«کوئنتین تارانتینو» که به طرز عجیبی جریان تجاوز «رومن پولانسکی» به دختری ۱۳ ساله را توجیه کرده بود، از اظهارات خود ابراز پشیمانی کرد.
به گزارش سینماسینما، «گاردین» نوشت: هفته گذشته مصاحبهای از «کوئنتین تارانتینو» که در سال ۲۰۰۳ انجام شده بود، دوباره مورد توجه رسانههای قرار گرفت و باعث شد این کارگردان مطرح سینما از قربانی پرونده تجاوز «رومن پولانسکی» عذرخواهی کند.
کارگردان «بیل را بکش» ۱۵ سال پیش در مصاحبهای عنوان کرده بود: جرم «پولانسکی» تجاوز نیست و به نظر من وقتی از واژه تجاوز استفاده میکنید درباره خشنترین جرائم در جهان صحبت میکنید.
وی در ادامه این مصاحبه عنوان کرد: جرم «پولانسکی» تنها رابطه با یک فرد کوچکتر از سن قانونی بوده و نه تجاوز!
اخیرا هم «اوما تورمن» افشا کرد در جریان ساخت فیلم «بیل را بکش»، «تارانتینو» او را محبور به بازی در یک صحنه خطرناک کرده و موجب آسیبدیدگی وی شده؛ این دو مساله «تارانتینو» را با حجم بسیار زیادی از انتقادات رو به رو کرد و حالا او با انتشار بیانیهای از «سامانتا گایمر» ـ قربانی پرونده «پولانسکی» ـ رسما عذرخواهی کرده است.
«تارانتینو» در این متن نوشته است: میخواهم به صورت عمومی از «سامانتا گایمر» بابت اظهارات جسورانهام در برنامه «هوارد استرن» درباره او و جرمی که علیهاش صورت گرفته بود، عذرخواهی کنم. بعد از ۱۵ سال متوجه شدهام که من چقدر اشتباه میکردم. خانم «گایمر» مورد تجاوز «رومن پولانسکی» قرار گرفته بود. وقتی «هوارد» حرف «پولانسکی» را وسط آورد، من برای ایجاد هیجان بیشتر بحث به غلط نقش وکیل مدافع شیطان را به عهده گرفتم. من احساسات خانم «گایمر» را در نظر نگرفتم و از این بابت واقعا متاسفم. خانم «گایمر» من نادان و بیعاطفه بودم و بیش از همه اینها، اشتباه کردم.
اقرار به پشیمانی «تارانتینو» چند روز پس از واکنش «گایمر» به مورد توجه قرار گرفتن مصاحبه قدیمی این فیلمساز، منتشر شد.
«سامانتا گایمر» که حالا ۵۵ سال سن دارد، در اینباره گفته بود: او آن زمان اشتباه کرده و شرط میبندم خودش هم میداند… من ناراحت نشدم، اما احساس بهتری خواهم داشت اگر بدانم او الان، بعد از ۱۵ سال و شنیدن واقعیتها، به اشتباه خود پی برده باشد.
«رومن پولانسکی» سازنده فیلمهایی چون «پیانیست» و «محله چینیها» ۴۰ سال است به سبب اتهام تجاوز به دختری ۱۳ ساله در سال ۱۹۷۷ از ترس محاکمه سنگین از آمریکا فرار کرده و در پاریس زندگی میکند، چرا که فرانسه یکی از معدود کشورهای اروپایی است که مانع استرداد شهروندان خود به آمریکا میشود.
«پولانسکی» پس از اعتراف به جرم تجاوزش در سال ۱۹۷۷ میلادی، ۴۲ روز را در زندانی در ایالت کالیفرنیا سپری کرد و سپس آزاد شد اما در سال ۱۹۷۸ زمانی که یک قاضی در تلاش بود مجددا پرونده او را به جریان بیاندازد و مجازاتی سنگین برای او صادر کند به فرانسه گریخت.
او در سال ۲۰۰۹ در سوئیس دستگیر شد و ۱۰ ماه را در حصر خانگی به سر برد اما دولت سوئیس در نهایت تقاضای دولت آمریکا مبنی بر استرداد «پولانسکی» را نپذیرفت و او را آزاد کرد.
آمریکا در سال ۲۰۱۵ از دولت لهستان نیز خواست تا «پولانسکی» را تحویل دهد اما دادگاه عالی این کشور اعلام کرد او دوران محکومیت خود را با توافق طرفین دعوی گذرانده است و در نهایت «سامانتا گایمر» شاکی این پرونده خواستار پایان دادن به این پرونده شد.
چندی پیش نیز چند اتهام جنسی جدید علیه «پولانسکی» مطرح شد.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- آسیبشناسی سوءاستفاده از قدرت در میان سلبریتیها و سیاستمداران
- با رضایت طرفین/ محاکمه جدید پولانسکی در آمریکا حل و فصل شد
- رومن پولانسکی در فرانسه محاکمه میشود
- «کاخ» پولانسکی در ونیز اقبال پیدا نکرد/ یک کمدی سیاه که خنده نگرفت
- فیلم باید به دل بنشیند/ گفتگوی اختصاصی با فوزی بن سعید عضو هیئت داوری جشنواره ونیز ۲۰۲۳
- شیطان؛ بازیگر نقش اول غرب/ چرا تصویر ابلیس در سینمای جهان این همه تکرار میشود؟
- کدام فیلمها به جشنواره ونیز میروند؟
- حمایت قربانی تجاوز از کارگردان متجاوز
- جوایز سزار: ورود متهمان جنسی ممنوع!
- پولانسکی پشت درهای جشنواره برلین
- بازبینی پرونده تجاوز پولانسکی پس از ۴۵ سال
- مبارز واقعی خیر و شر جهان فانی/ درباره کتاب «بچهای که عاشق تنفر داشتن از او هستید»
- بازیگر «بیل را بکش»، به «شزم» پیوست
- زمان پردهها را کنار خواهد زد/ نگاهی به فیلم «کشتار»
- زنی قدرتمند که صحنه را تصاحب میکند/ نگاهی به فیلم «ونوس در پوست خز»
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





