جوایز معتبر لومیر نامزدهای سال سینمای فرانسه را معرفی کرد.
به گزارش سینماسینما، به نقل از هالیوود ریپورتر، «او»، «دیواینز» و «زندگی من به عنوان یک کدو سبز» از جمله نامزدهای جایزه سینمایی لومیر ۲۰۱۷ هستند که از سوی آکادمی مطبوعات خارجی فرانسه اهدا میشود.
«او» ساخته پل ورهوفن، «مرگ لویی شانزدهم» ساخته آلبر سرا، «عمودی ماندن» ساخته آلن ژیرودی و برنده جایزه لویی دلوک امسال یعنی «زندگی یک زن» ساخته استفانی بریز از نامزدهای امسال این جوایز هستند که هر یک در چهار بخش اصلی از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی نامزد دریافت جایزه شدهاند.
فیلم جدید برتران بونلو با عنوان «نوکتوراما» درباره تروریسم در سه بخش نامزد دریافت جایزه شده است.
«دیواینز» که نامزد گلدن گلوب در بخش بهترین فیلم خارجی زبان است در جوایز لومیر در بخش بهترین فیلم اول یک کارگردان جای گرفته و هدا بنیامینا به عنوان کارگردان اولین فیلم بلند نامزد دریافت جایزه شده است. او در جشنواره فیلم کن دوربین طلا را برای این فیلم دریافت کرد.
دیگر نامزد گلدن گلوب در بخش فیلم خارجی زبان یعنی «زندگی من به عنوان یک کدو سبز» در بخش انیمیشن که به تازگی به جوایز لومیر افزوده شده، نامزد شده است.
در واقع در مراسم اختتامیه سال پیش اعلام شد جوایز بخش انیمیشن و بهترین مستند و بهترین موسیقی به این جوایز افزوده میشود.
جوایز لومیر به عنوان مشابه گلدن گلوب فرانسه شناخته میشود و از سال ۱۹۹۵ تاسیس شده و به سرعت جایگاه خود را در میان جوایز سینمایی باز کرده است. این جایزه با حضور ۱۰۰ روزنامه نگار از ۲۰ کشور هر سال برندگان خود را معرفی می کند.
این جوایز ۳۰ ژانویه (۱۱ بهمن) در مدلاین تئاتر پاریس برندگان بیست و دومین دوره خود را خواهد شناخت.
فهرست نامزدهای جوایز لومیر ۲۰۱۷ چنین است:
بهترین فیلم
«او» ساخته پل ورهوفن، «مرگ لویی شانزدهم» ساخته البر سرا، «نوکتوراما» ساخته برتران بونلو، «خانواده اوگره» ساخته لئا فنر، «عمودی ماندن» ساخته آلن ژیرودی ، «زندگی یک زن» ساخته استفانی بریز
بهترین کارگردان
برتران بونلو برای «نوکتوراما»، استفانی بریز برای «زندگی یک زن»، آلن ژیرودی برای «عمودی ماندن»، آلبر سرا برای «مرگ لویی شانزدهم»، پل ورهوفن برای «او»
بهترین بازیگر زن
جودیت شاملا برای «زندگی یک زن»، ماریون کوتیار برای «از سرزمین ماه»، ویرجینی افیرا برای «در تختخواب با ویکتوریا»، ایزابل هوپر برای «او»، سیدسی بابت کنودسن برای «۱۵۰ میلیگرم» و سوکو برای «رقصنده»
بهترین بازیگر مرد
پییر دلادونشمپز برای «پسر جان»، ژرار دو پاردیو برای «پایان»، نیکلاس دوواشل برای «مرد محجوب»، ژان-پییر لود برای «مرگ لویی شانزدهم»، عمر سای و جیمز تیری برای «شکلات»، گاسپار اولی برای «فقط پایان دنیا»
بهترین فیلمنامه
دیوید برک برای «او»، لئا فنر، کارتینپالی و بریژیت سای برای «خانواده اوگره»، امیلی فرشه و ماری-کاستیل منسیون-شار برای «بهشت منتظر میماند»، آلن ژیرودی برای «عمودی ماندن»، فرانسواز اوزون برای «فرانتس»، سلین سیاما برای «زندگی من به عنوان یک کدو سبز»
بهترین فیلمبرداری
«از سرزمین ماه»، «رقصنده»، «زندگی یک زن»، «نوکتوراما»، «فرانتس»، «مرگ لویی شانزدهم»
اجرایی الهامی توسط به بازیگر مردجوان
دامین بونار برای «عمودی ماندن»، کورنتین فیلا و کیسی موته برای «کوچک برای ۱۷ ساله بودن»، فینگان اولدفیلد برای «بنگ گنگ»، توکی پیلیوکو برای «مزدور»، سادک برای «تور دو فرانس»، نیلس اشنایدر برای «گنجایش تیره»
اجرایی الهامی توسط به بازیگر زن جوان
اولایا آمامرا و دبرا لوکومونا برای «دیواینز»، پائولا بیر برای «فرانتس»، لیل رز دپ برای «رقصنده»، مالا ایسیا برای «پاریسی»، نائومی آکارگر و نائومی مرلان برای «بهشت منتظر میماند»، راف برای «خلیج فراخ»
بهترین فیلم اول
«آپنه» ساخته ژان-کریتسف موریس، «رقصنده» ساخته استفانی دی گیوستو، «گنجایش تیره» ساخته آرتور هاراری، «دیواینز» ساخته هدا بنیامینا، «هنوز زندگی» ساخته مود آلپی، «مزدور» ساخته ساشا وولف
بهترین فیلم خارجی فرانسوی زبان
«بلژیکا» ساخته فلیکس فن گرونینگن از بلژیک، «دختر ناشناس» ساخته ژان پییر و لوک داردن از بلژیک، «هدی» ساخته محمد بن آتی از تونس، «فقط پایان جهان» ساخته خایور دولان از کانادا، «میموزا» ساخته اولیور لاکس از مراکش، «اولین، آخرین» ساخته بولی لانرز از بلژیک
بهترین فیلم انیمیشن
«دختر بدون دست» ساخته سباستین لودنباخ، «لویی کنار ساحل» ساخته ژان-فرانسواز لاگونی، «زندگی من به عنوان کدو سبز» ساخته کلود باراز، «لاک پشت قرمز» ساخته میشل دودوک دی ویت، «راه دراز شمال» ساخته رمی شی
بهترین مستند
«جنگل» ساحته کلر سیمون، «آخرین خبرها از کاسموس» ساخته ژلی برتوچلی، «ممنون رییس!» ساخته فرانسواز روفین، «جامعه شناس و خرس» ساخته اتین شیلو و ماتیاس تیری، «خودستایی» ساخته اولیور بابینت، «سفری در سینمای فرانسه» ساخته برنادت تاورنیه
بهترین موسیقی
«زندگی من به عنوان یک کدو سبز»، «در جنگلهای سیبریا»، «لاک پشت قرمز»، «آسمان نما»، «فرانتس»، «فقط پایان جهان»
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





