اونا استابز بازیگر سریال «شرلوک» در ۸۴ سالگی از دنیا رفت.
به گزارش سینماسینما، به نقل از گاردین، اونا استابز بازیگری که در مسیر حرفهای طولانی و متنوع خود در پروژههایی از جمله «تعطیلات تابستانی»، «ورزل گامیج»، «تا مرگ جدایمان کند» و اخیراً «شرلوک» ساخته استیون موفات نقشآفرینی کرد، در ۸۴ سالگی از دنیا رفت.
خانوادهاش در بیانیهای گفتند: مامان امروز به آرامی در حالیکه خانواده کنارش بود در ادینبرا درگذشت. ما در این سختترین و غمانگیزترین زمانها خواستار حفظ حریم خصوصی و درک عمومی هستیم.
استابز در اطراف لندن بزرگ شد و در گروه کر آواز میخواند تا اینکه سال ۱۹۶۳ نقشی مهم در فیلم «تعطیلات تابستانی» ساخته کلیف ریچارد محصول سال ۱۹۶۳ به دست آورد.
این نخستین نقش بزرگ سینمایی او بود، اما نقشی مهمتر در سال ۱۹۶۵ و زمانی از راه رسید که او در فیلم «تا مرگ جدایمان کند» در قالب شخصیت ریتا ظاهر شد؛ زنی متاهل و بداخلاق در سیتکامی که جانی اسپایت ساخته بود. او این نقش را به مدت ۱۰ سال ایفا کرد.
در فاصله سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱، این بازیگر در سریال تلویزیونی «ورزل گامیج» نقش عمه سالی را مقابل جان پرتوی ایفا کرد. استابز یک بار درباره این شخصیت گفته بود: عمه سالی واقعاً مانند هیتلر بود؛ یک زن وحشتناک.
استابز بعد از آن هم هرگز بیکار نبود و به عنوان یکی از چهرههای ثابت تلویزیون بریتانیا در درامهای مختلف از جمله «ضربان قلب»، «قتلهای میدسومر» و «مارپل آگاتا کریستی» دیده شد. سال ۲۰۰۶ او در «ایستاندرز» هم نقشآفرینی کرد.
پس از اینکه سه پسر او بزرگ شدند و از خانه رفتند، او پا به عرصه تئاتر گذاشت تا استعدادهایش را در فرمتی دیگر به نمایش بگذارد. او در نمایش «شب دوازدهم» سال ۱۹۹۸ ساخته مایکل گرندج نقشآفرینی کرد که نخستین اثر شکسپیریاش بود. از جمله نقشآفرینیهای بسیار دیگرش میتوان از «پیگمالیون»، «مورد عجیب سگ در شب» و «کیفیت ستاره» نام برد.
یکی از آخرین پروژههای او در مسیر حرفهای بیش از ۵۰ سالهاش سریال «شرلوک» با نقشآفرینی بندیکت کامبربچ و مارتین فریمن بود.
کامبربچ پس از درگذشت او گفت: اونا دوستی فوقالعاده، با استعداد، خوشسبک، مهربان، لذتبخش و صادق بود. کار کردن و خندیدن و خنداندن او لذتبخش بود. خیلی متواضع و در عین حال خیلی خوب بود.
مارگ گتیس خالق «شرلوک» هم درباره وی عنوان کرد: کار کردن از نزدیک و ستایش اونا استابز یکی از بزرگترین لذتهای زندگی من بود. او زنی فوقالعاده و بازیگری باوقار بود.
منبع: مهر
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
نظر شما
پربازدیدترین ها
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





