کو هودمان، انیماتور برنده جایزه اسکار و استاد انیمیشن استاپ-موشن و نمایش عروسکی در سن ۸۴ سالگی درگذشت.
به گزارش سینماسینما، کو هودمان، انیماتور و کارگردان کانادایی که بیشتر به خاطر کسب جایزه اسکار با انیمیشن کوتاه «قلعه شنی» سال ۱۹۷۷ شناخته میشد، در شهر مونترال درگذشته است، هیات ملی فیلم کانادا (NFB) که او در طول دوران حرفهای خود ۲۷ فیلم برای آن کارگردانی کرده بود، این خبر را تأیید کرد. علت مرگ اعلام نشده است.
سوزان گورومون، رئیس هیات ملی فیلم کانادا، در بیانیهای گفت: «کو هودمان یک استاد انیمیشن بود که دوران طولانی حرفهای او با فیلمسازی نوآورانه و مضامین انسانی قدرتمند متمایز شد. او عمیقاً به رفاه کودکان اهمیت میداد و همچنین مدافع سرسخت اهمیت فیلمسازی عمومی بود. هیات ملی فیلم کانادا و جامعه انیمیشن کانادا یک دوست و همکار عزیز را از دست دادهاند. خوشبختانه، میراث او شامل آثاری دوستداشتنی است که روح منحصربهفردش را زنده نگه میدارد.»
هودمان، استاد انیمیشن استاپ-موشن، برای فیلم کوتاه عروسکی «قلعه شنی» (Le Chateau de Sable) جایزه اسکار را دریافت کرد. این فیلم ۱۳ دقیقهای درباره مرد شنی و موجوداتی است که از شن میسازد. آنها قلعهای میسازند و از تکمیل خانه جدیدشان شادمان میشوند، تا اینکه یک مهمان ناخوانده همه چیز را به هم میریزد.
هودمان در اول اوت ۱۹۴۰ در آمستردام به دنیا آمد. او از کودکی عاشق ساختن عروسک، بادبادک و اشکال مختلف با دستانش بود. او در زندگینامه خود با عنوان «فریم به فریم: سفر یک انیماتور» (۲۰۲۱) نوشت:
«در زمانی که تلویزیون وجود نداشت و دسترسی به سرگرمی بسیار محدود بود، نمایش عروسکی درخشانترین تجربه ممکن بود. تئاتر عروسکی و انیمیشن عروسکی اشتراکات زیادی دارند. انیماتور و تیمش، مانند عروسکگردان در نمایش، کنترل همه چیز را در دست دارند: داستان، حرکات، صحنهها، عروسکها، انیمیشن و حتی احساسات تماشاگران.»
حرفه او با ساخت تبلیغات تلویزیونی در هلند آغاز شد، اما پس از دیدن آثار نورمن مکلارن در یک جشنواره انیمیشن، در سال ۱۹۶۵ با یک حلقه فیلم به مونترال آمد تا در بخش انیمیشن این مؤسسه دولتی مشغول به کار شود.
هودمان در مستند کوتاه «ساخت تاریخ سینما: کو هودمان» (۲۰۱۳) گفت:«عاشق فیلمهای هیات ملی فیلم کانادا شدم. شیفته ساخت فیلمهای تجربی بودم. ما تصمیم گرفتیم به کانادا مهاجرت کنیم.»
به گزارش هالیوود ریپورتر، پس از ساخت فیلمهای اولیه مانند «اودبال» (۱۹۶۹)، هودمان در سال ۱۹۷۰ به چکسلواکی سفر کرد تا انیمیشن عروسکی را فراگیرد. پس از بازگشت با تکنیکهای کلاسیک (مثل دوربین ۳۵ میلیمتری روی سهپایه) مجموعهای از فیلمهای استاپ-موشن خلق کرد، از جمله:- «چو-چو» (۱۹۷۲) — برنده جایزه بفتا برای بهترین فیلم انیمیشن، مجموعه فیلمهای الهامگرفته از افسانههای اینوئیت با همکاری نوناووت و نوناویک، «خرس بوکننده» (۱۹۹۲)، مجموعه محبوب کودکان «لودویک» (۱۹۹۸) و آخرین فیلمش برای هیات ملی فیلم کانادا با عنوان «تئاتر ماریان» (۲۰۱۱).
او در سالهای بعد به عنوان فیلمساز مستقل فعالیت کرد و در فیلم «۵۵ جوراب» (۲۰۱۱)، خاطرات کودکیاش را در هلند طی جنگ جهانی دوم و قحطی زمستان ۱۹۴۴-۱۹۴۵ روایت کرد.
در سال ۲۰۰۳، سینماتک کبک و هیات ملی فیلم کانادا با برگزاری نمایشگاه «کو هودمان — باغهای کودکی» در مونترال از او تقدیر کردند.
منبع: ایسنا
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- اسماعیل همتی درگذشت
- فوت بازیگر «نشویل» و «جیغ»؛ هیدن پنتییر درگذشت
- مارک رایدل درگذشت
- ایرج درگذشت
- پیتر گیل درگذشت
- مریم همتیان درگذشت
- فوت یکی از برندگان اسکار؛ گلن هانسارد درگذشت
- کاوه کاویان درگذشت
- اکبر عبدی درگذشت
- برندا فریکر درگذشت
- فوت هنرمند جوان تئاتر؛ ساینا منصف درگذشت
- فوت ستاره «پارک ژوراسیک»/ سم نیل درگذشت
- نیلوفر حدادی درگذشت
- منوچهر فرید درگذشت
- شهرنوش پارسیپور درگذشت
پربازدیدترین ها
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- نگاهی به فیلم پرویز ساخته مجید برزگر / پرویز، مستند یک سقوط پس از هبوط
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- جشنواره ونیز ۲۰۲۶ از نیمه گذشت؛ آیا نتفلیکس با چند فیلم در بخش مسابقه شیر طلا را میبَرد؟
- «مرد عنکبوتی: روز کاملاً جدید» پیشتاز گیشه آمریکا/ فیلم نولان در رده دوم
- یادداشتی بر «اژدهاک»؛ نفرین به راههای رفته بیهوده!
- «بدون ایرج»؛ جسارت و عریانی فیلم در روایت تنهایی انسان ایرانی
- نگاهی به زنانِ «پاتر پانچالی»/ سه برش از یک زندگی
- «دوازده مرد خشمگین»؛ دوازده مرد، یک اتاق، یک تصمیم
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
