دو روز پیش،(۵ اکتبر)، تولد کیت الیزابت وینسلت ، بازیگر و خواننده اهل انگلستان و برنده جایزه اسکار، امی، گلدن گلوب و گرمی بود. به همین مناسبت بر چند اتفاق مهم و جالب زندگی او مروری خواهیم داشت.
به گزارش سینماسینما، وینسلت حرفهٔ بازیگری خود را با بازی در سریال علمی–تخیلی تلویزیونی فصل تاریک (۱۹۹۱) که توسط بیبیسی پخش میشد، آغاز کرد. مخاطب این سریال بیشتر کودکان بودند.
در سال ۱۹۹۲، وینسلت برای بازی در نقش جولیت هولم، دختر نوجوانی که در قتل مادر بهترین دوستش، پالین پارکر (با بازی ملانی لینسکی) دخیل بوده است، تست بازیگری داد که سرانجام از میان ۱۷۵ دختر دیگر، او نقش را از آن خود کرد. این فیلم شامل اولین خوانندگی وینسلت نیز بودکه در آن سونو آداتی (یک اریتا اثر لا بوهِم) را بدون آهنگ پسزمینه خوانده و در موسیقی متن فیلم هم قرار گرفته است
در سپتامبر سال ۱۹۹۶ وینسلت به سختی برای گرفتن نقش رز مبارزه کرد. او هر روز از انگلستان به جیمز کامرون نامه مینوشت و بالاخره به لطف مدیر برنامههای خود هیلدا کووالی، کامرون از او برای شرکت در تستهای اولیه دعوت نمود.او حتی یک روز با کامرون تماس گرفت و گفت: «من رز هستم! من نمیفهمم چرا شما هنوز از بقیه تست بازیگری میگیرید!»در نهایت پشتکار او و همچنین استعدادش باعث شد که کامرون برای دادن نقش رز به او متقاعد شود. در جریان فیلمبرداری، وینسلت یکی از معدود بازیگرانی بود که خواهان پوشیدن لباس مخصوص داخل آب برای گرم شدن، در طول صحنههای فیلمبرداری فیلم در آب نبود، که باعث شد وی به سینهپهلو دچار شود. در صحنههای داخل آب فیلم، که رز در حال یخ زدن است و میلرزد، وینسلت به اجرای نقش نمیپرداخت؛ بلکه وی در حال یخ زدن در صحنه واقعی بود.

پس از فیلم زندگی دیوید گیل، وینسلت همراه جیم کری به بازی در فیلم درخشش ابدی یک ذهن پاک (۲۰۰۴) پرداخت. این فیلم توسط کارگردان معروف فرانسوی میشل گوندری کارگردانی شد. وینسلت در مصاحبهای با مجله ورایتی گفت: «این نقشی نبود که من بتوانم آن را ارائه بدهم. من فقط از این خوشحال بودم که کارگردان فیلم در من چیزی دیده بود که باعث میشد فکر کند که من توانایی بازی در نقش کلمنتاین را دارم.
در سال ۲۰۰۵، وینسلت پس از نپذیرفتن دعوت وودی آلن برای بازی در فیلم امتیاز نهایی، اعلام کرد که میخواهد زمان بیشتری را با کودکانش صرف کند.

در سال ۲۰۰۷، وینسلت دوباره با لئوناردو دیکاپریو در فیلم جاده انقلابی (۲۰۰۸) به کارگردانی سام مندس، همسر آن زمان وینسلت، همبازی شد.
عملکرد وینسلت در این فیلم باعث شد که وی برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام شود که هفتمین نامزدی وی در جوایز گلدن گلوب محسوب میشود. وینسلت در طول سخنرانیاش در مراسم گلدن گلوب که گریان و شوکه شده بود، عملکرد دیکاپریو را تحسین میکرد. او خطاب به دی کاپریو گفت: «من خیلی خوشحالم که میتوانم اینجا بایستم و به شما بگویم که دوستتان دارم، و برای ۱۳ سال است (که دوستتان دارم)». دیوید ادلستین، منتقد مجله نیویورک در نقد خود راجع به فیلم جاده انقلابی اظهار داشت : یک لحظه پیش پاافتاده در عملکرد وینسلت وجود ندارد – نه ژستی، نه کلمهای – آیا وینسلت در حال حاضر بهترین بازیگر زن انگلیسیزبان فیلمها در نسل خودش است؟ من که اینطور فکر میکنم.

در اواخر سال ۲۰۰۸، وینسلت در فیلم کتابخوان، که اقتباسی از رمانی به همین نام اثر برنهارد شلینک (۱۹۹۵) است، به همراه رالف فاینس و داوید کروس و با کارگردانی استیون دالدری حضور پیدا کرد. وینسلت برای عملکردش در فیلم کتابخوان (۲۰۰۸)، جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را بهدستآورد.
وینسلت در طول سخنرانیاش در مراسم اسکار، گفت: «اولین باری که وانمود کردم که جایزه اسکار را برنده شدم، ۸ ساله بودم که بطری شامپو را در دست گرفته بودم. خب، الان که بطری شامپو نیست.»
او در مجموع شش بار نامزد جایزه اسکار، ده بار نامزد جایزه گلدن گلوب، و هفت بار نامزد جایزه بفتا شده است.
وینسلت همواره از پیری بهصورت طبیعی حمایت میکند و آشکارا برضد جراحی پلاستیک و بوتاکس سخن گفته است. در سال ۲۰۱۵، او در مصاحبه با مجله بازار هارپر گفت: «زندگی خیلی کوتاه است که آن را با تمرکز برروی چیزهایی مانند آن [جراحی پلاستیک و بوتاکس] بگذرانی. من میخواهم سلامتی خودم و سلامتی عقلم را حفظ کنم، تغذیه خوبی داشته و شاد باشم.»
در سال ۲۰۱۴، وینسلت در گفتگویی با مجله ماری کلر گفت: «لئو عشق زندگی من است. من فکر میکنم روابط ما فقط مختص به دوستی است، هرگز هیچ چیز عاشقانهای نداشتیم. فهمیدن این مطلب برای مردم خیلی ناامیدکننده است.»
وینسلت در مراسم جایزه گلدن گلوب سال ۲۰۰۹، پس از دریافت این جایزه در سخنرانیاش رو به دیکاپریو گفت: «دوستت دارم لئو»
بعد از آنکه در سال گذشته، لئوتاردو دی کاپریو برنده اسکار شد، کیت وینسلت یکی از کسانی بود که از این اتفاق بسیار خوشحال شد. واکنشهای او، احساساتی ترین لحظات اسکار ۲۰۱۶ را رقم زد.
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- تردید لئوناردو دیکاپریو درباره تصاحب هالیوود توسط هوش مصنوعی
- بررسی سینمایی- روانکاوی فیلم «قلمپرها»/ کلمههای سرکش، جملههای عصیانگر
- یک بنبست در همکاری دو سینماگر؛ چرا اسکورسیزی، امسال فیلم خود را نساخت؟
- آغاز رقابت برای دریافت نخل طلا/ جشنواره کن با سخنرانی آتشین دنیرو و آغازی تارانتینویی شروع شد
- با حضور احتمالی دیکاپریو و اسکورسیزی؛ اقتباس سینمایی «شیطان در شهر سفید» جان گرفت
- فوت تهیهکننده «تایتانیک» و «آواتار»/ جان لاندو درگذشت
- کیت وینسلت در نقش یک دیکتاتور خودشیفته به تلویزیون بازگشت
- تغییر قوانین آکادمی در پی حواشی اسکار ۲۰۲۳
- «آواتار ۲» سومین فیلم پرفروش تاریخ سینما شد
- «آواتار ۲» جای «تایتانیک» را گرفت
- آیا «آواتار» فیلم تام کروز را پایین میکشد؟
- بازیگر «آواتار» با دیدن قسمت جدید آن گریه کرد/ ۸ دقیقه حبس نفس!
- «تاج» و «گامبی وزیر» برنده ۱۱ جایزه امی شدند / جوایز بازیگری برای کیت وینسلت، جین اسمارت و جیسون سودیکیس
- کارآگاه بیرون، گرفتار درون/ نگاهی به مینیسریال «کابوس ایست تاون»
- کیت وینسلت از عشق و نفرت در «کابوس ایستتاون» میگوید/ راز فیلمنامه را از بچههایم هم مخفی کردم
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- «غریزه»؛ وقتی همچون تبعیدی از شهر خود میگریزی
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
آخرین ها
- یادداشتی بر بیضاییخوانی؛ تاریخ فقط با نامهای تازه تکرار میشود
- جواد مجابی درگذشت
- نگاهی به موسیقی فیلم «استخر»/ ناظرِ آرام صحنهها
- «۱۵/۱۸» (محلی برای شفا)؛ صدای عصیان جوانان فرانسوی
- حسین وخشوری دبیر اولین جشنواره فیلم فجر و مدیرمسئول هفتهنامه سینما درگذشت
- سینمای تینایجری در ایران/ از دهههای دور تا «تهران کنارت» و «بیداد»
- همزمان با برگزاری ونیز ۲۰۲۶/ آلبرتو باربرا: جشنواره امسال نسبت به سالهای گذشته سیاسیتر است
- پس از کسب چهار جایزه بینالمللی/ ادامه حضور جهانی « این صداها واقعیست» در هشت جشنواره
- مستند «زعفران»؛ زیبایی، توازن و جهانی فراموش شده
- «نفرین توقیف» راهی جشنواره فیلم لندن میشود
- نخستین نمایش جهانی «در جاده با کیارستمی» در بوسان
- اندیشکده خانه تئاتر تاسیس شد
- نمایش «سر به سر» در جشنواره کره جنوبی
- «کوری»؛ وقتی جنایت از یک فرد به شبکه قدرت و سکوت میرسد
- سیکل معکوس نظارت و سانسور بر سینما
- مادری با سه فرزند هنرمند / خاویر باردم: خوششانس بودم که او مرا بزرگ کرد
- جشنواره فیلم بوسان ۲۰۲۶؛ نخستین اکران فیلم مجید مجیدی و نمایش ۵ فیلم ایرانی
- «ضیافت» به پروژه بیضاییخوانی رسید/ «اژدهاک» دوباره خوانده شد
- «استوار ساقی»، «باگ» و «چمدان آبی» در جشنواره احمدآباد هندوستان/ نمایش ۶ انیمیشن
- جایزه بهترین فیلم برداری تونس به فیلم کوتاه «البنات» رسید
- «زن ناشناس» ساخته آرتور هراری، موفق در گیشه
- همچون غرش شیری باستانی که در درهای خواب رفته به گوش میرسد
- خوانشی چند لایه از فضا، فرم و سیاست در فیلم «انگل»/ معماریِ نابرابری
- با انتشار بیانیهای اعلام شد؛ دلایل کنار گذاشتن نوید محمدزاده به روایت سازندگان تئاتر «آرش»
- یک شکست برای فیلم ریدلی اسکات؛ «مرد عنکبوتی» به پیشتازی ادامه میدهد
- «امیرو»؛ پرترهای ناتمام از یک انسان طردشده
- رابطه سوژه و قدرت در «بیداد»/ آواز برای بازپسگیری سوژگی
- «بیداد»؛ وقتی مضمون از فیلم جلو میزند
- نگاهی به نمایش «ویکنت شقه شده»/ توپها برای که شلیک می کنند؟
- یادداشتی بر بیضایخوایی؛ تجربهای تازه با نسلی تازه





