید، درست مثل خود شما، وقتی توجه آنها شروع به منحرف شدن میکند، به عقب برگردید و بگویید «بچه ها، میدانید، من فکر نمیکنم این کار درستی باشد، بیایید دوباره آن را امتحان کنیم.»
بنابراین وقتی برای مخاطب مینویسید، یاد میگیرید که نمایشنامه بنویسید و شرم آور است زیرا میگویید «اوه خدای من، من فکر میکردم این بهترین چیزی است که کسی تا به حال نوشته است.»
ممت در بخش دیگری از مصاحبه گفت که میخواهد به مخاطبان ثابت کند که چرا دیالوگ در فیلمها ضروری نیست.
وی افزود: دفعه بعد که در اتاق نشیمن خود نشستهاید و تلویزیون تماشا میکنید ممکن است در برخی موارد بخواهید بلند شوید و کاری کنید، درست است؟ … اما سوال من اینجاست؛ از کجا میدانید که کجا باید این کار را انجام دهید؟ چون میدانید هیچ اتفاقی [به صورت شفاهی] در صحنه نمیافتد.
کتاب ممت با عنوان «همه جا صدای نشخوار: گزارش تلخ و دقیق و باورنکردنی از چهل سال بودن در هالیوود» ۵ دسامبر در قفسه کتاب فروشیها برای فروش عرضه میشود.
منبع: مهر به نقل از هالیوود ریپورتر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





